یاداشت دانشجویی |

شور و شعور؛ تقابل یا تلازم

سال‌های سال است که مذهبی‌ها به عناوین مختلفی مثل افراط و خشک رفتاری متهم می‌شوند و در شرایط ویژه امسال، چشم خیلی‌ها دنبال مراسم دهه اول محرم بود تا به اصطلاح آتو بگیرند و کاسه کوزه‌ها را سر هیات و هیاتی بشکنند.

کد خبر: ۸۷۲۶۳۰

سه‌شنبه - ۱۱ شهريور ۱۳۹۹ / September 01, 2020

گروه  دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محمدرضا رستمی؛ چند روزی از اولین شب مراسم عزاداری رهبر انقلاب و انتشار عکس های این مراسم می گذرد. شاید برای اولین بار که این عکس ها را دیدیم، حس غریبی داشتیم؛ حسی که تا آن موقع شاید تجربه نکرده بودیم و خب شرایط فعلی، باعث شده خیلی هایمان، چیزهایی را تجربه کنیم که شاید در عمرمان بی سابقه بوده و خواهد بود.

فارغ از همه برداشت های احساسی از این عکس که تلاش کردند تنهایی رهبر را فریاد بزنند، این تصویر تبلور بلوغ شعور حسینی است. سال های سال است که مذهبی ها به عناوین مختلفی مثل افراط و تحجر و خشک رفتاری و ... متهم می شوند و در شرایط ویژه امسال، چشم خیلی ها دنبال مراسم دهه اول محرم بود تا به اصطلاح آتو بگیرند و کاسه کوزه ها را سر هیئت و هیئتی بشکنند.

شرایط غیرعادی اما یک طرف ماجرا بود و تفکر شیعه انگلیسی، طرف دیگر. تفکری که اولویتش در شرایط فعلی، تلاش برای ایجاد دوگانه عقل و مذهب بود که مثلا «کرونا در مجلس امام حسین نمی آید» و «کسی که در این مجالس از کرونا بمیرد، شهید است» و ... در این فضای غبارآلود و پرهمهمه که مسئولین امر هم روزی دو بار تصمیم عوض می کردند و هیئتی ها هم دچار دغدغه و نگرانی وضع پیش رو بودند، رهبر بار دیگر و در دوجا، عقلانیت محوری تفکر شیعه و در راس آن، ولایت فقیه را به همگان نشان دادند.

اول آنجا که خود را تابع تصمیمات ستاد ملی مبارزه با کرونا دانستند و همگان را نیز به این امر توصیه کردند؛ و نیز به مسئولین ذی ربط هم توصیه هایی از جنس تقوا و مسئولیت پذیری داشتند. مورد دوم هم همین عکس است که شب دوم برنامه عزاداری ایشان بود؛ در حالیکه در خیلی از مکان های عمومی و غیرعمومی، از ناوگان حمل و نقل روزانه تا هواپیماها و مکان های تفریحی و ... همچنان شرایط غیرعادی پیش رو را، عادی جلوه می دهند و نه تغییری در هندسه ی جمعیتی و نه الگوی رفت و آمد خود نداده اند، این عقلانیت محوری و درک درست از شرایط رهبری صف بندی ها را در این موضوع مشخص کرد.

حال آنکه برای بچه شیعه ها، شاید از محرم و اربعین مهم تر نباشد و یک سال به امید همین دهه و آن پیاده روی اند، اما این حرکت رهبر، توامان مظلومیت و عقلانیت را به تصویر کشید.

مظلومیت از باب اینکه این قشر، محرم که شاید تنها دلخوشی شان باشد را بسیار محدودتر و کم شورتر برگزار کرده اند و عده ای دیگر، حتی به خود زحمت نرفتن به فلان سفر تفریحی و فلان مراسم مهمانی را هم نداده اند، اما در آخر باز هم همه کاسه کوزه ها سر همان دسته اول خواهد شکست که این، بخشی، مظلومیت مذهب و مذهبی در جمهوری اسلامی است، و بخشی، ناتوانی در توضیح و مواجهه منطقی و بردن جنگ رسانه ای، حتی زمانی که حق نیز با شماست.

و نیز عقلانیت از آن جهت که به دور از فضاهای پرهیاهو و پرطمطراق، تصمیم عقلانی گرفته شد: اینکه حفظ جان و سلامتی مردم بر همه چیز اولویت دارد. اگر پس فردا روزی، هیئت و هیئتی باز به تحجر و افراط و جمود متهم شد، و به اینکه هزینه نداده و خودخواه بوده و .. بدانید که ما در انعکاس دستاورد دهه اول محرم مان، کم کاری کرده ایم ...

چه هزینه ای بالاتر از شور پایین هیئت هایمان و چه بی انصافی ای بزرگتر از نادیده گرفتن این هزینه بزرگ ...

محمدرضا رستمی - عضو بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.