تراژدی عدالت آموزشی | کرونای آموزش

حضوری یا آنلاین؛ یک بام و دو هوای وزارت آموزش و پرورش / تکلیف اصل ٣٠قانون اساسی چه می‌شود؟

آقای وزارت آموزش‌ و پرورش تکلیف دانش‌آموزان در مناطق محروم چه می‌شود؟ دانش‌آموزان مدارس عشایری را چه کسی تعیین می‌کند؟ آقای وزیر! تمام جامعه دانش‌آموزی محق دریافت خدمات آموزشی هستند و شما مسیول ارایه این حق قانونی!

کد خبر: ۸۷۳۹۱۰

دوشنبه - ۱۷ شهريور ۱۳۹۹ / September 07, 2020

گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو_سیده زهرا حسینی؛ ما، دانش‌آموزان، معلمان، اولیا، مدیران مدارس و همچنان وزارت عریض و طویل و حالا ناکارآمد آموزش و پرورش!

خردادماه: تمام مدارس از ١۵شهریور آغاز به‌کار خواهند کرد.
مردادماه: تمامی مدارس بصورت انلاین و غیرحضوری ١۵شهریورماه برگزار خواهد شد.
مردادماه: مدارس بصورت غیرحضوری برگزار خواهند شد.
یکم‌شهریورماه: مدارس بصورت غیرحضوری و آنلاین فعالیت می‌کنند.
شهریورماه: مدارس در مناطق قرمز بصورت غیرحضوری برگزار می‌شود.
سیزدهم شهریورماه: هیچ نگرانی از جهت حضور دانش‌آموزان وجود ندارد؛ مدارس بصورت حضوری برگزار خواهند شد.
دو روز پیش، از شروع سال تحصیلی: مدارس مناطق قرمز نیز بصورت حضوری برگزار می‌شود.
یک روز پیش از شروع تحصیلی: تصمیم حضوری یا غیرحضوری بودن مداری بر عهده مدیران است.
چند ساعت پیش، از شروع سال تحصیلی: خانواده‌ها صبح شنبه و قبل از حرکت، با مدرسه تماس بگیرند و جویای باز بودن و آغاز فعالیت مدارس شوند!

و این ماجرای ما با وزارت‌خانه‌ای است که وظیفه تعلیم و تربیت فرزندان کشور را بر عهده دارد، وزارت‌خانه‌ای که با گذشت ٧ماه از شیوع ویروس کرونا و گذشت سه‌ماه از تصمیم‌گیری برای زمان آغاز سال تحصیلی در ١۵ شهریورماه، بازهم در اتخاذ یک تصمیم، گیج و سردرگم جاماند؛ چراکه تنها دو روز پیش از آغاز سال تحصیلی جدید وزارت آموزش و پرورش سردرگمی عجیبی را به دانش‌آموزان، اولیا و معلمان هدیه داد؛ سردرگمی که با پاسخ رییس مرکز هماهنگی وزارت آموزش و پرورش با عصبانیت و کلافگی خانواده‌ها و دانش‌آموزان روبرو شد: «والدین صبح روز شنبه قبل از حرکت فرزندان به سمت مدرسه با مدرسه تماس بگیرند و از باز بودن مدارس مطمئن شوند»

سال تحصیلی جدید قرار بود تا براساس وضعیت شیوع ویروس کرونا در هر استان و شهر در وهله اول غیر حضوری و در شرایطی خاص با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و محدودیت‌های لازم به صورت حضوری برگزار شود، اما حالا دو روز پیش از زمان مصوب برای شروع سال تحصیلی به ناگهان، تمام تصمیم‌ها و آنچه که گفته شده بود، تغییرکرد و اعلام شد که کلاس‌ها در سال تحصیلی جدید تماما بصورت غیرحضوری برگزار شده و نگرانی برای حضور دانش‌آموزان وجود ندارد.

البته بی‌نظمی وزارت آموزش و پرورش صرفا به تصمیم‌گیری در خصوص سال تحصیلی ختم نمی‌شود و ما از همان ابتدای شیوع کرونا با چندتصمیمی و تشتت نظر‌ها در این وزارت‌خانه روبرو بودیم، از ابتدای شیوع کرونا و ارایه خدمات آموزشی از طریق شبکه آموزش و صدا و سیما که در بی‌کیفیت‌ترین حالت ممکن ارایه شد تا پیام‌رسان شاد که ایرادات زیادی را در خود جای داده و مهم‌ترین آن همین عدم توجه به اصل ۳۰ قانون اساسی و عدم پوشش تمام جامعه دانش‌آموزی توسط این نرم‌افزار است و حالا هم یک بام و دو هوای وزارت آموزش و پرورش برای شروع سال تحصیلی؛ حضوری یا آنلاین؟ شاد یا واتساپ و اسکای روم؟

البته قطعا براحتی و بدون بررسی دقیق نمی‌توان نقدی بر حضوری برگزار کردن کلاس‌های مدارس داشت چراکه عده‌ای معتقدند کلاس حضوری با رعایت پروتکل‌های بهداشتی، نشدنی نیست و برخی معتقدند که زیرساخت لازم برای آموزش آنلاین در کشور فراهم نشده و ارایه خدمات آموزشی بصورت آنلاین بیشتر از هرچیزی اتلاف وقت است اما صحبت و نقد ما فعلا برسر ایرادات اجرای هر کدام از روش‌ها نیست که ایراد و نقد ما دعوا و تشتت نظر، عدم تصمیم‌گیری درست و پای‌بندی برآن تصمیم است؛ اینکه دانش‌آموزان تا چندساعت پیش از شروع سال تحصیلی نمی‌دانند که فردا صبح باید حضورا به مدرسه بروند یا لپ‌تاپ و کامپیوتر خود را روشن کنند و منتظر آنلاین شدن معلم بمانند؟ اینکه اولیا نمی‌دانند فردا صبح فرزندشان خدمات آموزشی را چطور دریافت می‌کند؟ و حق قانونی فرزندش چطور به او ارایه می‌شود؟ اینکه معلمان و کادر مدرسه نمی‌دانند فرداصبح باید مدرسه را برای حضور دانش‌آموزان و مدیریت پروتکل‌های بهداشتی آماده کنند یا نه؟ اینکه در این مدت زمان کوتاه چطور ماسک و اقلام بهداشتی لازم را فراهم کنند؟ و آیا فرصت می‌کنند تا کلاس‌ها را برای رعایت فاصله‌گذاری فیزیکی آماده کنند؟ اینکه معلمان هم نمیدانند فردا صبح باید درس را با حضور دانش‌آموزان روی تخته سیاه کلاس بنویسند یا در واتساپ پیغام بگذارند و فایل درسی را بفرستند یا در اسکای روم و شاد آنلاین شوند؟

اما همچنان مهم‌ترین نقد و ایراد اساسی ما بر وزارت آموزش و پرورش در تمام این ماه‌های شیوع کرونا بود و گویا ادامه دارد... آقای وزارت آموزش و پرورش تکلیف دانش‌آموزان در مناطق محروم چه می‌شود؟ تکلیف دروس عملی دانش‌آموزان گروه فنی و حرفه‌ای چه می‌شود؟ تکلیف دانش‌آموزان مدارس عشایری را چه کسی تعیین می‌کند؟ آقای وزیر! تمام جامعه دانش‌آموزی محق دریافت خدمات آموزشی هستند و شما مسیول ارایه این حق قانونی، آیا این حق قانونی را به درستی و در تمام کشور اجرا کردید؟ تکلیف خانواده‌های ناتوان و محروم شهر‌های بزرگ که توان خرید گوشی، بسته اینترنتی و دانلود شاد، اسکای‌روم و واتساپ را ندارند چه می‌شود اگر مدیر مدرسه‌ی آن‌ها تصمیم بگیرد کلاس‌ها آنلاین باشد؟ و سوال همیشگی و البته تلخ، تکلیف اصل ٣٠قانون اساسی چه می‌شود؟ چرا کسی به قانون اساسی کشور توجه نمی‌کند؟

سرویس اجتماعی خبرگزاری دانشجو با دریافت مشکلات و مسائل خانواده نظام آموزشی کشور، از دانش‌آموزان و معلمان تا اولیا و مدیران مدارس به بررسی و بیان هرکدام از این مشکلات پرداخته و تلاش می‌کند تا نهاد‌های مربوطه و نظارتی را برای حل این مشکلات آگاه کند.