عوامل موفقیت «شومن» در انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا

یک کارشناس تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری گفت: ترامپ در سال ۲۰۱۶ بر اساس معیار‌های شناخته شده در دنیا بازنده انتخابات بود.

کد خبر: ۸۷۶۹۰۴

شنبه - ۲۹ شهريور ۱۳۹۹ / September 19, 2020

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، محمد صادقیه، در مصاحبه با برنامه «واشنگتن به وقت نوامبر» که با موضوع انتخابات ریاست جمهوری آمریکا از شبکه رادیویی گفتگو پخش می‌شد، با بیان اینکه در جوامع دموکراتیک مشارکت سیاسی در انتخابات از اهمیت قابل توجهی از جهت تعیین نتایج برخوردار است، اظهار کرد: طبق آمار و ارقام از سال ۱۹۵۰میلادی تاکنون روند مشارکت سیاسی مردم آمریکا در انتخابات این کشور سیر نزولی داشته است و این موضوع بیانگر وجود یکسری نارضایتی‌ها در دل جامعه آمریکاست، نارضایتی‌هایی که دارای عمق و ریشه است.

وی با اشاره به اعتراضات اخیر در آمریکا و وقوع برخی از آشوب‌ها در این کشور افزود: این تحولات نشان می‌دهد که مردم آمریکا از سیستم حاکم، ناراضی هستند و از طرف دیگر باید به این موضوع توجه داشت که مشارکت سیاسی در این کشور در چارچوب همین اعداد و ارقام پایین مبتنی بر پول‌های گزافی است که در انتخابات هزینه می‌شود.

این کارشناس تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری با بیان این که برآورد می‌شود انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۲۰ در آمریکا حدود ۷ میلیارد دلار هزینه داشته باشد، خاطرنشان کرد: این هزینه‌ها در این راستا انجام می‌شود که مردم مشارکت بیشتری در انتخابات داشته باشند.

صادقیه با بیان اینکه در حال حاضر مردم آمریکا این تصور را دارند که مشارکت‌شان در انتخابات و گزینه‌ای که انتخاب می‌کنند، عملا تاثیری در زندگی روزمره آن‌ها ندارد، در ارتباط با جایگاه احزاب در آمریکا و انتخابات این کشور نیز خاطرنشان کرد: احزاب در آمریکا زیاد هستند، ولی در عمل هیچ کدام از آن‌ها به جز دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه با توجه به ساختار آمریکا ره به جایی نمی‌برند.

وی تصریح کرد: در حال حاضر حزب سوم در آمریکا حزب «سبزها» است، ولی ساختار در انتخابات آمریکا به نحوی چیده شده است که حزب سوم نمی‌تواند خود را بالا بکشد و علت آن نیز کانون‌های قدرت و ثروتی هستند که در دو حزب جمهوری خواه و دموکرات در آمریکا متمرکز شده‌اند.

این کارشناس مسائل تبلیغات با اعتقاد بر اینکه مشارکت پایین مردم در آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری خیلی ربطی به فعالیت احزاب ندارد و اگر یکی از این دو حزب عمده در این کشور بتواند خواسته‌های مردم را محقق کنند و مردم احساس کنند که به مطالبات آن‌ها توجه می‌شود به سمت او گرایش پیدا می‌کند در بخشی دیگری از صحبت‌های خود به وجود تبعیض نژادی ساختاری در آمریکا اشاره کرد و گفت: این روند تبعیض آمیز در آمریکا باعث شده اقلیت‌ها در این کشور به این نتیجه برسند که فرقی بین دو حزب جمهوری خواه و دموکرات با توجه به ساختار فعلی وجود ندارد.

وی همچنین در مورد چرایی انتخاب ترامپ از سوی مردم آمریکا در سال ۲۰۱۶ اظهار کرد: باید به این موضوع توجه داشت ترامپ دارای شخصیت جنجالی است و به نوعی «شومن» است، او وقتی وارد عرصه انتخابات شد از دو نقطه قوت برخوردار بود؛ از یک طرف با رسانه‌ها و کارکرد آن‌ها آشنا بود و خیلی خوب می‌توانست وضعیت و صحنه را درک کند و از طرف دیگر جامعه هدف خوبی را برای تاثیرگذاری انتخاب کرد و بر روی آن سرمایه گذاری انجام داد، ترامپ بر روی قشر متوسط سفیدپوست آمریکا سرمایه گذاری کرد و شعار‌هایی مبنی بر ایجاد شغل، خروج از برخی از پیمان‌هایی که باعث وارد شدن صدمات اقتصادی به آمریکا شده و یا جلوگیری از ورود مهاجران را داد، شعار‌هایی که مورد استقبال این قشر قرار گرفت.

صادقیه با بیان اینکه ترامپ در سال ۲۰۱۶ بر اساس معیار‌های شناخته شده در دنیا بازنده انتخابات بود و خانم کلینتون سه میلیون رای بیشتر از او داشت، ادامه داد:، ولی در مجموع رای الکترال آقای ترامپ بیشتر بود، او با انتخاب دقیق جامعه آماری خود توانست رأی ایالت‌های تعیین‌کننده را از آن خود کند او با رای مردمی کمتر و رای الکترال بیشتر به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شد.