یادداشت دانشجویی |

تلخ‌تر از ترکمانچای

در روز‌های گذشته که بحث فعال‌سازی مکانیسم ماشه در سطح بین‌المللی مطرح شده، شاهد آشکار شدن یکی دیگر از ضعف‌های اساسی توافق ننگین برجام که درس عبرتی بس تلخ‌تر از ترکمانچای در تاریخ ایران بوده است، هستیم.

کد خبر: ۸۷۷۴۳۷

چهارشنبه - ۰۲ مهر ۱۳۹۹ / September 23, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مبین لطفی‌زاده؛ بند ۳۶ و ۳۷ برجام بیان‌کنندۀ فاجعه‌ای به نام مکانیسم ماشه است که این اجازه را به دولت تروریستی آمریکا می‌دهد که علی‌رغم خروج از برجام و مخالفت دیگر اعضای برجام و اجماع جهانی علیه وی، می‌تواند تمام تحریم‌های شورای امنیت علیه ایران را بازگرداند. اما ایران حق خروج از برجام را ندارد و این به راستی همان توافق برد-برد بود که هر آنچه را که بود با خود برد!

طبق بند ۱۰ و ۱۱ قطع‌نامۀ ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا خود را با وجود خروج از برجام به عنوان هیئت مؤسس معرفی کرده است؛ یعنی با وجود خروج از برجام می‌تواند مکانیسم ماشه را فعال کند و علی‌رغم عمل نکردن به تعهدات خود تحریم‌ها را بازگرداند. این موارد باعث شد که ایران نیز نتواند برای خروج از برجام در راستای حفظ عزت ملی و تأمین منافع خود، آزادانه عمل کند. در نهایت، امروز، سی‌اُم شهریور ماه، امریکا رسماً آغاز بازگشت تحریم‌های ایران از طریق مکانیسم ماشه را اعلام کرد.

با وجود آشکار شدن زوایای این توافق ننگین، هنوز دولتمردان به دنبال این هستند که با وجود برگشتن تحریم‌های شورای امنیت، آیندۀ سیاسی و اقتصادی و از آن مهم‌تر، عزت ازدست‌رفتۀ کشور را به دستکش مخملی بایدن دموکرات گره بزنند!
با وجود آشکار شدن مکر تقی‌زاده‌های زمان برای مخدوش کردن غیرت ملی ایرانیان، مع الاسف به نظر می‌رسد روح قاطبۀ مجلس نهم که این توافق شرم‌آور را در عرض ۲۰ دقیقه به ملت ایران تحمیل کرد، در مجلسی که خود را مدعی انقلابی‌گری می‌داند ظهور پیدا کرده است.

در یک ماه اخیر که این مسئله به طور جدی دامن‌گیر کشور گردیده است، اکثریت نمایندگان مجلس یازدهم کوچکترین موضع‌گیری‌ای دربارۀ این موضوع نداشته‌اند و حتی طرح سه فوریتی‌ای که به هیچ وجه جواب دندان‌شکنی به اقدامات اخیر نیست، با اقبال عمومی نمایندگان مواجه نمی‌شود و تنها به امضای حدود ۷۰ نفر از نمایندگان می‌رسد! آیا نمایندگان فعلی هم‌چون بسیاری از نمایندگان مجلس نهم و دولت‌مردان غرب‌زده، چشم امید به اوبامای جدید دموکرات ها دوخته‌اند؟!

این همه در حالی است که برخی نمایندگان باسابقۀ مجلس که در دورۀ نهم نیز حضور داشته‌اند و تجربۀ تلخ تصویب برجام را پشت سر گذاشته‌اند، مبنا را بر سکوت منفعلانه قرار داده‌اند. هم چنین به نظر می‌رسد برخی جوانانی که به اسم انقلابی‌گری در رأس امور کشور قرار گرفته‌اند، مقهور جریان‌های سیاسی و لابی‌گری‌های مجلس شده و ناتوانی خود را در موضع‌گیری شفاف و انقلابی در مواقع بحرانی به رخ ملت کشیده‌اند.

جناب آقای قالیباف، به عنوان رئیس مجلس، همان گونه که در زمان تصویب برجام صراحتاً با آن موافقت کردند، همان گونه که انتظار می‌رفت تا پیش از فعال شدن این مکانیسم نیز موضعی انقلابی اتخاذ نکردند. این گونه به نظر می‌رسد که ایشان به هر قیمت با ماندن در برجام موافقند و مانند ریاست سابق مجلس، به دنبال این هستند که نظرات خود را به ارادۀ مجلس حاکم کنند.در ضمن کمیسیون امنیت ملی نیز علی‌رغم اینکه نوک پیکان مجلس در تقابل با این عمل خصمانۀ آمریکاست، موضع‌گیری و اقدام عملی و انقلابی در این مدت نداشته است.

با این تفاسیر، بدون شک خروج از توافق‌نامۀ ننگین برجام تأمین‌کنندۀ منافع ملی است. انتظاری که از حضرات نمایندۀ مجلس می‌رود این است که با وجود تعلل صورت گرفته در این مدت، با یک طرح سه‌فوریتی جدید و قاطعانه، اکنون که امریکا این مکانیسم را فعال کرده است، اجازه ندهند آیندۀ کشور به ریسمان پوسیدۀ امید و اعتماد به شیطان بزرگ گره بخورد. ما دانشجویان بسیجی، مطالبۀ صریح خود را از مجلس شورای اسلامی، تصویب طرحی با محوریت خروج از برجام اعلام می‌داریم. دانشجویان انقلابی این مطالبه را به صورت جدی پیگیری کرده و در صورت عدم اقدام متناسب در مجلس شورای اسلامی، از این موضع کوتاه نخواهند آمد و مطابق فرامین امامین انقلاب اسلامی، به وظیفۀ انقلابی خود عمل خواهند کرد.

مبین لطفی‌زاده-کارشناسی مهندسی کامپیوتر و مسئول واحد سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه امیرکبیر

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.