گزارش|

گلایه‌هایی از نظارت‌ها‌ی ضعیف وزارت علوم بر دانشگاه غیرانتفاعی پارس / از استقرار در ساختمان مسکونی تا محدودیت فعالیت تشکل‌ها

دانشگاه غیر انتفاعی هنر و معماری پارس یکی از دانشگاه‌های تحت نظارت وزارت علوم است که بنا به گفته دانشجویان، این دانشگاه در رشته‌های هنری و صنعتی دانشجو پذیرش می‌کند و در حال حاضر بیش از ۶۰۰۰ دانشجو در این دانشگاه تحصیل می‌کنند.

کد خبر: ۸۷۸۳۸۰

يکشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۹ / September 27, 2020

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دانشگاه غیر انتفاعی هنر و معماری پارس یکی از دانشگاه‌های تحت نظارت وزارت علوم است که بنا به گفته دانشجویان، این دانشگاه در رشته‌های هنری و صنعتی دانشجو پذیرش می‌کند و در حال حاضر بیش از ۶۰۰۰ دانشجو در این دانشگاه در رشته‌های مختلف و در سطوح مختلف تحصیلی تحصیل می‌کنند که هماهنگونه که از کاربری این دانشگاه مشخص است، باید امکانات ویژه‌ای را برای دانشجویان رشته‌های هنری تدارک ببیند که دانشجویان بتوانند آموزش‌های اولیه را در خصوص رشته‌های هنری ببینند که بتوانند برای رفتن به سطوح بالاترتحصیلی با مشکل مواجه نشوند. اما آنچه که دانشجویان از عملکرد این دانشگاه می‌گویند حکایتی غیر از این دارد.

حکایت این دانشگاه نیز مانند برخی دانشگاه‌های غیر انتفاعی است که با کمترین امکانات بیشترین دانشجو و بالاتر از ظرفیت را جذب می‌کنند که موجب اعتراضات گسترده دانشجویان این دانشگاه‌ها می‌شود.

دانشگاه غیر انتفاعی پارس در تصور اولیه با جمعیت حدود ۶ هزار دانشجو باید فضای فیزیکی مناسبی را داشته باشد که بتواند این تعداد دانشجو را در خود جای دهد، اما متاسفانه این دانشگاه غیر انتفاعی در ساختمانی مسکونی درحال فعالیت است که فضای بسیار کمی را دانشجویان برای تحصیل دارند. از شرایط و مشکلات دیگر این دانشگاه نبود نظارت وزارت علوم، کاهش ساعات تدریس و  غیره است.

یکی از دانشجویان در این خصوص می‌گوید: دانشگاه غیر انتفاعی پارس، دانشگاهی با رشته‌های هنری است که تعداد دانشجویان آن نسبت به ظرفیت ساختمان‌ها و فضای فیزیکی دانشگاه بیشتر است. ساختمان‌هایی که برای کلاس‌ها در نظر گرفته شده، مسکونی است و این ساختمان‌ها در وسط یک منطقه متراکم واقع شده که همسایگان نیز از شلوغی و تردد در این مکان شکایت دارند.

حدود ۶۰۰۰ هزار دانشجو در ۳۰ رشته و مقطع این دانشگاه دانشجو دارد که این مسئله این وضعیت را وخیم کرده و آسیب‌هایی را به آموزش دانشجویان وارد می‌کند. تراکم کلاس‌ها به حدی است که در هر کلاس آموزشی ۶۰ دانشجو هستند.

بسیاری از آموزش در حد رشته‌های هنری مورد پذیرش نیست
اساتیدی که تدریس می‌کنند دانشجویان برخی دانشگاههای دولتی هستند که به تازگی فارغ التحصیل شده اند و یا در حال تحصیل هستند و در سطح آموزش کارشناسی نیستند و تجربه تدریس ندارند، اساتیدی هم که هیات علمی دانشگاههای دیگر هستند، در این دانشگاه تدریس می‌کنند، با محدودیت روبرو هستند و نمی‌توانند آموزش‌های کاملی به دانشجویان بدهند؛ چرا که ممکن است از دانشگاه تهران اخراج شوند.

در این دانشگاه حتی سرفصل‌های آموزشی را دست کاری می‌کنند و با این رویه آموزشی دانشجویانی که می‌خواهند برای مقاطع بالاترمانند ارشد آزمون بدهند دچار مشکل می‌شوند، درس‌هایی که حذف شده توجیه ندارد، مثلا به جای ریاضی، درس فتوشاپ ارائه می‌دهند، ولی در کارنامه به نام همان ریاضی نمرات آن ثبت شده است.

دانشگاه سرفصل‌های وزارت علوم را رعایت نمی‌کند، اساتیدی برای این دانشگاه می‌آورند که تجربه تدریس ندارند و به تازگی فارغ التحصیل شده اند.

اجازه فعالیت به هیچ تشکل دانشجویی نمی‌دهند
در بیشتر دانشگاه‌های کشور برای کمک به آموزش دانشجویان به خصوص دانشجویان رشته‌های هنری از انجمن‌های علمی دانشجویی کمک می‌گیرند و در قالب ورک شاپ‌های آموزشی به دانشجویان ارائه می‌دهند، اما دانشگاه غیر انتفاعی پارس به هیچ تشکل دانشجویی اجاره فعالیت نمی‌دهد و دلیلش هم این است که نگران هستند که اگریک جنبش دانشجویی در هر قالبی در این دانشگاه شکل بگیرد خیلی از مشکلات این دانشگاه محرز شود با اینکه تلاش زیادی برای تشکیل انجمن علمی کردیم و حتی این انجمن دانشجویی را تشکیل دادیم، اما اجازه ثبت را ندادند، چرا که باید ثبت وزارت علوم شود. وقتی دلیلش را جویا شدیم مسئولان دانشگاه می‌گویند این دانشگاه زیر ذربین وزارت علوم است و ممکن است مشکلاتی برای ما ایجاد شود.صاحب امتیاز این دانشگاه یکی از اساتید و هیات علمی دانشگاه تهران است.

شهریه ثابت دائم در حال افزایش است
شهریه در این دانشگاه به اندازه دانشگاه آزاد و یا می‌توان گفت که بیشتر از دانشجویان دریافت می‌شود، این دانشگاه شهریه دانشگاه سطح یک غیر انتفاعی را از دانشجویان دریافت می‌کند، اما خدماتی در این سطح به دانشجویان ارائه نمی‌دهد. ضعف‌های زیادی در این دانشگاه وجود دارد.

شکایات زیادی در این خصوص به وزارت علوم داشتیم، در ابتدا پیشنهاد دانشجویان این بود که مشکلات را با گفتگو در داخل دانشگاه حل کنیم، اما مسئولان دانشگاه اجازه تشکیل شورای صنفی را هم به دانشجویان ندادند.

پس از سخت گیری‌های زیاد، گروهی را به عنوان شورای صنفی و به صورت غیر رسمی تشکیل دادیم و از این طریق به شیوه شورای صنفی مشکلات را پیگیری کنیم، اما در این پیگیری‌های سه ماه رئیس دانشگاه به هیچ وجه حاضر به گفتگو با دانشجویان نشد و وقتی پیگیر می‌شدیم دانشجویان را با تماس‌های مکرر تهدید می‌کردند.

این دانشگاه با صاحب امتیازی یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه تهران است، اما هیچ نقشی در مدیریت این دانشگاه ندارد و شخص دیگری مدیریت این دانشگاه را به عهده دارد، دلیل این امر هم این است که هیات علمی تمام وقت یکی دانشگاه طبق قانون نمی‌تواند مدیریت دانشگاه دیگری را به عهده داشته باشد. مدیریت در این دانشگاه به صورت غیر قانونی است و سوء استفاده‌های زیادی در این دانشگاه می‌شود.

وقتی به وزارت علوم شکایت کردیم حتی مسئولان وزارت علوم اطلاعی از مکان فعلی این دانشگاه نداشتند و فکر می‌کردند که این دانشگاه از مکان فعلی خود که خیابان امیرآباد شمالی است نقل مکان کرده است.

ساعت‌های آموزشی بدون دلیل کاهش پیدا می‌کند
جلسات آموزشی در یک ترم باید ۱۶ جلسه باشد بین ۱۰ تا ۱۲ جلسه است و علت آن هم این است که اساتید قراردادی هستند و قرارداد سه ماهه دارند وقتی این زمان به پایان می‌رسد و حقوق بسیار کمی به این اساتید می‌دهند به همین دلیل جلسات کمتری برای آموزش اختصاص می‌دهند.

اساتید هستند که در این دانشگاه روزی یک میلیون تومان دریافتی دارند و برخی از اساتید هستند که در طول یک ترم یک میلیون تومان دریافتی دارند که همین مسائل باعث می‌شود که کیفیت آموزش تحت تاثیر قرار بگیرد.

شهریه های کرونایی به طور کامل از دانشجویان گرفته شد

آموزش مجازی به حدی ضعیف بود که باعث شد اعتراضات دانشجویان افزایش پیدا کند، در این دو ترم که آموزش‌ها به صورت مجازی بود، شهریه دانشجویان را به طور کامل دریافت کردند و حتی افزایش شهریه هم داشتیم، اما هیچ سامانه آموزشی برای دانشجویان ایجاد نکردند و آموزش‌ها در واتساپ و تلگرام برگزار شد و گروه‌های درسی به گونه‌ای بود که مطالب غیر مرتبط در این گروه‌ها ارسال می‌شد.برای حل این موضوع به سراغ پلیس فتا رفتیم که پیشنهاد دادند که دانشجویان می‌توانند از دانشگاه شکایت کنند.

مسائلی که از زبان دانشجویان این دانشگاه مطرح شده بخشی از مشکلاتی است که گریبانگیر دانشجویان است و تکرار این مشکلات در دانشگاه غیر انتقاعی نشان از ضعف نظارت وزارت علوم بر این موسسات دارد که صرفا پس از صدور مجوز این موسسات را به حال خود رها کرده و هیچ گونه نظارتی بر عملکرد آن‌ها ندارند.