پس از ۱۰ سال تلاش؛

اولین سیستم بینایی بیونیک آماده آزمایش روی انسان است

دانشمندان استرالیایی که بیش از ۱۰ سال است روی توسعه سیستم بینایی بیونیک کار می‌کردند، هم‌اکنون خود را برای آزمایش روی انسان آماده می‌کنند.

کد خبر: ۸۷۸۵۱۱

يکشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۹ / September 27, 2020

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، دانشمندان استرالیایی چندین سال است که فناوری‌ای را طراحی کرده‌اند که با دور زدن آسیب اعصاب بینایی کار می‌کند. آن‌ها بعد از آزمایش‌های موفقیت‌آمیز روی حیوانات، حال می‌خواهند بینایی را به نابینایانی که غیرقابل درمان هستند، برگردانند.

چندین گروه تحقیقاتی مختلف در سرتاسر جهان سعی در توسعه یک سیستم بینایی بیونیک ایمن و کاملا فعال دارند. برخی از آن‌ها هم‌اکنون در چشم بیماران کاشت شده‌اند و برخی از آن‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که نه تنها بینایی را به افراد نابینا برگردانده‌اند، بلکه دید فوق بشری برای آن‌ها فراهم آورده‌اند. با این حال سیستم بینایی بیونیک «جناریس» که توسط محققان دانشگاه موناش در استرالیا توسعه یافته، نخستین ابزار از این نوع توصیف شده و مناسب برای افرادی است که اعصاب بینایی آن‌ها آسیب دیده است. در این نوع نابینایی، اعصاب آسیب دیده، مانع انتقال سیگنال‌ها از شبکیه به مرکز بینایی مغز می‌شوند.

این سیستم شامل هدست سفارشی می‌شود که دوربینی داخل آن تعبیه شده است. علاوه براین، یک فرستنده بی‌سیم، پردازنده بینایی و نرم‌افزار و سخت‌افزار پردازش اطلاعات بصری به همراه یک صفحه شامل قطعات کاشی شکل مربعی مجهز به الکترود‌هایی در این هدست وجود دارند که به نازکی مو هستند و در مغز کاشته می‌شوند.

این سیستم به شکلی کار می‌کند که دوربین صحنه را ضبط می‌کند و آن را به پردازنده بصری به اندازه گوشی هوشمند منتقل می‌کند. این داده‌ها به نوبه خود به صورت بی‌سیم به کاشی‌های مربعی شکل منتقل می‌شوند که اندازه آن فقط ۹ در ۹ میلی‌متر است و مدار پیچیده‌ای دارد که قادر به تبدیل داده‌ها به پالس‌های الکتریکی مغز است. این پالس‌های الکتریکی مغز را تحریک می‌کنند تا با یک الگوی بصری با ترکیب ۱۷۲ لکه نور، تصویر ایجاد کند.

محققان در این مورد می‌گویند: می‌توانیم چندین کاشی را برای پوشش نواحی مغز کاشت کنیم، زیرا هر کاشی تعدادی از الکترود‌ها به وسعتی به اندازه خود را پوشش می‌دهند. در هر ایمپلنت یک سیم‌پیچ گیرنده بی‌سیم وجود دارد که نیاز به کابل را مرتفع کرده است. در ماه ژوئیه، این سیستم بینایی روی سه گوسفند آزمایش شد و در مغز آن‌ها کاشت شد و حدود ۲ هزار و ۷۰۰ ساعت اطلاعات بینایی آن‌ها پردازش شد؛ بدون اینکه هیچ اثر سوئی در آن‌ها مشاهده شود.

این آزمایش یکی از اولین آزمایش‌های طولانی مدت سیستم بینایی کاشت شده روی مغز به شمار می‌رود که بافت مغز به راحتی آن را قبول می‌کند و هیچ اثر سوئی بر سلامتی ندارد. این تیم پژوهشی به دنبال نتایج امیدوار کننده کاشت سیستم بینایی بیونیک روی گوسفندها، حال خود را برای اولین آزمایش‌های بالینی آماده می‌کنند و تائیدیه‌های لازم را نیز گرفته‌اند.