گزارش تحلیلی؛

ضربه مهلک الجزایر به تل آویو و شروع تحرکات خطرناک اسرائیل

موضع الجزایر در شرایطی که برخی کشورهای عربی راه سازش با رژیم صهیونیستی را در پیش گرفته اند و برخی دیگر یا تردید دارند یا سکوت کرده اند، از نگاه ناظران امور جهان عرب قابل تحسین است.

کد خبر: ۸۷۸۶۸۰

يکشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۹ / September 27, 2020

به  گزارش گروه دیگر رسانه های خبرگزاری دانشجو، امارات در ۲۳ مرداد و بحرین در ۲۱ شهریور با نظارت آمریکا از عادی سازی روابط خود با رژیم صهیونیستی خبر دادند و توافق عادی سازی روابط این کشورها با تل آویو شامگاه سه شنبه ۲۵ شهریور ماه (و همزمان با سالگرد جنایت هولناک صهیونیست‌ها در قتل عام زنان و کودکان بیگناه فلسطینی در اردوگاه صبرا و شتیلا در لبنان به سرکردگی آریل شارون جنایتکار)، در کاخ سفید امضا شد. این اقدام ابوظبی و منامه با مخالفت گسترده تمام گروه‌های فلسطینی و شماری از ملت‌ها و دولت‌های اسلامی همراه شد.

این در شرایطی است که برخی از کشورهای عربی به صورت تمام قد از آرمان فلسطین همچنان دفاع می‌کنند. الجزایر یکی از کشورهایی است که به صراحت مخالفت خود را با عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی اعلام کرده است.

عبدالمجید تبون رئیس جمهور الجزایر در دیدار با اصحاب رسانه این کشور با اشاره به روند عادی سازی روابط برخی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی گفت: آرمان فلسطین مقدس است و موضع ما در این زمینه ثابت است و آن برپایی دولت مستقل فلسطینی با مرکزیت قدس شریف درمرزهای سال ۱۹۶۷ است.

الجزایر هرگز به سازشکان شادباش نمی‌گوید

وی با بیان اینکه نوعی شتابزدگی درعادی سازی روابط برخی کشورهای عربی (امارات و بحرین) با رژیم صهیونیستی مشاهده شد، تصریح کرد: الجزایر هرگز به این کشورها تبریک نمی‌گوید و هرگز به روند عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی نخواهد پیوست.

عبدالمجید تبون رئیس جمهور الجزایر، همین موضع را در سخنرانی بعدی خود نیز تکرار کرد.

این سخنان رئیس جمهور الجزایر سبب شد تا حماس اعلام کند: حماس از سخنان رئیس جمهور الجزایر در مخالفت قاطعانه با روند عادی سازی روابط با تل آویو و حمایت از آرمان فلسطین قدردانی می‌کند و این سخنان نشان می‌دهد که موضع اصلی الجزایر درخصوص فلسطین همین است که از زبان رئیس جمهور این کشور بیان شد.

همچنین «عمار بلحیمر» سخنگوی رسمی دولت الجزایر در مصاحبه با شبکه خبری المیادین گفت: «مسئله فلسطین، یک مسئله مقدس است. الجزایر آن را مهم‌ترین مسئله می‌داند. این مسئله، یک مسئله عادلانه بوده و موضع ما روشن، صریح و ثابت است. ما از عادی‌سازی استقبال و حمایت نمی‌کنیم. مسئله فلسطین در سیاست خارجی الجزایر، یک مسئله مهم بوده و در قلب ملت الجزایر باقی خواهد ماند».

موضع شجاعانه در زمانه هروله سازشکاران به سوی تل آویو

این موضع گیری الجزایر در شرایطی که رژیم‌های مرتجع برای حرکت به سوی تل آویو از یکدیگر سبقت گرفته‌اند، قابل توجه و تمجید است. «عبدالمجید تبون» رئیس جمهور الجزایر، موضع شجاعانه و جوانمردانه ای ضد این هروله رژیم‌های عربی به سوی رژیم صهیونیستی اتخاذ کرده و به شدت با افتادن حکام عرب در آغوش تل آویو و امضای توافق سازش با آن مخالف است.

موضع الجزایر قابل توجه است زیرا هم بر حق ملت فلسطین بر تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس تاکید دارد و آن‌را غیرقابل سازش می‌داند و هم اقدام رژیم‌های عرب به ویژه شیخ نشین ها را در برقراری روابط با صهیونیست‌ها آن‌هم به شکل مجانی به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد و از عدم ورود به قطار سازش با رژیم صهیونیستی حکایت دارد.

البته این موضع گیری الجزایر موضوع تازه ای نیست و این کشور همواره در کنار فلسطین و آرمان آنها قرار داشته است و حمایت همه جانبه ای را ضد اشغالگران اسرائیلی داشته است و موضوع هواری بومدین رئیس جمهور فقید الجزایر برای فلسطینی‌ها، جهان عرب و اسلام در حمایت از محور ضد اسرائیلی هرگز از یادها محو نخواهد شد.

همچنین موضع الجزایر در قبال سوریه و حمایت از تمامیت ارضی آن در حالی که دمشق با توطئه‌ها و هجوم گروههای مسلح مورد حمایت سعودی‌ها و آمریکا و غرب روبرو بوده است نیز قابل فراموش شدن نیست.

موضع گیری الجزایر در حمایت از فلسطین از این حیث اهمیت دارد که اتحادیه عرب که دیگر نمی‌توان آن‌را اتحادیه نامید بلکه باید نام تکه پاره‌های عرب بر آن نهاد حتی در سطح وزیران خارجه عرب هم نشستی برگزار نمی‌کند تا به موضوع توافقات ننگین امارات و بحرین با رژیم صهیونیستی بپردازد.

شاهی که در حرف از حمایت دم می‌زند اما در مقام عمل اجازه عبور هواپیمای اسرائیلی از حریم هوایی کشورش را می‌دهد

برخی مانند شاه سعودی دم از فلسطین می‌زنند در حالی که هواپیماهای اسرائیلی از حریم هوایی عربستان به امارات و بحرین می‌روند و به عبارت دیگر موضع توخالی و پوچ.

چطور است که ملک سلمان به ایران در راستای اهداف ارباب خود دونالد ترامپ حمله می‌کند اما یک کلمه هم به توافقات ننگین امارات و بحرین با رژیم صهیونیستی اشاره‌ای نمی‌کند.

خشم اسرائیل از الجزایر و تشدید تحرکات ضد آن

موضع گیری الجزایر نه تنها کشورهای سازشکار عرب را خشمگین کرده است بلکه دوست این کشورها یعنی رژیم صهیونیستی را بسیار ناراحت کرده است و آنها تحرکات خود را علیه الجزایر تشدید کرده‌اند تا روس‌ها فعلاً، جنگنده پیشرفته سوخو ۵۷ را به الجزایر نفروشند به ویژه که این جنگنده تنها جنگنده‌ای است که می‌تواند با جنگنده اف -۳۵ آمریکا مقابله کند و فقط رژیم صهیونیستی و ایتالیا در حوزه مدیترانه اف ۳۵ آمریکا را دارند و ترکیه به خاطر خرید سامانه اس ۴۰۰ از روسیه در زمینه دریافت آن از آمریکا با مشکلاتی روبرو است.

علت مخالفت تل آویو با دست یابی الجزایر به سوخو ۵۷ هم کاملاً مشخص است زیرا نوعی توازن برقرار می‌کند و این در حالی که الجزایر مخالف عادی سازی روابط با اسرائیل است، سازگاری ندارند و تل آویو این توازن را نمی‌خواهد و از این رو صهیونیست‌ها به دنبال تلاش برای به تعویق انداختن فروش این جنگنده‌ها از سوی روسیه به الجزایر هستند.

از سویی صهیونیست‌ها به خوبی می‌دانند که روابط الجزایر و روسیه به ویژه در زمینه تسلیحاتی محکم و قوی است و نمی‌توانند به این دلخوش باشند که روسیه این جنگنده‌ها را به الجزایر نفروشد زیرا الجزایر حدود ۹۰ درصد از تسلیحاتش روسی است؛ بلکه هدف تل آویو این است که فروش را تا ۲۰۲۵ به تعویق اندازد تا بتواند سلاحی که بر جنگنده نسل پنجم روسیه برتری داشته باشد، دریافت کند.

هدف از تحرکات رژیم صهیونیستی علیه الجزایر تنها حفظ برتری تل آویو از نظر نظامی نیست بلکه فشار بر کشورهای مخالف سازش با اسرائیل است و اینکه این موضع الجزایر سبب نشود که کشورهای عربی که میان سازش و عدم سازش تردید دارند، تشویق نشوند که راه الجزایر را در پیش بگیرند.

قدر مسلم آن است که این موضع الجزایر در مخالفت با عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی، سخت تل آویو را آشفته ساخته است و دیوار سکوت عربی در قبال عادی سازی روابط میان شیخ نشینان و رژیم صهیونیستی را شکسته است و الجزایر را به عنوان حامی موضوعات عادلانه و جهان عرب و اسلام بیش از پیش مطرح ساخته است.

این موضع گیری الجزایر در شرایطی اتخاذ شده است که برخی رژیم‌های عربی با تل آویو سازش کرده و برخی هم همسویی می‌کنند یا در بهترین حالت سکوت اختیار کرده‌اند. این موضع تأثیر به سزایی در روحیه ملت‌های جهان عرب و اعتماد به نفس آنها در برابر اشغالگران اسرائیلی ایفا خواهد کرد.