یادداشت دانشجویی |

مخابره سیگنال‌های ضعف به آمریکا

ایرانی که بیش از چهل سال است شعار سیاست خارجی‌اش بر سر در وزارت امور خارجه، نه شرقی نه غربی بوده؛ اما حداقل در این برهه از تاریخ شاهد مغلوب شدن این تفکر در مقابل مصلحت اندیشی‌های سیاسی هستیم.

کد خبر: ۸۸۶۳۱۷

شنبه - ۱۰ آبان ۱۳۹۹ / October 31, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، امیر رضا بفتاق؛ ۳ نوامبر ۲۰۲۰، انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا برای مشخص شدن چهل و ششمین رئیس جمهور این کشور در حالی انجام خواهد شد که تاکنون تعداد زیادی از مردم آمریکا در انتخابات زودرس، آرای خودشان را به صندوق‌های رای انداخته اند.

اما آن چیزی که در اینجا حائز اهمیت است، نه تعداد آرا و نه آن اسمی که در پس شمردن آرا به عنوان رئیس جمهور اعلام خواهد شد؛ بلکه اساسا نسبت ایران با انتخابات امریکاست. ایرانی که بیش از ۴۰ سال است شعار سیاست خارجی اش بر سر در وزارت امور خارجه، نه شرقی نه غربی بوده؛ اما حداقل در این برهه از تاریخ شاهد مغلوب شدن این تفکر در مقابل مصلحت اندیشی‌های سیاسی هستیم.

البته از کسانی که سالهاست آب خوردن مردمان ایرانی را هم منوط به نرم شدن دل کدخدا کرده اند و همچنین افرادی که سیاست زدگی موجب شده است که در مقابل این رویه سکوت کنند این چنین اعمالی بعید نیست، اما موضوع مهم امروز، فراتر از بحث حول موضوع مذاکره یا عدم آن و جدال‌های حزبی همیشگی است. بحث امروز، امنیت ملی ایران است امنیتی که با مخابره سیگنال‌های ضعف به سوی دشمن خونی، شدیدا در خطر است. بر کسی پوشیده نیست که تحریم‌های ظالمانه اهریمن خونخوار، موجب مصیبت‌های فراوانی بر مردمان مظلوم شده است و هیچ تردیدی وجود ندارد که تحریم‌ها ضربات شدیدی بر پیکره اقتصاد نیمه جان و فرسوده - حاصل از بی کفایتی عده‌ای از خدا بی خبر- وارد کرده اند، اما هیچکدام از این‌ها دلیل خوبی برای بازی کردن در زمین دشمن نیست. همانگونه که اصل ۱۵۲ قانون اساسی تصریح کرده است سیاسیون از هر گونه اقدامی که موجبات سلطه بیگانگان و از دست رفتن استقلال کشوربشود منع شده اند، اما ما شاهد این هستیم که عده‌ای مستقیم یا غیر مستقیم اعلام میکنند که منتظرند که ترامپ از کاخ سفید برود تا بتوانند با بایدن کنار بیایند.

اینگونه اعمال باعث میشود سیستم آمریکا با علم به ضعف داخلی ایران و میل عده‌ای به مذاکره، روز به روز فشار‌ها را بیشتر کند تا جایی که مردم به ستوه آمده و حکومت ناچاراً به مذاکرات حول یکی دیگر از سرمایه‌های ملی کشور تن بدهد که این تماما در تضاد با اصل مذکور از قانون اساسی است.

حال باید از آقایان پرسید که چگونه به خود اجازه می‌دهند با گفتار و رفتارشان استقلال و امنیت کشور را به خطر بیاندازند. این که کشور در حال حاضرمعلق مانده است به امید آنکه ترامپ رفتنی شود و بایدن بیاید و به برجام بازگردد خیانتی بزرگ است.

از این گذشته، اینکه با اعمال خود آمریکا را متوجه این موضوع کنیم که تحریم‌ها نتیجه بخش بوده و ایران منتظر مشخص شدن نتیجه انتخابات است تا سیاست‌های خود را متناسب با آن اتخاذ کند از سویی امنیت ملی کشور را با خطری سهمناک روبرو میکند و از سوی دیگر نه با متن و روح قانون اساسی نسبتی دارد و نه با آرمان‌ها و اندیشه‌های ناب انقلاب اسلامی؛ و ازهمه مهمتر کاملا در تضاد با آیه شریفه «وَلَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا» است. این که در ژانویه ۲۰۲۱ کدام یک از این دو نفر بطور رسمی فعالیت خود را در کاخ سفید آغاز خواهد کرد هیچ اهمیتی برای ایران ندارد و نباید داشته باشد سیاسیون موظفند بر اساس ظرفیت‌ها و استعداد‌های کلان کشور تلاش خود برای بهبود معیشت مردم را چند برابر کنند بلکه رستگار شوند و از خشم خداوند در امان بمانند و امید است که خداوند ما را از دورویان، دروغگویان و عهد شکنان بی نیاز سازد.

امیر رضا بفتاق - دبیرواحد بین الملل انجمن اسلامی دانشجویان دفتر تحکیم وحدت دانشگاه تبریز

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.