احمد رهدار:

فرهنگ شيعه فرهنگي تمدن زاست

حجت الاسلام رهدار گفت: فرهنگ شيعه فرهنگي تمدن زاست، فرهنگ‌هايي قابليت تمدن‌زايي دارند كه از حالت تك زبانه و تك روشي بودن خارج شده و در وجه تمدني خويش به چندروشي و چندزباني برسند چرا كه تمدن بر خلاف فرهنگ چند روشي و چند زباني است.

کد خبر: ۸۸۸۰۴

چهارشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۸۹ / September 15, 2010

به گزارش خبرنگار گروه انديشه «شبكه خبر دانشجو» رهدار روز گذشته، در افتتاحيه همايش نقطه عطف در دانشگاه تهران اظهار داشت: فرهنگ شيعه يك فرهگ تمدن زاست.

اين دانش آموخته موسسه امام خميني (ره) در تشريح فرهنگ‌هاي تمدن زا افزود: فرهنگ‌هايي قابليت تمدن زايي دارند كه از حالت تك زبانه و تك روشي بودن خارج شده و در وجه تمدني خويش به چندروشي و چندزباني برسند چرا كه تمدن بر خلاف فرهنگ چند روشي و چند زباني است.

رهدار در ادامه سخنراني خود با موضوع «نگاهي تمدن زا به تاريخ شيعه» عنوان داشت: تاريخ بشريت، تاريخ تشيع است و تشيع در حال تبديل شدن از اسم تشيع به رسم تشيع است. اين تبديل شدن با تصرفاتي صورت گرفته است كه تشيع در هويت هاي غير انجام داده و آنها را به هويت خويش نزديك كرده است. تشيع در تاريخ خود در اهل سنت، تفكر يونان و حتي در غرب ورود پيدا كرده است.

وي در تبيين چگونگي اين ورود تبيين اظهار داشت: در طول تاريخ اهل سنت هميشه اين تمايل از سوي حاكميت سياسي وجود داشته است كه بر وجوه تمايز خود با تشيع دامن زده شود. يعني همواره اين تمايل وجود داشته است كه توده اهل سنت به سوي تمايز و افتراق با تشيع سوق داده شوند. اوج اين تفارق جريان ناصبي گري است. ناصبي ها اوج تمايز و تفارق با تشيع هستند اما در تاريخ مشاهده مي شود كه توده اهل سنت نه تنها به سمت ناصبي گري و سب تشيع حركت نكرده بلكه در برهه هايي از تاريخ ما سني هاي دوازده امامي داشته ايم. اين امر ناشي از ورودي بوده است كه تشيع در تسنن صورت داده است.

عضو هيئت علمي موسسه آموزشي پژوهشي امام خميني(ره) قم مواردي از قبيل توصيه ائمه بر مراعات حداكثري با اهل سنت و حتي ازدواج با آنها را مصاديقي دانست كه باعث نزديكي تسنن به تشيع شده است.

وي در بخش ديگري از سخنان خود با تشريح چگونگي قلب تفكر يوناني اظهار داشت: فلاسفه اسلامي نظير فارابي روح تشيع را در تفكر يوناني دميدند و آن را قلب كردند.

رهدار در بخش‌هاي ديگري از سخنان خود به به تشريح تصرف تشيع در غرب پرداخت.

وي در بخش‌هاي پاياني سخنان خود عنوان كرد: تاريخ روز به روز به سويي پيش مي‌رود كه اعتقاد به امامت و مهدويت شيعي قوت مي گيرد. در حالي كه مقام خلافت در جهان اهل سنت و پاپ در مسيحيت از اعتبار سابق افتاده است و اين اعتقاد به وجود آمده است كه بدون مقام خلافت و پاپ مي توان زيست ديني داشت در حالي‌كه چنين روندي نه تنها در مورد امامت و مهدويت اتفاق نيفتاده بلكه اعتقاد به آن روز به روز شدت مي گيرد و حتي توده مردم خود را سرزنش مي كنند كه پيرو واقعي حضرت نيستند.

رهدار  در حسن ختام سخنان خود گفت: اين روند فرايند تبديل شدن اسم تشيع به رسم تشيع است. سرنخ تحولات تاريخي در دست ولي خداست. در جريان جهاني شدن در غرب هم با روند مشابهي روبرو هستيم كه نقش كدخداهاي جهاني روز به روز در حال كم رنگ شدن است./انتهاي پيام/