یادداشت|

نظریه سیاست مهار علیه ایران چیست؟

سیاست مهار یا به عبارت بهتر مقابله با ایران، سیاستی است که از همان اوایل پیروزی انقلاب اسلامی در دستور کار ایالات متحده و رژیم صهیونیستی قرار گرفت.

کد خبر: ۸۹۳۳۷۸

يکشنبه - ۰۹ آذر ۱۳۹۹ / November 29, 2020

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، سیاست مهار یا به عبارت بهتر مقابله با ایران، سیاستی است که از همان اوایل پیروزی انقلاب اسلامی در دستور کار ایالات متحده و رژیم صهیونیستی قرار گرفت. با نگاهی به اسناد امنیتی منتشر شده توسط دولت های مختلف ایالات متحده (سیاست های اعلامی) و نیز اقدامات عملی و میدانی (سیاست اعمالی) انجام شده در این راستا به خوبی می توان به استراتژی جدی این کشور در قبال ایران پی برد. نکته مهم این است که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، در دوره های مختلف از تاکتیک های مختلفی برای پیش برد استراتژی خود استفاده می کردند.

تاکتیک ها و ابزارهای مورد استفاده در این راستا، طیف گسترده ای ازاقدامات را در بر می گیرد، گاه این ابزارها از طریق دیپلماسی و رژیم های بین المللی پیگیری می شدند و گاهی نیز اقدامات نظامی و تروریستی سرلوحه دولت های ایاات محده و رژیم صهیونیستی بوده است.

برنامه هسته ای ایران، اگرچه قدمتی بیش از نیم قرن را دارد، اما حساسیت ها نسبت به آن در حقیقت از سال 2008 میلادی تشدید شد. در آن زمان، در ابتدای امر مسئله از طرق دیپلماتیک و سیاسی مورد پیگیری قرار گرفت. لیکن در کنار اقدامات سیاسی، اقدامات دیگری که چهره امنیتی داشته و با هدف توقف و یا حداقل اخلال در روند حرکت کشور به سمت هسته ای شدن را داشتند نیز در دستور کار نهادهای امنیتی دو کشور قرار گرفت. در این مدت نیز گاهی اخباری مبنی بر اقدامات خرابکارانه در نیروگاه های اتمی ایران بارها مخابره شد. البته ناگفته نماند که این اقدامات بی پاسخ نمانده و در قالب اقدام متقابل، اقدامات مفیدی نیز علیه سایت های مختلف و نیروگاه های رژیم صهیونیستی و ایالات متحده انجام شده است. در هر حال باید گفت که این جدال و منازعه بین طرفین سابقه طولانی دارد.

بین سالهای 2009 تا 2011، اقدامات انجام شده علیه صنایع هسته ای کشور، شکل دیگری به خود گرفتند. در این سالها شاهد اقدامات تروریستی علیه دانشمندان و چهره های برتر صنعت هسته ای کشور هستیم که در نتیجه آن، اساتید و نخبگان هسته ای کشور، مورد تهاجم و ترور قرار گرفتند و به فیض رفیع شهادت نائل آمدند.

در سال 2018، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی با حضور در مقابل دوربین ها، به بیان و افشاگری از سرقت اسناد هسته ای ایران پرداخت. در این بین، وی با نمایش تصویری از شهید محسن فخری زاده، او را به عنوان رئیس پروژه سپند (SPAND) و نیز برنامه موشکی عماد معرفی کرد. در این برنامه، نتانیاهو نام شهید فخری زاده را بر زبان آورده و تاکید خاصی، به مخاطبان می گوید که این نام را به خاطر بسپارید.

به نظر می رسد، برنامه ترور افراد موثر چه در برنامه موشکی و نظامی و چه در برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی ایران، همواره به عنوان یکی از جدی ترین سناریوهای نهادهای امنیتی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا بوده است. در همان سال 2018، نتانیاهو عمیقا به حمله به تاسیسات هسته ای ایران به منظور توقف و به زانو در آمدن کشور اعتقاد داشت. در حالیکه معیر داگان، رئیس وقت سازمان موساد، پیشنهاد ترور و حذف فیزیکی چهره های شاخص را مطرح کرد. در سال 2019، رونن برگمن (Ronen Bergman) نویسنده کتاب معروف (Rise and Kill First)، در مورد اقدامات تروریستی موساد در کشورهای مختلف، این تاکید نتانیاهو را امری جدی می خواند و ادعا می کند که شهید محسن فخری زاده، در لیست ترورهای موساد بوده است.

در کنار برخی شیطنت های رسانه های اسرائیلی و آمریکا، بنا بر اظهارات برخی رسانه های اسرائیلی، در طول مدت مذاکرات برجام، این رژیم همواره در تلاش بود تا با استفاده از نیروهای و عوامل تروریستی مانند سازمان منافقین، اقدام به ترور برخی شخصیت های مهم ایران نماید. علاوه بر این، در مارک دوبوویتز (MARK DUBOWITZ) در موسسه حمایت از دمکراسی ها (FDD) نیز در مقاله ای خواستار مقابله با ایران پیش از اتمام دوره ریاست ترامپ است.

رژیم صهیونیستی و نهادهای امنیتی این کشور، به خوبی به این مسئله واقف هستند که توان رویارویی مستقیم با ایران را ندارند. از طرفی، درگیری با ایران و نیروهای وابسته آن در منطقه در چند جبهه و در مدت زمان طولانی (جنگ فرسایشی) قطعا به ضرر این رژیم تمام خواهد شد. به همین دلیل، آنها گزینه حمله محدود با حجم آتش بالا را به عنوان گزینه مطلوب تری برای پیشبرد اهداف خود می دانند.

در همین راستا، شایسته است تا همواره مراقب شیطنت های رسانه ای دشمن در کشور باشیم. آنچه مسلم است، این است که طبق فرمایشات مقام معظم رهبری، این رژیم و متحدانش من جمله آمریکا، تقاص خون تمام شهیدانی که از ایران در این مدت گرفتند را پس خواهند داد و محو اسرائیل اولین ثمره خون این شهیدان است. اما باید دقت داشت که گرفتار شدن در تور بازی رسانه ای دشمن ای بسا امری خطرناک تر باشد. نفرتی که در پی ترور ناجوانمردانه سردار شهید حاج قاسم سلیمانی در آحاد مردم ایجاد شد، زنگ خطری بود برای آمریکا و اسرائیل تا بدانند مردم در زمان های حساس همواره متحد و در کنار یکدیگر هستند. لذا آنها در پی ترور این شهید بزرگوار در صدد تضعیف این نفرت بودند. می توان گفت ترور امروز شهید فخری زاده نیز یکی از راه های مهم در صدد تضعیف این روحیه است.

از آنجاییکه احساسات حاکم در جامعه ایران، خواهان تقاص خون شهیدان و اقدام فوری در این راستا است، لذا از نگاه استراتژیک و امنیتی، اقدامات عجولانه و از روی احساسات هزینه های بیشتری را در پی خواهد داشت. حتی ممکن است پاسخ تهران به این اتفاق در دورانی که ترامپ تصدی ریاست بر ایالات متحده را دارد، موجب حقیقت تحقق همان اهدافی شود که اسرائیل و آمریکا دنبال می کنند. پس بهتر است، در وهله اول، نفرت موجود در بین آحاد مردم تقویت شود، و در وهله دوم، با اقدامی عاقلانه و صحیح، چه در عرصه سیاسی، چه در عرصه حقوقی و دیپلماتیک و چه در عرصه نظامی، آماده انتقام خون این شهیدان بزرگوار باشیم.

یادداشت از پیمان حسنی