در نشستی تخصصی مطرح شد

پرداخت ۷۰ درصد منابع موردنیاز دانش‌بنیان‌ها برای حل نیاز‌های فناورانه / نظام تعامل دانشگاه و صنعت، پیمانکاری نیست

مشاور رییس صندوق نوآوری و شکوفایی گفت: این صندوق تا ۷۰ درصد منابع مورد نیاز دانش‌بنیان‌ها را تا سقف ۳۰۰ میلیون تومان برای حل نیاز فناورانه مورد حمایت قرار می‌دهد.

کد خبر: ۸۹۵۱۰۹

شنبه - ۱۵ آذر ۱۳۹۹ / December 05, 2020

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو به نقل از صندوق نوآوری وشکوفایی، سید محمد مهدوی مشاور رییس صندوق نوآوری و شکوفایی درنشست تخصصی «همکاری فناورانه شرکت‌های دانش بنیان با دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی؛ ملاحظات و چالش‌ها» با یادآوری خدمت تحقیق و توسعه در سبد خدمات مالی صندوق نوآوری به شرکت‌های دانش بنیان گقت: نیاز فناورانه شرکت‌های دانش بنیان به تیم‌های تحقیقاتی و آزمایشگاه‌های معتبر و دارای هویت ارجاع می‌شود و صندوق نوآوری تا ۷۰ درصد منابع مورد نیاز تا سقف ۳۰۰ میلیون تومان را برای حل نیاز فناورانه مورد حمایت قرار می‌دهد.

وی با بیان اینکه حمایت صندوق نوآوری برای فناوری‌های پیشرفته و اولویت‌دار تا ۹۰ درصد خواهد بود، ادامه داد: در این طرح بستر همکاری و سازوکار حقوقی و تامین مالی پروژه توسط صندوق نوآوری فراهم است و فراخوان نیازهای تحقیقاتی در سامانه غزال قابل مشاهده است.

هزینه برای تحقیق و توسعه، نوعی سرمایه‌گذاری است
در ادامه این نشست، مهدی کشمیری عضو هیات عامل صندوق نوآوری و شکوفایی در مورد این که آیا دانشگاه‌های کشور برای هرگونه سفارشی آمادگی دارند، گفت: دانشگاه به عنوان موجود زنده ظرفیت‌ها و توانمندی‌های متفاوتی دارد که باید از درون خود دانشگاه تعیین شود به این معنی که دانشگاه باید برای پوشش تخصص‌ها و خروجی‌های مختلف مثل رویکردهای پژوهشی، تربیت نیروی انسانی و آموزشی برنامه‌ریزی کند.

وی در مورد نقش حاکمیت در تامین مالی تحقیق و توسعه نیز گفت: سیاستگذاری کلان کشور برای تامین منابع مالی تحقیق و توسعه بسیار می‌تواند موثر باشد و دولت‌ها باید هزینه تحقیق و توسعه را نوعی سرمایه‌گذاری بدانند. این سیاست کلان کشور است که باید منابع مالی را جهت‌دهی کند؛ به عنوان مثال در بحران اقتصادی سال ۲۰۰۷، ژاپن برای رویه اقتصادی خود همه بودجه‌های کشور را ۲۰ درصد کاهش داد اما بودجه حوزه علم و فناوری را ۲۰ درصد افزایش داد و این نشان دهنده برنامه جهت‌دهی این کشور برای توسعه در آینده است.

عضو هیات عامل صندوق نوآوری و شکوفایی در مورد تعامل دانشگاه با صنعت نیز بیان کرد: امروز نظام تعامل دانشگاه و صنعت، نظام پیمانکاری نیست و متحول شده است. نظام تعاملی خوب نظامی است که نگاه توسعه‌ای در آینده داشته باشد نه اینکه صرفا حل مشکلات امروز صنعت را در دستور کار خود قرار دهد.

کشمیری درباره نظام نوآوری باز نیز اظهار داشت: در این نظام، صنایع به یک نهاد درونی تحقیق و توسعه اتکا نمی‌کنند و به هر آنچه که اثربخش باشد و تحقیق و توسعه را تکمیل کند روی می‌آورند. بنابراین در حلقه اتصالی دانشگاه و صنعت، نقش شرکت‌های کوچک و دانش بنیان خیلی پررنگ است و این شرکت‌ها برای تکمیل ظرفیت خود از توان دانشگاه استفاده می‌کنند و به زنجیره صنعت نیز متصل هستند.

شرکت‌های دانش بنیان قدرت تاب‌آوری مقابل رشد فناوری را افزایش می‌دهند
در ادامه این نشست مجید نیلی عضو هیات علمی دانشگاه تهران هم درمورد بروکرهای علم و فناوری توضیح داد و گفت: بروکر علم و فناوری مجموعه حرفه‌ای از افراد متخصص در حوزه‌های مختلف است که نیاز را شناسایی می‌کنند و می‌دانند که دانش تولید شده در دانشگاه را به کجا وصل کنند که منجر به ارزش افزوده شود.

وی افزود: شرکت‌های دانش بنیان که نزدیک لبه فناوری شکل می‌گیرند، قدرت تاب‌آوری و زنده ماندن در مقابل رشد فناوری را افزایش می‌دهند.

این استاد دانشگاه ادامه داد: در فضای رقابتی کنونی دسترسی دسته اولی به تحقیق عمیق و محصولات و نیز دستاوردهای ناشی از آن نسبت به کپی‌کاری یا مهندسی معکوس تقاضای بیشتری دارد. علم و فناوری‌های مورد نیاز کنونی میان رشته‌ای است لذا باید برای هر توسعه‌ای، اکوسیستم فناوی ورود کند که مبدا آن دانشگاه است.

وی ادامه داد: به عبارت دیگر دانشگاه کشتگاه شرکت‌های دانش بنیان است که برداشت انجام می‌دهند و در نهایت دانش تولید شده را زودتر و راحت‌تر وارد بازار می‌کنند.

همچنین حسین جبل عاملیان محقق و پژوهشگر صنعت و دانشگاه در این نشست شرکت‌های دانش بنیان را جزو پیکره صنعت معرفی کرد و گفت: اگر رضایت نسبی در این زمینه وجود ندارد به این دلیل است که اهمیت و ضرورت این شرکت‌ها درک نشده است. ملتی که پیرو باشد به دستیابی به دانش نیاز پیدا نمی‌کند و در رابطه با صاحبان قدرت، تکنولوژی مورد نیاز خود را تامین می‌کند. دانشگاه موتور رشد هر ملتی است که این امر بدون تعامل عمیق تولید با بدنه صنعت و دانشگاه مولد علم و فناوری، میسر نیست.

وی افزود: سازوکار حقوقی جذاب و موثر در همکاری بین شرکت‌های دانش بنیان با پیکره صنعت و دانشگاه توسعه پیدا نکرده است به‌گونه‌ای که روابط پایدار، قابل اتکا و نیز منافع طرفین را تامین کند.