فایننشنال تایمز: توافق مغرب با اسرائیل خطر جنگ در صحرای غربی را افزایش می‌دهد

روزنامه انگلیسی فایننشنال تایمز در گزارشی اعلام کرد که توافق عادی‌سازی مغرب با تل‌آویو در سایه شروط دونالد ترامپ، خطر جنگ در صحرای غربی را افزایش می‌دهد.

کد خبر: ۸۹۷۴۸۵

دوشنبه - ۲۴ آذر ۱۳۹۹ / December 14, 2020

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، روزنامه «فایننشال تایمز» انگلیس درباره نگرانی‌ها و خطرات مربوط به آخرین معامله «دونالد ترامپ» رئیس جمهور کنونی آمریکا در آستانه خروج از کاخ سفید گزارشی منتشر کرد.

در این گزارش آمده است که به رسمیت شناختن حاکمیت مغرب بر صحرای غربی توسط واشنگتن نه تنها موجب برقراری صلح در این منطقه نمی‌شود، بلکه زمینه‌های بروز جنگ را تقویت می‌کند. آخرین معامله سازش که توسط دونالد ترامپ و مطابق با معیار‌های وی میان یک کشور عربی یعنی مغرب با رژیم صهیونیستی انجام شد یک معامله عجیب است.

مغرب در ازای به رسمیت شناختن حاکمیت خود بر صحرای غربی توسط آمریکا حاضر به انجام توافق عادی سازی روابط با رژیم اسرائیل شد.

روزنامه فایننشنال تایمز در ادامه گزارش خود نوشت که در همه معامله‌های مبتنی بر اصل «به من خدمت کن تا به تو خود خدمت کنم» ویژگی‌های ترامپ اعم از خودخواهی و عشق به انجام معاملات بدون توجه به پیامد‌های طولانی مدت آن‌ها و نادیده گرفتن خسارت‌هایی که به بار می‌آورد دیده می‌شود.

توافق مغرب با تل‌آویو که روز پنجشنبه هفته گذشته اعلام شد آخرین توافق از گروه کشور‌های عربی با رژیم صهیونیستی به دستور ایالات متحده بود. اما نکته قابل توجه اینجاست که همه توافق‌های سازش کشور‌های عربی با اسرائیل بر مبنای اصل مبادله و قرارداد‌های تجاری انجام شده است؛ چرا که پیش از این سودان نیز به شرط خروج از لیست کشور‌های حامی تروریسم به عادی سازی با صهیونیست‌ها تن داد.

پیش از آن دولت ترامپ در ازای آغاز روابط دیپلماتیک امارات با رژیم صهیونیستی وعده به امضا رساندن معامله تسلیحاتی برای فروش جنگنده‌های اف ۳۵ را به ابوظبی داده بود. امتیازی که ترامپ در ازای عادی سازی مغرب با اسرائیل به آن داد موجب بروز یک جنگ گسترده با «جمهوری دموکراتیک عربی صحرا» که خواستار استقلال است می‌شود.

بر اساس این گزارش، تنش‌ها در صحرای غربی افزایش یافته و جبهه پولیساریو (سازمانی سیاسی نظامی در صحرای غربی که در سال ۱۹۷۳ به عنوان یک گروه مقاومت علیه تسلط استعماری اسپانیا بر صحرای غربی و با هدف استقلال این منطقه ایجاد شد) با پشتیبانی الجزایر در حال حمله به مواضع ارتش مغرب است.

طبق قطعنامه سازمان ملل که در سال ۱۹۹۱ صادر شد و پارامتر‌های آتش‌بس را ۳۰ سال قبل تعریف کرد آینده منطقه صحرای غربی با همه پرسی تعیین می‌شود. از این رو به رسمیت شناختن حاکمیت مغرب بر صحرای غربی توسط آمریکا این قطعنامه بین‌المللی را زیر سوال می‌برد. از این رو اتحادیه اروپا تاکید کرده که با منطقه صحرای غربی همچنان به عنوان یک مکان مورد مناقشه تعامل خواهد کرد.

در ادامه گزارش فایننشنال تایمز آمده که این تصمیم ایالات متحده خطرات مربوط به ایجاد بی‌ثباتی در این منطقه را که همچنان از جنگ در لیبی و مالی رنج می‌برد و تبدیل به مکانی برای پرورش عناصر افراطی شده، افزایش می‌دهد.

علاوه بر آن در توافق سازش مغرب با رژیم صهیونیستی، منافع بلند مدت آمریکا در ازای منافع شخصی ترامپ نادیده گرفته شد. ترامپ نتوانست در وعده خود به اجرای طرح ضد فلسطینی موسوم به معامله قرن که به بهانه پایان دادن به درگیری‌های فلسطینی -صهیونیستی ارائه داده بود عمل کند، اما همچنان در تلاش است بر «باراک اوباما» رئیس جمهور سابق ایالات متحده که برنده جایزه صلح نوبل شد غلبه کند.

اگر توافق عادی سازی مغرب با رژیم اسرائیل به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای حل درگیری فلسطینی- صهیونیستی تلقی شود کاملا عجیب و غیر منطقی است. استراتژی ترامپ در هر معامله‌ای مبتنی بر تمایلات یکجانبه و نابود کردن برگ برنده‌های طرف مقابل است؛ همانند به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی و یا به رسمیت شناختن اشغالگری‌های این رژیم در ارتفاعات جولان. یکجانبه گرایی دونالد ترامپ همچنین در توافق‌های سازش کشور‌های عربی با رژیم اسرائیل کاملاً مشهود است.

این اقدامات موجب شد تا فشار‌ها بر رژیم صهیونیستی برای مذاکره درباره یک راه طولانی مدت برای حل درگیری با فلسطینیان کم شود. همچنین توافق اخیر یک کشور عربی با تل آویو که به دست ترامپ انجام شد نه تنها ارتباطی به حل درگیری فلسطینی- صهیونیستی ندارد بلکه ممکن است آتش جنگ را شعله ور کند.

این اقدام همچنین احتمال تشدید حملات جبهه پولیساریو را در صحرای غربی به دنبال خواهد داشت که ممکن است با حمایت کشور‌هایی مانند الجزایر درگیری با مغرب را افزایش دهد. به طور کلی ترامپ در روز‌های آخر حکومت خود از خلال این توافق نه تنها جایگاه و اعتباری برای خود به دست نیاورد بلکه خطر بی‌ثباتی در صحرای غربی را بیش از پیش افزایش داد.