صفات شيعه

متصف به حق با سه صفت شناخته مي شود

كسى كه متّصف به حق مى‏باشد، با سه صفت شناخته مى‏شود: به اطرافيانش نگاه مى‏شود كه چگونه افرادى هستند، و نماز را چگونه و در چه وقت مى‏خواند و اگر صاحب مال است اموالش را چگونه مصرف مى‏كند.

کد خبر: ۸۹۸۵۳

سه‌شنبه - ۳۰ شهريور ۱۳۸۹ / September 21, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ امام صادق عليه السلام فرمودند: كسى كه متّصف به حق (اشاره به مكتب اهل بيت عليهم السلام) مى‏باشد، با سه صفت شناخته مى‏شود: به اطرافيانش نگاه مى‏شود كه چگونه افرادى هستند، و نماز را چگونه و در چه وقت مى‏خواند و اگر صاحب مال است اموالش را چگونه مصرف مى‏كند.( بحار الأنوار، ج 64، ص 302)

شرح حديث

در اين حديث امام عليه السلام سه ويژگى از ويژگى‏هاى شيعيان واقعى را بيان مى‏كند:

1- بايد اطرافيان او انسان‏هاى صالحى باشند. در زمان حضرت على عليه السلام صحابى مقدّس و علاقه‏مند به اسلام، در اطراف على عليه السلام و منافق‏ها و تفاله‏هاى زمان جاهليّت، اطراف معاويه بودند.

اين ويژگى در جوانان بسيار مهم است، وقتى با افراد پاكدامن رفيقند، همه چيزشان اصلاح مى‏شود، «الإِنْسَانُ عَلَى دِيْنِ خَلِيلِهِ وَ رَفِيقِهِ؛ انسان با دوست خود هم كيش و هم آيين است» اين همان حالتى است كه در روانشناسى به آن «محاكات» مى‏گويند كه به معناى جذب خصوصيّات از همنشينان است كه در موارد بسيارى غير ارادى است و به خصوص اين حالت در جوانان قوى‏تر است.

در آيات و روايات سخن در اين زمينه بسيار است. قرآن مجيد مى‏فرمايد: «وَ قَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاءَ فَزَيَّنُوا لَهُمْ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ؛ ما براى آنها، هم نشينانى (زشت سيرت) قرار داديم كه زشتيها را از پيش رو و پشت سر آنها در نظرشان جلوه دادند» «سوره فصّلت، آيه 25»

دوستان ناباب براى گمراه كردن انسان هيچ‏گاه نمى‏گويند كه اين كار بد است و مرتكب شو، بلكه مى‏گويند اشكالى نداشته و كار بدى نيست و يا راهى به سوى خداست، اين همان كار شيطان است كه براى گمراه كردن انسان، زشت را زيبا و زيبا را زشت جلوه مى‏دهد.

بعضى از جوانها مى‏گويند: در شرايط فعلى كه مجرّد هستيم و وسايل ازدواج هم سخت است و از سوى ديگر بيكارى زياد و توقّعات همسران هم زياد است، چه كنيم؟

تنها نسخه شفا بخش رعايت سه اصل زير است:

الف) از دوستان ناباب بپرهيزيد.

ب) در مجالس بى‏بند و بارى و تحريك‏آميز شركت نكنيد.

متأسّفانه بعضى از مجالس عروسى، به مجالس مملّو از گناه تبديل شده است، كه مجلس پيوند دو نفر است ولى بناى طلاق چند خانواده گذاشته مى‏شود. حضور در چنين مجالس، حرام و نماز خواندن در آن جا هم باطل است.

ج) فيلم‏هاى مستهجن و برنامه‏هاى فاسد و سايت‏هاى مخرّب را نگاه نكنيد.

اگر از اينها پرهيز كنيد و خود را به خدا سپرده و بر خدا توكّل كنيد، خدا شما را حفظ كرده و وسيله ازدواج سالم را براى شما فراهم مى‏كند.

وقتى انواع وسايل گناه فراهم شده، نمى‏توان انتظار سلامت داشت؛ مثل اين‏كه انسان در محيط پر از ميكروب وارد شود و بخواهد بيمار نشود، اين ممكن نيست.

قرآن در آيه ديگرى مى‏فرمايد: «قالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ* يَقُولُ أءِنَّكَ لَمِنَ المُصَدِّقِينَ* أَءِذَا مِتْنَا وَ كُنَّا تُرَاباً وَ عِظَاماً أَءِنَّا لَمَدِينُونَ* قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ* فَاطَّلَعَ‏
فَرَءَاهُ فِى سَوَاءِ الْجَحِيمِ* قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينَ* وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنْتُ مِنَ الَمُحْضَرِينَ؛

يكى از آنها مى‏گويد من همنشينى داشتم* كه پيوسته مى‏گفت: آيا (براستى) تو اين سخن را باور كرده‏اى* كه وقتى ما مُرديم و به خاك و استخوان مبدّل شديم (بار ديگر) زنده مى‏شويم و جزا داده خواهيم شد؟! (پس) مى‏گويد: آيا شما مى‏توانيد از او خبرى بگيريد؟* اين جاست كه نگاهى مى‏كند، ناگهان او را در ميان دوزخ مى‏بيند* مى‏گويد: به خدا سوگند نزديك بود مرا (نيز) به هلاكت بكشانى* و اگر نعمت پروردگارم نبود من نيز از احضارشدگان (در دوزخ) بودم.» «سوره صافّات، آيات 51- 57»

اين آيات نشان مى‏دهد دوست بد ممكن است يك انسان خوب را جهنّمى كند و دوست خوب ممكن است يك انسان بد را بهشتى كند.

2- بايد ديد نماز را چگونه و چه موقع مى‏خواند. حضرت على عليه السلام به مالك اشتر فرمود: «بهترين وقت را براى نماز قرار بده»، زيرا به وسيله نماز قوّت و قدرت براى انجام كارها پيدا مى‏كنيم.

3- بايد ديد اموالش را چگونه مصرف مى‏كند، لازم نيست كه زندگى تنگ و سخت باشد، بلكه اعتدال لازم است. در روز قيامت در مورد اموال از دو چيز سؤال مى‏كنند: از كجا آورده‏ايد و در كجا مصرف كرده‏ايد. قانون از كجا آورده‏ايد مخصوص زمان ما نيست و از زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روى اين مسأله سفارش شده است.

مشكات هدايت/انتهاي پيام/