گزارش|

صفر تا صد طرح نابودی اسرائیل در مجلس / بی‌تجربگی که گزک دست مخالفین می‌دهد

نمایندگان طرح‌هایی را در دستورکار قرار دادند که با شرایط موجود جامعه منافاتی نداشت و ندارد. کاش به جای این طرح‌های کارشناسی نشده طرح‌هایی در دستورکار قرار می‌دادند تا شرایط موجود کشور به یک ثبات نسبی می‌رسید.

کد خبر: ۹۰۲۷۰۳

سه‌شنبه - ۱۶ دی ۱۳۹۹ / January 05, 2021

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، وظیفه پارلمان از بدو تشکیل و بنا نهادن آن در ساختار قانون اساسی این بوده است تا با تصویب قوانین درست، نقشه راهی مطلوب پیش روی حاکمان کشور‌ها قرار دهد تا آن‌ها به راحتی بتوانند مملکت و کشور خویش را اداره کنند. از این رو این موضوع نیز در ایران و بعد از انقلاب اسلامی نمایان شد.

اما چون این اتفاق یک فصل نوعی در ایران به حساب می‌آمد درست اجرایی شدن آن زمان زیادی طلب می‌کرد، زیرا مردم ایران تا قبل از انقلاب ۵۷ هیچ تجربه‌ای از مردم‌سالاری نداشتند و حتی سیاستمداران نیز از این قضیه مستثنی نبودند.

با پیش آمدن انفلاب اسلامی در سال ۵۷ ایران تا حدودی به سمت مردم‌سالاری پیش رفت، ولی باز تا رسیدن به حد اعلای آن فاصله داشت. یکی از همین موارد بنایی به نام پارلمان است. از بدو تشکیل مجلس شورای اسلامی افرادی در این ساختار به عنوان نماینده مردم وارد آن شدند که به جای آنکه بخواهند به صورت سیاست‌مدار خردمند عمل و تصمیم‌سازی کنند تبدیل به یک سیاستمدار احساساتی شدند که این مورد نیز در مجلس یازدهم هم صدق می‌کند.

مجلس یازدهم خرداد ۹۹ کار خود را با شعار مجلس انقلابی آغاز کرد و تا حدودی توانست امید‌ها را زنده کند، اما رفته رفته برخی از نمایندگان مجلس اقداماتی انجام دادند که فضای مجلس به جای سیاست خردمندانه وارد فضای سیاست احساساتی شد که اثبات این سخن را می‌توان در طرح‌های ارائه شده نمایندگان مجلس پیدا کرد.

یکی از طرح‌های مجلس شورای اسلامی که باعث شده است دوباره مجلس به راس حواشی برگردد طرح اقدام متقابل ایران در برابر ترور شهید حاج قاسم سلیمانی است.

این طرح هفته گذشته و همزمان به نزدیک شدن به سالگرد شهادت این شهید بزرگوار در صحن علنی مجلس شورای اسلامی (چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۹۹) اعلام وصول شد.

گزک دادن نمایندگان به دست دشمن صهیونیست

در یکی از بند‌های این طرح به صراحت اعلام به نابودی اسرائیل در طول ۲۰ سال آینده شده است هرچند داغ شهید سلیمانی بسیار جانگداز است، اما نباید اقدامات احساساتی در شاکله حاکمیت اتفاق بیفتد، زیرا این طرح اگر در صحن علنی مجلس مصوب و تبدیل به یک قانون شود به جای آن که دست برتری را به ایران دهد به نوعی می‌تواند خندق بلا برای ایران شود که با دست خود این اتفاق را رقم زده است، زیرا اکنون صهیونیست‌ها در هر کجای جهان دارای لابی‌های قدرتمند هستند و با پروپاگاندای رسانه‌ای و روانی طوری وانمود می‌کنند که ایران قصد نابودی یهودیان در سراسر جهان را دارد که از این دست نمونه‌های شانتاژی فراوانی موجود است.

این درحالی است که چندین بار رهبر معظم انقلاب در جهت خنثی سازی فضای ضد ایرانی صهیونیست‌ها مواضعی را بیان کرده‌اند. ایشان می‌فرمایند: «ما مثل بعضی از رهبران قدیمی عرب که گفتند یهودی‌ها را به دریا میریزیم، اهل به دریا ریختنِ یهودی‌ها نیستیم. ما میگوییم مبارزات همه‌جانبه‌ی ملّت فلسطین باید ادامه پیدا کند» یا «فلسطین متعلّق به فلسطینیان است، و باید با اراده‌ی آنان اداره شود. طرح همه‌پرسی از همه‌ی ادیان و اقوام فلسطینی -که از نزدیک به دو دهه‌ی پیش از این ارائه کرده‌ایم- تنها نتیجه‌ای است که باید بر چالش‌های امروز و فردای فلسطین مترتّب شود. این طرح نشان میدهد که ادّعای یهودی ستیزی که غربیان با بوق‌های خود آن را تکرار میکنند، بکلّی بی‌اساس است. در این طرح، فلسطینیانِ یهودی و مسیحی و مسلمان، در کنار هم در یک همه‌پرسی شرکت و نظام سیاسی کشور فلسطین را تعیین میکنند؛ آنچه قطعاً باید برود نظام صهیونیستی است و صهیونیسم، خود بدعتی در آئین یهود و کاملاً بیگانه از آن است.»

از این رو نباید نمایندگان مجلس اقدامات احساسی انجام دهند، زیرا این قانون می‌تواند سندی بر استدلال صهیونیست‌ها علیه ایران در جوامع بین المللی شود و با چنین قانون داخلی، ایران را در سطح بین المللی محکوم کنند.

مکلف شدن سپاه به ایجاد راهیان نور در عراق و سوریه
همچنین در ماده ۷ این طرح بیان می‌کند که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با همکاری نهاد‌های دولتی و فرهنگی کشور اتفاقی شبیه به راهیان نور را در کشورهای عراق و سوریه ایجاد کند و داوطلبانی را از ایران جهت بازدید از مناطق جنگ زده و همچنین معرفی قهرمانان این ملت، ها، افشای جنایات صدام و داعش و آمریکا و بررسی مدارک حضور آمریکا در فساد، به آن کشور‌ها اعزام کند و در طی ۱۰سال باید به ۳ میلیون مخاطب در سال برسد. این موضوع مورد بحث قرار ندارد آن چیزی که مورد بحث است این مورد است که تامین مالی این طرح‌ها از محل منابع دریافت شده از کشور میزبان، شامل قرارداد‌های دو جانبه و کمک‌های اختصاص یافته خواهد بود. این درحالی است که هرقانون مصوب شده لازم اجرا در داخل آن کشور است و ارتباطی به کشور‌های دیگر ندارد. سوالی که ایجاد می‌شود این است که این بند دارای چه ضمانت‌هایی برای اجرا در کشور‌های ذکر شده دارد؟.

نکته قابل تامل این طرح این است که مجازاتی برای افراد در نظر گرفته شده است که اگر این قانون توسط مجریان امر اجرایی نشود طبق قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲ محکوم می‌شوند. این درحالی است که طبق قانون اساسی، هر قانون مصوب شده در مجلس ملزم به اجرا شدن است و دیگر احتیاجی به چنین بند‌هایی در قوانین نیست که نمایندگان برای هر قانون بخواهند مجازاتی را در نظر بگیرند.

در نهایت باید گفت که مجلس یازدهم با شعار اقتصاد و معیشت در گام دوم انقلاب بر سرکار آمد، اما این شعار فقط در ابتدای ماه‌های اولیه، دستورکار نمایندگان مجلس قرار گرفته شد، ولی در ادامه نمایندگان طرح‌هایی را در دستورکار قرار دادند که با شرایط موجود جامعه منافاتی نداشت و ندارد. کاش به جای این طرح‌های کارشناسی نشده نمایندگان طرح‌هایی در دستورکار قرار می‌دادند تا شرایط موجود کشور به یک ثبات نسبی می‌رسید.