آثار و بركات وجودى امام زمان(عج)

از هنگام خلقت آدم تا قيامت، زمين از حجت خدا خالى نبوده و نخواهد بود؛ خواه حجتش در ميان مردم آشكار و معروف باشد يا غايب و ناپيدا. و اگر آن حجت نبود خدا در زمين عبادت نمى‏گرديد.

کد خبر: ۹۰۳۲۷

جمعه - ۰۲ مهر ۱۳۸۹ / September 24, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ احاديث فراوانى از پيامبر اكرم و ائمه (ع) در مورد آثار و بركات امام حكايت شده كه در اينجا به عنوان نمونه حديثى را از امام سجّاد (ع) كه بيانگر پاره‏اى از بركات وجودى امام (ع) است، ذكر مى‏كنيم:

سليمان از امام صادق (ع) و آن حضرت از پدر بزرگوارش امام باقر (ع) و آن حضرت از امام زين العابدين (ع) حكايت مى‏كند:

«ما (اهل‏بيت پيامبر (ص) پيشوايان امت اسلام، حجت‏هاى خدا بر جهانيان، آقاى اهل ايمان، پيشتواى روسفيدان و سرپرست مؤمنانيم. ما امان براى اهل زمين هستيم، همچنان كه ستارگان براى اهل آسمان امان هستند. خدا به واسطه‏ى ما آسمان را بر فراز زمين نگاه داشته و اهل زمين را از هلاكت نجات بخشيده‏ است. به واسطه‏ى ما باران مى‏بارد و رحمت خدا منتشر مى‏شود و زمين بركاتش را بيرون مى‏آورد و اگر در هر عصر و زمانى، امامى از ما اهل‏بيت، در زمين نبود زمين اهلش را فرو مى‏برد و هلاك مى‏كرد.» «كمال الدين، ص 207، ح 22»

سپس فرمودند: از هنگام خلقت آدم تا قيامت، زمين از حجت خدا خالى نبوده و نخواهد بود؛ خواه حجتش در ميان مردم آشكار و معروف باشد يا غايب و ناپيدا. و اگر آن حجت نبود خدا در زمين عبادت نمى‏گرديد.»

سليمان مى‏گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم! مردم در زمان غيبت چگونه از امام غايب بهره‏مند مى‏شوند؟!

آن حضرت فرمود: «همچنان كه از خورشيد هنگامى كه در پشت ابرها است، بهره‏مند مى‏گردند».

توضيح: بيان امام (ع) در اين حديث، به سه بخش عمده تقسيم مى‏شود:

بخش اول: در مورد موقعيّت ائمه (ع) از جهت مقام و منصب الهى‏ است كه پيشوايان راستين اسلام پس از پيامبر گرامى حجت‏هاى خدا بر تمام عالميان و سيّد و آقاى اهل ايمان هستند كه به فرمان خداى سبحان به وسيله‏ى پيامبر اكرم (ص) به جامعه اسلامى معرّفى شدند و براى هدايت و رهبرى همه انسان‏ها در همه‏ى زمان‏ها تعيين گرديدند.

بخش دوم: پاره‏اى از بركات وجودى ائمه اطهار (ع) بيان شده است كه اختصاص به زمان حضور امام (ع) ندارد. زيرا آثار و بركات آن حضرت چنان گسترده است كه شامل زمان حضور و غيبت مى‏شود.

بخش سوم: در اين بخش به چند نكته‏ى اساسى اشاره شده است:

الف) خالى نبودن زمين از حجت خدا، يك سنّت الهى است كه از زمان حضرت آدم (ع) تا قيامت جريان دارد.

ب) اگر امامى از اهل‏بيت پيامبر (ص) در زمين نباشد، زمين اهلش را نابود مى‏كند.

ج) عبادت خدا در زمين، به وجود حجّت خدا بستگى دارد.

د) در كلام حضرت به بهره‏مند شدن مردم از وجود امام (ع) در ايام غيبت تصريح شده است.

ما هنگامى مى‏توانيم منظور كلام جامع و بلند امام سجاد (ع) را خوب درك كنيم كه نسبت به خداوند متعال و اهداف وى از آفرينش انسان‏ها و ساير موجودات، شناخت صحيح داشته باشيم. زيرا شناخت صحيح خداوند متعال است كه به انسان امكان شناخت پيامبر و امامان را مى‏دهد.

از اين رو سفارش شده: به هنگام دعا و كمك خواستن از خداوند چنين بگوييم:

«اللّهُمَّ عرِّفنى نفسك فإنّك إن لم تُعرِّفنى نفسك لم أعرف نبيّك، اللّهُمَّ عرّفنى رسولك فإنَّك إن لم تعرّفنى رسولك لم أعرف حجّتك، اللّهمَّ عرّفنى حجّتك فإنّك إن لم تعرّفنى حجّتك ضللت عن دينى».

« خداوندا! خودت را به من بشناسان، زيرا اگر خودت را به من نشناسانى، پيامبرت را نخواهم شناخت؛ خداوندا! فرستاده‏ات را به من بشناسان، زيرا اگر فرستاده‏ات را به من معرّفى ننمايى، حجّت تو را نخواهم شناخت؛ خداوندا! حجّت خود را به من بشناسان، زيرا اگر حجّتت را به من نشناسانى، از دينم منحرف خواهم گشت!»( اصول كافى، ج 1، ص 337، ح 5)»

در توضيح اين دعا بايد گفت: معرفت خداوند متعال داراى مراتب و درجاتى است كه انسان مى‏تواند تا حدّى در پرتو نور «فطرت» و «عقل» به آن دست يابد؛ لكن معرفت صحيح و برتر و كامل را، بايد به كمك پيامبران الهى و جانشينان راستين آنان،- بيانگران معارف دينى- به دست آورد./انتهاي پيام/