ابداع حسگرهای فوق‌العاده باریک برای لنزهای طبی هوشمند

یک گروه بین‌المللی از پژوهشگران، حسگرهای فوق‌العاده باریکی ابداع کرده‌اند که می‌توان از آنها در لنزهای طبی هوشمند استفاده کرد.

کد خبر: ۹۰۳۵۰۹

پنجشنبه - ۱۸ دی ۱۳۹۹ / January 07, 2021

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، به لطف یک فرآیند جدید ساخت که به پژوهشگران امکان داده است تا یک لایه حسگر فوق‌العاده نازک چندمنظوره تولید کنند، شاید لنز‌های طبی به زودی پیشرفت چشمگیری داشته باشند.

پژوهشگران "دانشگاه ساری" (University of Surrey) انگلستان با همکاری پژوهشگران "دانشگاه هاروارد" (Harvard University)، "دانشگاه علم و فناوری چین" (USTC)، "آزمایشگاه ملی فیزیک" (NPL) انگلستان، "دانشگاه جرج واشنگتن" (George Washington University) و "دانشگاه ججیانگ" (Zhejiang University) چین، یک سیستم حسگر و فرآیند ساخت غیرمنتظره ابداع کرده‌اند.

به گفته این گروه بین‌المللی از پژوهشگران، سیستم جدید حسگر لنز طبی آنها، یک "حسگر نوری" یا "فوتودیتکتور" (photodetector) برای دریافت اطلاعات نوری، یک حسگر دما برای تشخیص بیماری احتمالی قرنیه و یک حسگر گلوکز را برای نظارت مستقیم بر سطح گلوکز مایع اشکی در بر دارد.

دکتر "شیکی گو" (Shiqi Guo)، پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: لایه حسگر فوق‌العاده نازک ما با لنز‌های طبی هوشمند متدوال، متفاوت است. لنز‌های هوشمند متداول، به حسگر‌هایی بزرگ و سفت و همچنین تراشه‌های مداری مجهز هستند که بین دو لایه لنز طبی قرار گرفته‌اند. این لایه حسگر جدید می‌تواند روی لنز‌های طبی نصب شود و به خاطر حساسیت تشخیصی بالا، زیست‌سازگاری خوب و استحکام مکانیکی، تماس مستقیم خود را با اشک چشم حفظ کند. به علاوه این لنز، اختلالی در چشمک زدن یا بینایی به وجود نمی‌آورد.

دکتر "شنگ ژانگ" (Sheng Zhang)، از پژوهشگران این پروژه گفت: این لنز طبی چندمنظوره می‌تواند سیگنال‌هایی را از چشم دریافت کند که با الگوریتم‌های پیشرفته تجزیه و تحلیل داده‌ها ادغام می‌شوند تا امکان بررسی‌های شخصی‌سازی شده و دقیق را برای کاربران فراهم کنند.

"یونلانگ ژائو" (Yunlong Zhao)، از پژوهشگران این پروژه گفت: همه‌گیری کووید-۱۹، تاثیر زیادی بر جامعه علمی داشته است. بسیاری از پژوهشگران در تلاش هستند تا راهی برای کمک کردن به کسانی که به فوریت‌های پزشکی نیاز دارند، ارائه دهند. ما اطمینان داریم که سیستم حسگر ما می‌تواند به عنوان یک روش غیرتهاجمی برای بررسی سلامتی به کار برود.

این پژوهش، در مجله "Matter" به چاپ رسید.