راههاي فرار از گناه از منظر استاد انصاريان

راه فرار از گناه به اين است كه از دنيا به اندازه نياز و ضرورت استفاده كنيم، ياد مرگ و اين كه اين دنيا خانه امن و امان نيست، از توجه ما به گناه مي كاهد.

کد خبر: ۹۰۴۴۱

شنبه - ۰۳ مهر ۱۳۸۹ / September 25, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ استاد شيخ حسين انصاريان در پاسخ سوال، براي فرار از گناه و اين كه زياد متوجه گناه نشويم، چه بايد كنيم؟ اظهار داشت:

انسان موجود دو بعدي است كه يك بعد آن جسمانيت و بعد ديگرش روحانيّت او است و چون بعدجسماني اش وابستگي مستقيم با عالم ماده و اتصال با آن دارد، از اين رو از تأثير متقابل بهره مي برد و چون اين تأثير بلاواسطه و مستقيم است باور اين كه در وراي پرهيز از آن ملكوتي بي پايان قرار دارد. براي بسياري از افراد مشكل و يا ممتنع مي نمايد.

بشر وابسته و علاقه مند به دنيا از شعور درك معنا حظّ و بهره اي نمي برد زيرا از باورش فاصله گرفته است . البته اگر دنيا محل عبرت نبود و همه افراد بشر زندگي ماندگار و جاوداني در آن داشتند و صلح و آرامش همه جا را فرامي گرفت، در اين صورت مي توانستيم حرج و مرج طلب بود و هر طور كه مطابق ميلمان بود رفتار كنيم، اما حكايت بر خلاف چنين پنداري است و انسان شتابان به سوي مرگ و آغاز زندگي ابدي مي رود.

بناي جوابيه بر نصيحت نيست، چون نصيحت بسيار است و تذكّر فراوان، اما آن چه مهم است انديشيدن به اين كه چرا به دنيا آدم و براي چه مي روم و به كجا مي روم، پس هر انساني در پرونده هستي خود آغاز و انجامي دارد. كه در اختيارش نيست ولي آغازش با ناداني و انجامش با پشيماني همراه است.

انسان به حكم عقل و وجدان ميفهمد كه لذت هاي دنيا از هر نوعي كه باشد حتي حلالش زودگذر و حاصلش بي فايده است و انسان دنيا را براي كسب لذّتش مي خواهد، آن ها كه از عوام جامعه فاصله مي گيرند نه اين كه مردم گريزباشند، بلكه آن ها از لذت هاي زودگذري كه نفس تشنه بدان مي انديشد و در آداب و رسوم اهل دنيا جايگاه خاصي دارد، مي گريزند تا حضورشان از تأثير و تأثر روابط متقابل رنگ بر ندارد.

قرآن مي فرمايد: دنيا در پندار گناه كاران بازي و سرگرمي و تجمل پرستي و... است.

پيامبر گرامي اسلام(ص) مي فرمايند: بزرگ ترين گناهان دنيا دوستي است.

امام علي (ع) مي فرمايند: اي مردم ! از دوستي با دنيا بپرهيزيد زيرا دنيا دوستي سرچشمه هر خطا و لغزش ودروازه هر گفتاري و افسار هر فتنه و فراخواننده هر مصيبتي است.

پس دنيا مهبط و فرودگاه بدي ها و گناهان است و دليل اين كه انسان به دنيا مي آيد و بايد در آن زندگي كند امتحان است تا در ميان خوبي و بدي يكي را در حال اختيار انتخاب كند.

منشأ اصلي گناه، جهالت است، جهالت عامل و سبب براي انجام معصيت مي شود. افراد جاهل فقط خودشان رامي بينند پس براي خود اهدافي را در نظر گرفته و براي رسيدن به آن از هر تلاش مشروع و نامشروعي دريغ نمي كنند و گناه از اين جا آغاز مي شود.

و هر چقدر توجه به دنيا بيشتر شود شانس ارتكاب به گناه بيشتر خواهد شد زيرا توجه درجه نهايي التفات و وابستگي بشر است.

در مسير توجه به دنيا معنويت قرباني مي شود. انساني كه به جهان مادّي توجه مي كند، روح و حيات معنوي اش تعلق مادي پيدا خواهد كرد. غرور، غفلت، حرص و طمع محصول تعلّق مادي است زيرا جذبه هاي مادي مستقيماً با حواس ظاهري بشر مرتبط مي شوند و اين دو در تعاملي به ظاهر پر سود به آن چه كه تقاضامي كنند پاسخ مثبت مي دهند و چون خداوند دنياي مادي را وسيله امتحان بشر قرار داده و فاني بودن آن را مهم ترين شاخصه عبرت انگيزبيان كرده و به انسان عقل و هوش و اختيار داده و به او گفته كه از دنيا فقط به اندازه ضرورت و معاش بهره بگير و به او بفهماند كه اگر تعلق خاطر پيدا كردي از جهان ماوراي ماديت غافل مي شوي و اصلاً آن را به خاطر نمي آوري !.

پيامبر گرامي اسلام (ص) فرمود: دوستي دنيا اصل و بنيان هر نافرماني و سرآغاز همه گناهان است .

اما عواملي كه موجب مي شود، انسان متوجه گناه نشود و يا از آن فرار كند عبارت است از:

1 - عقل: حضرت علي (ع) مي فرمايد: فكرك يهديك الي الرشاد- افكار عاقلانه ات تو را به راه صواب و هدايت واقعي راهنمايي مي كند.

2 - شناخت زيان ها و مفاسد گناه: جهل منشأ بسياري از لغزش ها است . علم به آثار و تبعات گناه انسان را ازارتكاب به آن باز مي دارد.

3 - تربيت صحيح: تربيت صحيح در محيط خانواده و نيز ادامه آن تحت نظر مربيان اخلاق در جامعه انسان را باعفت و حيا درست مي كند، چنين فردي به راحتي بر غريزه هاي خودش مسلط ميشود.

امام علي (ع) مي فرمايد: كسي كه به ادب آموزي وادار شود كار خلاف از او كم تر ديده ميشود.

4 - نماز: نماز آدمي را از كارهاي زشت و گناه باز مي دارد.

5 - محاسبه و مراقبه: كسي كه خواهان رشد و تكامل معنوي است , بايد مراقب اعمال خود باشد و هر روزخودش را محاسبه كند تا نقايص و كاستي هاي خود را جبران و نقاط قوتش را تقويت كند.

6 - دوري گزيدن از صحنه گناه پيشگيري از گناه آسان ترين راه مبارزه با گناه است . جواني كه مي خواهد گناه نكند بايد خود را از صحنه هاي گناه دور نگه دارد. مثلاً از ديدن عكس و فيلم مبتذل و اختلاط با نامحرم و شركت درمجلس گناه بپرهيزد.

منبع: پايگاه عرفان/انتهاي پيام/