راز سفرهای عربی حریری چیست؟/ درخواست فرانسه و آمریکا از سعد

در حالی که دولت جدید آمریکا نشان داده بحران سیاسی لبنان از اولویت‌های کاخ سفید نیست، منابع لبنانی معتقدند ورود کشور‌های عربی به خط این بحران نیز کمکی به حل آن نمی‌کند.

کد خبر: ۹۱۰۷۱۹

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۳۹۹ / February 07, 2021

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو به نقل از پایگاه خبری النشره، در حالیکه برخی گروه‌های داخلی لبنان امیدوار به تحرکات دولت جدید آمریکا برای کمک به حل بحران سیاسی لبنان هستند، منابع آگاه این کشور گزارش دادند که دولت «جو بایدن» تا این لحظه هیچ تمایل واقعی درباره بررسی چالش‌های لبنان از خود نشان نداده است. زمانی که از آمریکایی‌ها بپرسید موضع شما درباره آنچه که در لبنان اتفاق می‌افتد چیست پاسخ آن‌ها به طور گسترده تکرار جملات کلیشه‌ای در خصوص مسئولیت حل بحران‌ها و نیز بهره برداری از انفجار بندر بیروت است.

بنابراین می‌توان نتیجه گرفت، لبنان هرگز از اولویت‌های ساکنان جدید کاخ سفید نیست بلکه آمریکا تنها از رویکرد فرانسه در ارائه راهکار‌ها برای حل بحران سیاسی لبنان حمایت می‌کند.

اطلاعات نشان می‌دهد با وجود تماس و تلاش‌های صورت گرفته توسط «امانوئل ماکرون» رئیس جمهوری فرانسه با مقامات لبنانی، تلاش‌های پاریس برای حل اختلافات میان «میشل عون» رئیس جمهوری لبنان و «سعد حریری» نخست وزیر مکلف این کشور تاکنون نتیجه نداشته است؛ بنابراین فرانسوی‌ها دیگر اقدامات قبلی خود را تکرار نخواهند کرد و منتظر فشار‌های منطقه‌ای و بین‌المللی بر نیرو‌های لبنانی هستند.

به نظر می‌رسد که فرانسه به نوعی از آمریکایی‌ها حکم نمایندگی برای ورود به امور لبنان را گرفته است. اما سفر‌های اخیر سعد حریری به کشور‌های عربی همچون مصر و امارات سوالاتی در خصوص نقش این کشور‌ها در پرونده سیاسی لبنان ایجاد می‌کند.

منابع لبنانی گزارش دادند که هیچ ارتباطی میان کشور‌های منطقه درباره بحران لبنان وجود ندارد، اما طبق اطلاعات موجود، قاهره و ابوظبی برای ایفای نقش مشروط در لبنان جهت حل بحران سیاسی این کشور توافق کردند. اما ریاض هنوز به دلیل واقعیت‌های سیاسی موجود در لبنان که مربوط به نقش حزب الله در دولت این کشور است در مرحله کنونی از مداخله مستقیم در پرونده تشکیل دولت لبنان خودداری می‌کند.

همچنین به نظر نمی‌رسد که فرانسه در آستانه سفر سعد حریری به پاریس اقداماتی انجام دهد که برخلاف تمایل مصر و کشور‌های حوزه خلیج فارس باشد که این امر چند علت دارد:

- پس از انصراف استرالیا از قرارداد خرید ۱۲ زیر دریایی فرانسوی به ارزش ۳۶ میلیارد دلار، ماکرون به دنبال اجرای معامله فروش زیردریایی‌های فرانسوی به کشور‌های عربی حوزه خلیج فارس به ویژه عربستان سعودی است؛ چرا که در حال حاضر بازار جایگزین دیگری برای این زیردریایی‌ها نمی‌یابد.

- فرانسه تمایل دارد روابط محکمی با قاهره و پایتخت‌های خلیج فارس در برابر خطرات ترکیه که علیه منافع سیاسی و اقتصادی فرانسه در مدیترانه فعالیت می‌کند، داشته باشد.

بر این اساس بدون چراغ سبز کشور‌های عربی مذکور ابتکار عمل فرانسه در لبنان نتیجه‌ای نخواهد داشت و همین امر موجب شد تا سعد حریری سفر‌های خود به این کشور‌ها به ویژه مصر را برای خروج از بن بست سیاسی با ابزار خارجی تشدید کند.

این کشور‌ها نیز پایبند به همان شروطی هستند که حریری در ابتدا برای تشکیل دولت اعلام کرده بود؛ یعنی عدم حضور وزرای حزبی در داخل دولت و جلوگیری از حضور نمایندگان حزب الله به شکل مستقیم در کابینه به اضافه کسب موافقت پاریس برای انتخاب گزینه‌هایی که متصدی پست‌های حاکمیتی همچون وزارت دارایی، انرژی، ارتباطات و وزارت کشور می‌شوند.

همه اطلاعات حاکی از آن است که یک حرکت سیاسی خارجی برای امور لبنان در حال انجام است. در این میان سوالی مطرح می‌شود مبنی بر اینکه آیا فرانسوی‌ها در انتظار نتایج سفر ماکرون به عربستان در ماه جاری می‌مانند تا روند ابتکار فرانسه درباره لبنان را تعیین کنند و یا این که امارات و مصر می‌توانند به ابتکار فرانسه در لبنان جامعه عمل بپوشانند.

علاوه بر آن هدف این تحرکات خارجی تشکیل دولت لبنان بر اساس شروطی که سعد حریری اعلام کرده بود یعنی تحقق مطالبات طرف‌های خارجی است؛ بنابراین منابع سیاسی لبنان معتقدند که در این شرایط هیچ کس نمی‌تواند رئیس جمهور را مجبور به چشم پوشی از مواضع خود کند. به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که حرکت در خط پاریس-ابوظبی- قاهره به این معنا نیست که رئیس جمهوری لبنان از مواضع خود در تشکیل دولت عقب‌نشینی می‌کند؛ بنابراین پرونده تشکیل کابینه در لبنان زمانی به نتیجه می‌رسد که سعد حریری در مواضع هم سو با تیم رئیس جمهوری قرار بگیرد که این امر نیز تقریبا غیرممکن به نظر می‌رسد؛ زیرا کشور‌های عربی مذکور و نیز فرانسه و آمریکا همچنان از حریری می‌خواهند تا به شروط خود در تشکیل کابینه اصرار ورزد. به همین علت باز هم نمی‌توان زمان دقیقی برای حل بحران سیاسی لبنان تعیین کرد.