یادداشت دانشجویی |

پس‌لرزه‌های یک سیلی

شهامت یک نماینده یا مسئول صرفاً در متورم کردن رگ گردن و فریاد بر سر رقیبان و منتقدان نیست، عذرخواهی و اعتراف به اشتباه هم نوعی شهامت است.

کد خبر: ۹۱۲۰۱۵

يکشنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۹ / February 14, 2021

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، الهام نیکبخت؛ این روز‌ها خبر سیلی زدن نماینده‌ سبزوار به یک سرباز راهور بازتاب اعتراض آمیز گسترده‌ای در رسانه‌ها و فضای مجازی داشته است. این بازتاب در واکنش به اقدام مجرمانه و غیرمسئولانه‌ نماینده مجلس در مقابل سرباز وظیفه ای است که در این دوره که کمتر کسی اصل "همه در برابر قانون یکسانند" را سرلوحه خود قرار میدهد و برای آسایش و ترفیع خود این اصل را زیر پا می گذارد، مانع عبور بدون مجوز و غیر قانونی نماینده به  خط ویژه در اوج ترافیک می شود که به پاسِ ستایش این روحیه‌ی وظیفه شناسی، به ناحق و در ملأ عام صورت در سرما یخ زده‌اش میزبان دست گرم آقای نماینده می شود. نماینده‌ای که باید اجرای قانون را به عنوان اصلی لایتغیر پذیرفته باشد نه تنها از اجرای قانون امتناع می کند؛ بلکه در مقابل مامور قانون ایستاده و به وی توهین می کند و بدون واهمه از عواقب آن، در حضور چندین شاهد عینی مامور قانون را مورد ضرب و شتم قرار می دهد و با قلدری خواهان گشایش راه به صورت غیر قانونی است.

نکته‌ی قابل توجه در این ماجرا، نداشتن ترس از عواقب این زورگویی است که شاید اگر در موارد قبل برخوردی محکم و قاطع با فرد خاطی میشد امروزه انقدر شاهد تکرار این رفتار نبودیم.

نکته‌ دیگر ظلم به افرادی است که با شعار خدمت به آنها در این مقام قرار می گیرند، ظلمی که گله و شکایت آن را به کدام قانون می‌توان برد که فرد ظالم نماینده‌ی همان قانون است. این سیلی فقط به آن سرباز وظیفه ضربه نزد ضربه‌ی اصلی آن به پایه‌های نظام، اعتبار مجلس و امید مردم بود. به درستی گفته‌اند که حرمت امامزاده با متولی آن است، حرمت حکومت و قانون را کارگزارانش حفظ می کنند و اگر بنا باشد نماینده‌ی مجلس که وظیفه‌ی قانونگذاری و پاسداری از حرمت قانون را دارد، قانون شکنی کرده و بر آن مصر باشد و در انظار عموم اقدام به نقص قانون و تمرد از مامور مجری نماید از افراد عامه جامعه چه انتظاری می رود و اگر این آسیب به اعتبار قانون را در پشت آن سیلی ببینیم شاید مجازاتی شایسته تر برای فرد خاطی در نظر بگیریم.

مورد دیگر در این ماجرا، نماینده‌ای است که خون خود را رنگین‌تر از سایر مردم می پندارد و خود را به صرف نماینده‌ی مجلس بودن محق استفاده از امکاناتی می داند که حتی حکم و دستور قانونی هم برای آن ندارد و سوالی که اینجا مطرح می شود این است که آیا نماینده‌ی محترم از قانون منع تردد از مسیر مخصوص آگاهی ندارد؟ و اگر آگاهی دارد دلیل اصرار بر تردد از این مسیر چیست؟ پاسخ اسفبار این است که نماینده شأن خود را اجل از رعایت قانون می داند و خود قانونگذار، قانون مصوب را اجرا نمی کند. کاش یک چهارچوب قوی و پررنگ برای رجل سیاسی تعریف شود تا کمتر شاهد این قیبل سوءاستفاده ها باشیم مخصوصاً در جا‌هایی که تنها دوربین مداربسته آنجا، دوربین همیشه حاضر و ناظر خداست. به امید روزی که شاهد این اصل باشیم که مسئولان در هیچ کجای این نظام خط ویژهای ندارند و مسئولان برای خود و اطرافیان، مزایایی قائل نشوند که این چنین احساس تبعیض در مردم ایجاد کنند که آسیب آن قطعاً زیان بارتر از این امتیاز‌هایی که به ناحق نمایندگان خود را محق آن می دانند، است.

عذر بدتر از گناه، اصرار این نماینده‌ی مجلس به انکار ماجرا و تعریف روایتهای متعدد از اصل ماجرا است که به جای توضیح یا حتی یک عذرخواهی ساده، پشت سخنان شهید بهشتی سنگر می گیرد و نظام و انقلاب را سپر خود قرار میدهد که در آخر هزینه‌ی این خطای فردی را باید انقلابی بدهد که برای رسیدن هر کدام از این اشخاص به این جایگاه شهیدهای بسیاری داده است. کاش این نماینده محترم توییتی ک از شهید بهشتی نقل کرده اند را دوباره بخوانند؛ بله اگر ما به وظیفه‌ی خود که انجام کار‌ها به درستی و ایمان به خداوند ناظر است عمل کنیم قطعاً خدا هم از ما دفاع خواهد کرد، ولی انگار شما اتفاق را وارونه به خاطر دارید و گمان میکنید به شما در حین عمل به وظیفه سیلی زده شده است که انتظار دفاع خدا از خودتان را دارید و واقعاً عجب صبری خدا دارد...

خرج از کیسه‌ی شهدا عظیم الشان انقلاب اسلامی برای توجیه بی‌قانونی و جمع‌کردن بساط این مجمع ابتذالی که راه انداخته اند جسارتی بیش از اصل تخلف است آن هم وقتی با یک عذرخواهی و دلجویی می شد کمی از این التهاب را کم کرد تا پس لرزه های آن سیلی این چنین شدید و ادامه دار نباشد و شعله های این آتش زبانه نکشد که دود آن در چشم صداقت بین مردم و مسئولین نرود و کور نشود.

شهامت یک نماینده یا مسئول صرفاً در متورم کردن رگ گردن و فریاد بر سر رقیبان و منتقدان نیست، عذرخواهی و اعتراف به اشتباه هم نوعی شهامت است. این پس لرزه‌ها همچنان ادامه دارد و نماینده منکر عمل انجام شده می شود و حتی پیاده شدن خود از ماشین را نفی می کند که بعضی از نمایندگان این ماجرا را اقدام دشمنان انقلاب برای بدنام کردن نظام می خوانند و درخواست برخورد با فرد فیلم گیرنده را دارند که شاهد فیلم دوربین مدار بسته‌ی آن حوالی هستیم که تاییدی بر حرف‌های سرباز راهور است و کاش مسئولینی که نگران بدنامی نظام توسط دشمنان بودند کلاه خود را بالاتر بگذارند و این چنین نباشد که کور خودمان باشیم و بینای دیگران و همانطور که در ابتدای ماجرا وعده دادند که در صورت احراز پیگیری خواهند کرد به دنبال برخوردی قاطع با نماینده باشند.

سختی شرایط سربازی و نیز نقش آن در تامین امنیت کشور بر کسی پوشیده نیست و آیا برخوردهای این چنینی در سربازان ایجاد دلسردی نمی کند؟ جوانانی که با بذل ۱۸ ماه از عمر خویش سر بر اطاعت از قانون و سربازی گذاشته است باید حرمتی مضاعف داشته باشد مخصوصاً از طرف مسئولین و کاش مثل سردار اشتری سربازان وظیفه را همچون فرزندان خویش بدانید و در صیانت از شخصیت، کرامت انسانی و حق و حقوقشان لحظه ای درنگ نکنید و بدانید این جوانان جان بر کف سبزپوش در نزد شما امانت هستند و هرگاه خود را به صرف داشتن مسئولیتی بالاتر از سرباز صفر دیدید یادتان نرود بر روی سنگ قبر بزرگترین سردار ایران، حاج قاسم سلیمانی، از تمام عناوین و افتخارات نوشته شده است سرباز و کاش در هر لباس و هر مقامی سعی کنیم سرباز گمنام صاحب الزمان باشیم تا لحظه‌ای دچار آفت خودبرتربینی نشویم.

الهام نیکبخت - کارشناسی زیست سلولی و مولکولی(ژنتیک) دانشگاه شهید بهشتی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.