در گفتگو با دانشجو مطرح شد

کارخانه لاستیک‌سازی زابل بعد از گذشت چند سال هنوز تاسیس نشده است

دبیر مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه زابل گفت: قرارداد ساخت کارخانه لاستیک زابل، خردادماه سال ۹۶ امضا شد؛ اما با وجود گذشت بیش از سه سال هنوز اقدامی در راستای توسعه آن انجام نشده است.

کد خبر: ۹۱۳۲۹۰

چهارشنبه - ۲۹ بهمن ۱۳۹۹ / February 17, 2021

امین کمالی، دبیر مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه زابل در گفتگو با خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، گفت: قرارداد ساخت کارخانه لاستیک زابل اگرچه در خردادماه سال ۹۶ امضا شد؛ اما با وجود گذشت بیش از سه سال هنوز اقدامی در راستای توسعه آن انجام نشده و این کارخانه هم به فهرست طرح‌های بی‌سرانجام سیستان و بلوچستان اضافه شد.

کمالی اظهار کرد: کارخانه لاستیک‌سازی زابل یکی از تعهدات سفر رئیس جمهور در سال ۹۳ به استان بود که به گفته برخی اجرای آن به دلیل شرایط سخت تحریم‌ها و طولانی شدن مناقصه به تاخیر افتاد. با گذشت چندین ماه از سفر رئیس جمهور کلنگ‌زنی آن انجام شد و قرار بود روند اجرای پروژه کارخانه لاستیک زابل واقع در منطقه ویژه اقتصادی "رامشار" در مدت سه سال در تمام بخش‌های ساختمان، اجرایی، نصب تجهیزات و فناوری‌ها انجام شود.

دبیر مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه زابل خاطرنشان کرد: با گذشت چند سال از این اقدام تقریباً هنوز هیچ فعالیت چشمگیری در آنجا انجام نگرفته و امید‌های مردم منطقه برای اشتغال و رونق این خطه رو به ناامیدی رفته است.

وی یادآور شد: با وجود اینکه وزیر وقت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از اشتغال زایی سه هزار نفر به صورت مستقیم و غیر مستقیم در پی احداث کارخانه لاستیک سازی زابل سخن گفته بود، ولی با جود گذشته بیش از سه سال از امضای قرارداد ساخت این کارخانه اقدام خاصی انجام نشده است.

کمالی ادامه داد: مردم سیستان و بلوچستان، این پروژه را همانند بسیاری از پروژه‌های کلنگ خورده و بدون سرانجام استان فراموش کرده و به آن دل نبسته‎اند. با وجود اینکه امید‌ها برای اشتغال زایی در این خطه از کشور که در پی قهر طبیعت و بی مهری‌های مدام همسایه شرقی، از نعمت آب، تالاب هامون، کشاورزی، دامپروری و صیادی محروم شده‌اند افزایش یافته بود، اما بار دیگر امید جوانان جویای کار استان به در بسته خورد.

این فعال دانشجویی در پایان تاکید کرد: مردم سیستان و بلوچستان بیش از ۲۰ سال با خشکسالی، گرد و غبار و از بین رفتن مشاغل کشاورزی و دامپروری دست و پنجه نرم می‌کنند و عده زیادی از ساکنان آن مهاجرت کرده‌اند.