تحولات آموزش عالی ایران از ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۱ بررسی می‌شود

دومین همایش «از مدارس نوین تا دانشگاه در ایران» با بررسی تحولات آموزش عالی ایران از ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۱ سه‌شنبه ۱۲ اسفندماه به صورت برخط برگزار می‌شود.

کد خبر: ۹۱۵۸۲۶

شنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۹ / February 27, 2021

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دومین همایش «از مدارس نوین تا دانشگاه در ایران» که به بررسی تحولات آموزش عالی ایران از ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۱ اختصاص دارد، روز سه‌شنبه ۱۲ اسفند ماه به صورت برخط (آنلاین) برگزار می‌شود.

رضا ماحوزی، معاون پژوهشی و آموزشی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم ، با اشاره به همایش «از مدارس نوین تا دانشگاه در ایران» گفت: عموم علاقه مندان می‌توانند با مراجعه به صفحه اسکای روم مؤسسه به نشانی www.b ۲ n.ir/iscs در این همایش که از ساعت ۹ تا ۱۶ روز سه‌شنبه برگزار می‌شود، شرکت کنند.

وی ادامه داد: این همایش که به همت مؤسسه و با حضور جمعی از اساتید و صاحب‌نظران برجسته این حوزه برگزار می‌شود، به تحولات حوزه دانشگاه در ایران از شهریور ۱۳۲۰ تا بهمن ماه ۱۳۴۱ (همه پرسی اصلاحات اقتصادی و اجتماعی موسوم به انقلاب سفید مشتمل بر انقلاب آموزشی و آموزش رایگان تا سطح دانشگاه) و شناسایی و تحلیل ایده‌ها و دیدگاه‌های نظری حاکم بر این دوره بیست ساله می‌پردازد.

آموزش نوین در جهان بحران‌زده پس از جنگ دوم و بازتاب آن در ایران، از آموزش متمرکز تا گریز از مرکز، اندیشه چپ و آموزش اعتراضی در ایران، احیای راست‌گرایی مذهبی در ایران، از ملی‌گرائی متمرکز تا ملی‌گرائی لیبرال، به سوی توسعه لیبرال در آموزش عمومی و عالی و دانشگاه‌های جدید و دولت‌های سیاسی کوتاه مدت از جمله محور‌های این همایش یک روزه هستند.

وی با اشاره به اینکه نخستین دوره سلسله همایش‌های چهارگانه تاریخ آموزش نوین در ایران که اسفندماه ۹۷ برگزار شد عمدتاً به چرایی و چگونگی پیدایی آموزش نوین در کشور از دوره قاجار و تأسیس دارالفنون (سال ۱۲۳۰) تا تأسیس دانشگاه تهران و دوره آغازین هفت ساله آن (شهریور ۱۳۲۰) اختصاص داشت؛ تصریح کرد: برای فهم دانشگاه فعلی در ایران و ریشه‌یابی موضوعات و مسائل آن، اگر نخواهیم به هزاره قبل باز گردیم، لااقل باید آغاز تحولات آموزشی روی داده در ۱۷۰ سال اخیر (از زمان تأسیس دارالفنون تاکنون) را با دقت بکاویم تا ببینیم از کجا آغاز کردیم و چرا و چگونه به اینجا رسیدیم. در این بررسی تاریخی- جامعه‌شناختی باید تجلی خلقیات ایرانی در سیاستگذاری‌های آموزشی را واکاویم و نمونه‌های برجسته جامعه‌شناسی علم را در زمان‌های اصلی تصمیم‌گیری برشماریم و آثار و تبعات برآمده از آن تصمیم‌گیری‌ها را نشان دهیم.

مسلماً برهه تاریخی مورد نظر در این همایش، که با تحولات سیاسی و اجتماعی قابل توجهی در ایران همراه است، سهم قابل توجهی درد جنبش‌های دانشجویی و سیاسی و هویتی دانش‌آموزان و دانشجویان داشته و تا دهه‌ها بعد تأثیر خود را حفظ کرده است.

معاون پژوهشی و آموزشی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی در پایان خاطرنشان کرد: در دوره ۲۱ ساله مورد بررسی در همایش دوم؛ راهی پر فراز و نشیب را طی کرده‌ایم که ردپای آن در تمام شئون جامعه ایرانی دیده می‌شود و همچنان هم حضور دارد.