مادر سردار شهید علی شفیعی به فرزند شهیدش پیوست

سکینه پاک‌زاد عباسی مادر سردار شهید علی شفیعی به رحمت خدا رفت.

کد خبر: ۹۱۶۲۵۳

دوشنبه - ۱۱ اسفند ۱۳۹۹ / March 01, 2021

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، سکینه پاک‌زاد عباسی مادر سردار شهید علی شفیعی و مامن و محرم اشک‌ها و درددل‌های فرمانده شهید حاج قاسم سلیمانی درگذشت.

این مادر شهید راوی کتاب «مثل علی، مثل فاطمه: خاطرات زندگی سردار شهید علی شفیعی» بود و سردار حاج قاسم سلیمانی تا قبل از شهادت حضوری یا تلفنی احوال مادر شهید شفیعی را می‌پرسید. سردار محمدرضا حسنی سعدی درباره ارادت حاج قاسم به مادر این شهید می‌گوید: نسبت به مادر شهید "علی شفیعی" (فرمانده محور لشکر ثارالله در دوران دفاع مقدس) هم همین احساس را داشت. این مادر، دیگر هیچ‌کس را ندارد. به همین دلیل، سردار سلیمانی هر وقت به کرمان می‌آمد، همیشه به ایشان سر می‌زد. گاهی حتی از سوریه به او زنگ می‌زد و صحبت می‌کرد. مادر شهید شفیعی می‌گفت: "حاج قاسم نیمه‌شب از سوریه زنگ می‌زند و با هم صحبت می‌کنیم. بعد می‌گفت: حالا دیگر خستگی‌ام رفع شد و به آرامش رسیدم. مادر! دیگر برو بخواب.»

مراسم تشییع این مادر شهید امروز از مقابل حسینیه ثارالله کرمان برگزار شد.

علی شفیعی در ۱۸ آبان ماه ۱۳۴۵ در شهر کرمان و خانواده‌ای فقیر پا به عرصه‌ی هستی گذاشت. دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در این زمان پدر را به خاطر سرطان از دست داد و در کنار مادر رنجدیده خود به دست و پنجه نرم کردن با فقر ایستاد. در سال ۱۳۵۶ که ۱۱ سال داشت کم و بیش در فعالیت‌های انقلابی علیه رژیم در مسجد جامع شرکت می‌کرد. در سال ۱۳۵۷ به دلیل شلوغی اوضاع مملکت، ترک تحصیل کرد و فعالیت‌های خود را با ورود به بسیج مسجد گسترش داد.

با شروع جنگ تحمیلی همراه با هدایای مردمی که به جبهه فرستاده می‌شد، پا به جهاد گذاشت و کم کم خود جزء رزمندگان اسلام در جبهه حضور پیدا کرد. در سال ۱۳۶۲ وارد سپاه شد و علاوه بر حضور در عرصه جنگ، در فعالیت‌های سیاسی - مذهبی شهر کرمان هم شرکت داشت. با حضور در جنگ، با آن سن کم و بروز خصلت‌های بارزی، چون مدیریت، تدبیر، اخلاص و عاشق بودن، شجاعت و روحیه دادن به بچه‌های رزمنده، نقوذ کلام، جذابیت و بسیاری از خصلت‌های دیگر توانست خیلی زود جزء فرماندهان فعال جبهه جنگ شود.

در عملیات‌های والفجر ۸، بدر و کربلای هشا حضوری فعال داشت. علی سرانجام در عملیات کربلای ۴ و سال ۱۳۶۵، پس از منهدم کردن سنگر دشمن، در حالیکه ۲۰ سال بیشتر نداشت و تازه ۴ ماه از ازدواجش می‌گذشت در محور عملیاتی جزیره ام الرصاص بر اثر برخورد ترکش خمپاره به بالای ابروی چپ یکی از مسافران آسمان شد. این اثر به بررسی زندگی این شهید بزرگ می‌پردازد.