یادداشت دانشجویی |

پيروز منازعه با ترامپ

شواهد و قرائن نشان می‌دهد دولت بایدن از بدو روی کار آمدن، به دنبال حفظ سرمایه به جای مانده از دولت ترامپ و بهره برداری حداکثری از تحریم‌های اقتصادی علیه جمهوری اسلامی و اثر منفی آن بر اقتصاد ایران است.

کد خبر: ۹۱۶۶۰۹

سه‌شنبه - ۱۲ اسفند ۱۳۹۹ / March 02, 2021

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، زهرا مرادی؛ بر طبق اعلان رسانه‌های خارجی معتبر، ایران رسما درخواست حضور غیررسمی آمریکا در جلسه ۴+۱ در خصوص برجام را رد کرد. این پاسخ در واکنش به درخواست اروپا از آمریکا و موافقت ایالات متحده برای شرکت بدون لغو تحریم‌ها در این نشست است.

به عبارت بهتر دولت دموکرات در تلاش است تا  ساختار تحریم‌ها را برای فشار بر سایر مولفه‌های قدرت جمهوری اسلامی از جمله فناوری موشکی و منطقه‌ای حفظ کرده و همزمان مساعدت‌های قطره چکانی نسبت به اقتصاد ایران داشته باشد تا بتواند پیشروی‌های دیپلماتیک اش را استمرار بخشد.

اما غافل از این که ایران نیز خود را پیروز منازعه با ترامپ و سیاست فشار حداکثری او می‌داند و دیگر حاضر نیست در قبال اخذ ثمنی بخس، اهرم‌های فشار خود را در زمینه هسته‌ای تقدیم طرف مقابل کند.

تهران نیک می‌داند که خود را با وضع کنونی وفق داده و اثر تحریم‌های اقتصادی آمریکا براقتصادش روز به روز کاهش می‌یابد و به همان نسبت و البته با شتاب بسیار زیاد برنامه هسته‌ای خود را توسعه خواهد داد.

ادامه این وضعیت برای غرب قابل پذیرش نیست و باید راه چاره بیندیشد؛ زیرا اولا آمریکا به دنبال حل مسئله با ایران و شیفت کردن به سمت چین است و نمی‌تواند همزمان در چند جبهه درگیر شود. دوم این که گزینه نظامی نیز به طور کامل کنار رفته است و حتی آمریکایی‌ها جرات ندارند از روی میز بودن همه گزینه‌ها صحبت کنند و مکررا بر حل مسئله از طریق دیپلماتیک اصرار دارند؛ و دلیل سوم اینست که غرب نمی‌تواند به هیچ عنوان هسته‌ای شدن ایران را بپذیرد.

پس باید یا از طریق وعده‌های زیبا و عمل نسیه به آن، فعالیت‌های هسته‌ای ایران را فریز نماید یا این که واقعا حاضر باشد تحریم‌ها را عینا و بالمره لغو کند.

روش اول دردوره اوباما به کار گرفته شد و در حال حاضر نیز دنبال می‌شود، اما به نظر می‌رسد اجماعی درجریانات سیاسی درون نظام جمهوری اسلامی وجود دارد که دیگر جز در صورت لغو عملی تحریم‌ها، ایران به برجام بازنخواهد گشت؛ پس مسیر اول دیگر قابل ادامه نیست.

اما روش دوم لغو عملی تحریم هاست که بی شک دست ایران را در ایجاد رفاه برای مردمش باز می‌کند،   راهبرد مقاومت فعال را موفق  نشان می‌دهد و مهم‌تر این که ثروتی کلان را در دستان دولت برخاسته از میان جریان ضد غرب که احتمالا درانتخابات ۱۴۰۰ پیروز خواهد شد، قرار خواهد داد.

در عدم تمایل آمریکا نسبت به گزینه دوم تردیدی وجود ندارد، لکن این مسیر برایش کم هزینه‌تر از جنگی است که می‌داند در آن نتیجه موثری نخواهد گرفت، زیرا فناوری اتمی در ایران بومی شده و حمله سخت حداکثر می‌تواند در روند آن اخلال چند ساله ایجاد نماید.

بنابراین نگارنده باور دارد ایران در حال حاضر بهترین روش ممکن را در پیش گرفته و ریل گذاری صحیحی را در خصوص تعامل با غرب انجام داده است و تداوم چنین مسیری بی شک به کوتاه آمدن طرف مقابل خواهد انجامید.

زهرا مرادی - کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه فردوسی مشهد

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.