چمران در گفتگوی تفصیلی با دانشجو:

اگر رئیسی در انتخابات ریاست‌جمهوری نامزد شود، قالیباف شرکت نمی‎‌کند/ نامه‌ای برای کمک به دولت نوشتیم ولی جواب ندادند

نایب رئیس شورای ائتلاف نیروهای انقلاب گفت: قالیباف دفعه گذشته هم بودند و نهایتا به نفع رئیسی کنار رفتند، من فکر می‌کنم اگر رئیسی باشند، آقای قالیباف شرکت نمی‌کند.

کد خبر: ۹۲۱۶۶۲

پنجشنبه - ۱۹ فروردين ۱۴۰۰ / April 08, 2021

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، مهدی چمران، نائب رئیس شورای ائتلاف نیروهای انقلاب است. او مسئولیت آماده کردن اصولگرایان برای ورود به ماراتن رقابت‌های ۱۴۰۰ را دارد. شاید یکی از بهترین افرادی که بتوان با وی درباره اوضاع سیاسی و مدیریتی کشور به گفتگو نشست، مهندس چمران است که در طول حضورش در سه دوره شورای شهر تهران به غیر از یکسال، در سال‌های دیگر ریاست این شورا را بر عهده داشته و در بسیاری از این سال‌ها ریاست شورای عالی استان‌ها را هم عهده دار بوده است. فردی که سیاسیون اصولگرا و حتی بسیاری از اصلاح طلبان درباره پاک منشی او شهادت می‌دهند. مهندس چمران در فرازهای مهمی از سیاست در عرصه انتخابات ریاست جمهوری نیز ایفای نقش کرده است. در یک روز زمستانی با وی درباره روند انتخابات و فضای سیاسی کشور گفتگو کردیم.

خلاصه گفتگو خبرگزاری دانشجو با مهدی چمران را بخوانید؛

قالیباف در شورای ائتلاف حضور داشته و از هیچ کس حمایت نمی‎کند

دوستان اصرار دارند چون لیست تهران شناخته شود، من شرکت کنم

اگر رئیسی کاندید شود، قالیباف شرکت نمی‎کند

ظریف در بین اصلاح‎طلبان رای آوری بیشتری خواهد داشت

پای وعده‎ها نایستادن، توهین به رای مردم است

دانشجو: با توجه به اینکه به سال 1400 و انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می‎شویم، کنش‌هایی در جریان اصولگرا مخصوصا در شورای ائتلاف نیروهای انقلاب در حال وقوع است. مهم‎ترین تحولات چند ماه اخیر در شورا چه بوده و سازوکار اصلی اصولگرایان در انتخابات 1400 چیست؟

چمران: در ارتباط با انتخابات 1400 بعد از پایان انتخابات مجلس در سال گذشته، بلا فاصله کار شورای ائتلاف آغاز شد. با تجربیاتی که دوستان از انتخابات مجلس آموخته بودند، برنامه ریزی را مفصل و دقبق‎تر کردند تا آن اشتباهاتی که در گذشته بود اتفاق نیفتد. چه از اشتباهات انتخابات ریاست جمهوری که در جمنا وجود داشت، و چه ایراداتی که اینبار بود و دیگران به صورت تذکر، توصیه و پیشنهاد به ما ارائه می‎دادند. به هر حال یک کار فشرده‎ای شروع شد و قرارمان این بود که نشست‎هایی را با استان‎ها و 215 نماینده مجلسی که از شورای ائتلاف به مجلس راه یافتند داشته باشیم؛ ولی کرونا این اجازه را به ما نداد که این کار را انجام دهیم. البته یک دعوت مختصری از روسا و دبیران شوراها شد تا در فضایی برای مدت کوتاهی حاضر شدند تا برای آغاز کار انتخابات ریاست جمهوری، یک هماهنگی به وجود بیاید.

کار از ابتدای سال آغاز شد تا بالاخره دوستان به یک راه حلی رسیدند و یک ساختاری را از تابستان امثال آمده و پیاده کردن آن در کشور شروع شد.

ساختار به این شکل بود که همان شورای ائتلافی که قبلا بودند با کمی حذف و اضافه هیئت‎های استان‎ها تکمیل شد. سپس کار را شروع کردند. دفعه گذشته ما فقط در استان‎‏ها رفته بودیم ولی اینبار به شهرستان‎ها و شهرها آمدیم و همین شوراهای ائتلاف استان‎ها و هیئت موسسی که در استان‎ها بود، خودشان در شهرستان‎ها شورا را شکل دادند.

نحوه نام نویسی هم به این صورت بود که کلونی‎های 15 نفری را شکل می‎دادند. مثلا یک خانواده یا اقشار یک کلونی کوچک می‎شوند و این 15 نفر در بین خودشان سه نفر را انتخاب می‎کنند. اینها در همان نام نویسی انتخاب‌شان را انجام می‌دهند. این سه نفر باید یک نفر خانم، یک نفر جوان و یک نفر عادی باشد. این سه نفرها می‌آیند و مجمع منتخب استان را شکل می‌دهند.

دانشجو: اینها برای شوراها است؟

چمران: خیر، هم برای ریاست جمهوری و هم برای انتخابات شوراها است. این مجمع‌ای که شکل می‌گیرد امکان دارد بیش از هزار نفر در یک شهر نام نویسی کنند؛ زمانی که جمعیت زیاد می‌شود، باید شورای ائتلاف را دوباره انتخاب کنند. درست است که قبلا برای انتخابات قبلی بوده، ولی  دوباره باید انتخاب شوند. از طرف دیگر چون انتخابات در مجمع چند هزار نفری مشکل است، ما گفتیم این سه نفره‌های منتخب می‌آیند و یک مجمع کوچک‌تری به نام مجمع منتخب شکل می‌دهند که اینها باید بین 120 تا 230 نفر باشند و این افراد شورای ائتلاف را شکل می‌دهند.

اگر برای شورای شهر باشد، سه الی پنج برابر اعضای شورای شهر را مجمع منتخب انتخاب می‌کند. یعنی این 15 نفره‌ها سه نفر را از بین خودشان انتخاب می‌کنند و این سه نفره‌ها جمع می‌شوند و آن مجمع منتخب را شکل می‌دهند. البته مجمع، عمومی هم هست ولی برای انتخاب و کار تخصصی این سه نفره‌ها می‌آیند و شورای ائتلاف شهرستان را شکل می‌دهند.

شورای شهرستان جمع می‌شوند و شورای ائتلاف استان را شکل می‌دهند؛ شورای ائتلاف استان‌ها و شهرستان‌ها همه جمع می‌شوند و کنگره ملی را شکل می‌دهند که حدود 2 هزار نفر خواهد شد. همانطور که در جمنا همین را داشتیم و این کنگره را دو مرتبه تشکیل دادیم.

الان ما در حین نام نویسی و در برخی از استان‌ها مجامع شهرستانی‎شان را مثل ایلام شکل دادند. تقریبا از ابتدای تابستان این حرکت در استان‌ها شروع شده و کار کرده‌اند. سیستم به صورت یکپارچه است و زمانی که یک فرد با یک کد ملی در شهری ثبت نام کند، در شهر دیگر نمی‌تواند ثبت نام کند. البته نام نویسی کمی برای مردم سخت است و باید وقت بگذارند. تعدادی از استان‌ها الان تقاضا دارند که مجدد سایت را باز کنیم تا ثبت نام کنند.

بنابر این ما تا شهرهای بالای 200 هزار نفر رفتیم و این برنامه را پیاده کردیم. البته شهرهای مرکز شهرستان را هم در بر می‌گیرد. ان‌شاءالله از سال آینده ابتدا مجمع استان شکل می‌گیرد و شورای ائتلاف مجدد از مجمع انتخاب می‌شوند. این شوراهای ائتلاف جدید به همراه شورای ائتلاف شهرستان‌ها می‌آیند و مجموعا با نمایندگان کل احزاب درکنگره مرکزی جمع می‌شوند.

برای شورای شهر یک بحثی داشتیم که در شورای مرکزی مورد قبول واقع شد. این شوراها می‎خواهند کار سیاسی کنند و معتقدیم این شوراها نباید زیاد سیاسی باشند و بیشتر باید تخصصی باشند. در عین سالم و صالح بودن باید جنبه تخصصی‌شان بر جنبه سیاسی‌شان بچربد. نباید در شورا، حزبی فکر کرد.

دانشجو: آیا الان این دوره شورای ائتلاف هم همین است یا زیر مجموعه جریان همنا است؟

چمران: نه، اصلا ربطی به آن ندارد. این تشکل‌ها به شورای ائتلاف ارتباطی ندارند.

دانشجو: خب، نکته اینجاست که شورای ائتلاف برای این دوره در تهران لیستی ارائه می‌دهد؟

چمران: بله، حتما.

{$sepehr_media_1330544_400_300}

دانشجو: حالا آن لیستی که همنا شکل گرفته می‌گویند که آقای قالیباف آن را حمایت می‌کند، درست است؟

چمران: خیر، درست نیست. قالیباف از هیچ کس حمایت نمی‌کند. آقای قالیباف در شورای ائتلاف بوده و هیچ جا نرفته و از هیچ کس حمایت نکرده است، البته ممکن است حمایت کند ولی در نهایت پشت شورای ائتلاف خواهد بود و هست.

دانشجو: الان سرلیست شورای ائتلاف برای تهران مشخص شده است؟

چمران: ببینید، ما گفتیم که شوراهای شهر از آن حالت سیاسی که شورای ائتلاف دارد باید بیرون بیاید. بنابر این برنامه ریزی کردیم که همه شوراهای ائتلاف شهرها، پنج نفر را از بین خودشان انتخاب کنند و این پنج نفر بیایند و کار شوراهای شهر را انجام بدهند. اینها دیگر نیازی نیست که از شخصیت‌های سیاسی باشند. این تعداد در تهران به علت گستردگی به 9 نفر افزایش پیدا می‌کند.

در شورای ائتلاف مرکزی قرار شده است، 9 نفر انتخاب شوند که این 9 نفر می‌آیند و ساختار نحوه انتخاب شوراها را طراحی می‌کنند؛ البته قبلا طراحی شده بود ولی قرار است بازنگری کنند و نظر اصلاحی بدهند. بنده هم جزو این 9 نفر بودم که آمدیم و برای کل کشور ساختار را تعریف کردیم. افرادی مثل آقای سروری، خانم دکتر قاسم پور و آقای مجتبی شاکری هم بودند و کسانی که با شورا همکاری می‌کنند. این 9 نفر برای کل کشور هفته‌ای یک الی دو جلسه دارند تا برای ساختار فکر کنند و سریع‌تر به نتیجه برسند. ساختاری که فکر شده و نیمی از آن هم تصویب شده به این شکل است؛ زمانی که هر شهرستان یا شهری، شورایش تشکیل می‌شود باید 5 نفر را انتخاب کنند و شورای ائتلاف دیگر با شورای شهر کاری ندارد و با این 5 نفر کار دارد.

این 5 نفر طبق دستور العملی که طراحی شده کار را انجام می‌دهند. دستور العمل به این شکل است که این 5 نفر باید 7 نفر از اقشار مختلف را انتخاب کنند. مثلا از روحانیت یک نفر را انتخاب می‌کنند، از فرهنگیان، از اصناف، از دانشجویان و از بانوان انتخاب می‌کنند. دستور العمل این است که این 12 نفر می‌آیند فراخوان می‌دهند و یا در جایی که کوچک است بدون فراخوان، حدود 9، 13 یا 15 نفر از افراد متخصص را دعوت می‌کنند. مثلا متخصص امور شهری، سلامت شهر، معماری و شهرسازی، ترافیک و بافت فرسوده و تخصص‌های مورد نیاز شورا و شهرداری را انتخاب می‌کنند. فرض کنید این 11 نفر به آن 12 نفر اضافه می‌شوند و نهایتا باید هسته متشکل از این افراد هسته شورا را انتخاب کنند. کسانی که نام نویسی می‌کنند ممکن است 200 نفر یا 300 نفر باشند یا مثلا در تهران که بیش از هزار نفر نام نویسی می‌کنند. افرادی که می‌خواهند در شورای ائتلاف باشند و یا افرادی که مجمع شورای ائتلاف آنها را معرفی می‌کند و از نظر طیف سیاسی و فکری هم نظر هستند، فرضا به 100 یا 200 نفر می‌رسند.

این نفرات به مجمع منتخب معرفی می‌شوند و در آن مجمع از بین اینها حدود سه الی پنج برابر مورد نیاز شورای شهر را انتخاب می‌کنند. این سه الی پنج برابرها به شورای تخصصی که از آن 12 نفر و آن متخصصین تشکیل می‌شد، معرفی می‌شوند. در این شورا بر اساس متخصصی که آن شورای شهر نیاز دارد افراد را بررسی می‌کنند.

دانشجو: البته آقای مهندس فکر نکنم در شهرهای بزرگ این اتفاق بیفتد؛ مثلا در انتخابات مجلس، همین سازوکار تقریبا بود و در نهایت دو لیست درآمد و نهایتا بر اساس شیخوخیت به یک لیست رسید. در اصل در شهرهای بزرگ نشان می‌دهد که سیاسی است.

چمران: در هر حالت یک تفاهمی به وجود آمد و در روزهای آخر که فکر کنم وسط هفته هم بود که به اینجا رسید و به ساختار هم ربطی ندارد.

دانشجو: این نشان می‌دهد در شهرهای بزرگ لیست سیاسی بسته می‌شود تا تخصصی.

چمران: درست است احزاب دخالت دارند، ولی ما اصرارمان این است که انتخاب‌ها و دخالت‌ها بر اساس سیاسی بودن نباشد. به جای این دخالت‌ها، بیشترباید شرایط تخصصی را مد نظر بگیریم.

دانشجو: شخص سیاسی نه ولی جبهه‎‌های سیاسی در این موضوع تاثیر گذار هستند.

چمران: حالا این بستگی به آن  5 الی 7 نفره‎های دارد که انتخاب شدند. برای همین گفتیم باید 11 نفر متخصص حضور داشته باشند.

دانشجو: این در شهرهای کوچک امکان پذیر است ولی در شهرهای بزرگ، فکر نکنم امکان پذیر باشد؟

چمران: اتفاقا در شهرهای کوچک کمتر امکان پذیر است و ممکن است این متخصص‌ها را اصلا نداشته باشند. یا در شهرهای کوچک بیشتر قومی و قبیلهای رای میدهند. آنها ممکن است این سیستم پیچیده رو به دقت به اجرا در نیاورند ولی پیشنهاد هست که تقریبا این روش را به اجرا در بیاورند. حالا اگر یک تخصص را ندارند، انتخاب نکنند؛ یا از یک تخصص، دوبار انتخاب کنند تا تعدادشان کامل شود. این روش و ساختار برای تهران عملی‌تر است.

دانشجو: آیا برای تهران برای سر لیست صحبتی شده است؟

چمران: تا به الان برای مصداق هیچ صحبتی نشده است.

دانشجو: خب این مهم است که در شهرهای بزرگ مثل انتخابات مجلس مشخص بود که آقای قالیباف می‌آید و سر لیست می‌شود. برای شورای شهر چطور؟

چمران: دوستان ما اصرار دارند به خاطر اینکه لیست شناخته شود، من شرکت کنم. من خودم می‌خواستم کنار بروم و فقط کمک‌های اینچنینی کنم. دوستان یکسری نظر سنجی انجام دادند و گفتند که بهتر است شرکت کنم و همچنین بر اساس استقبال مردمی که صورت گرفته، فکر کنم شرکت می‌کنم.

دانشجو: پس سرلیست تهران شما هستید؟

چمران: نه، هنوز چیزی مشخص نیست؛ ولی تهران قرار است به جای آن 5 نفر، 9 نفر انتخاب شوند. این 9 نفر، 7 نفر از اقشار را انتخاب می‌کنند که می‌شوند 16 نفر. بعد از این 15 نفر متخصص هم انتخاب می‌کنند و می‌شوند 31 نفر و همانطور که قبل‌تر گفتم کار پیش می‌رود. این کار پیچیده و سخت است و تا به حال انجام نشده است؛ حتی در کشورهای دیگر هم فکر نکنم انجام شده باشد ولی کار قشنگ و زیبایی است.

ما هم دلمان نمی‌خواست آن اتفاقی که شما درباره مجلس شورای اسلامی اشاره کردید، اتفاق بیفتد. اگر انتخابات با همین روند جلو برود، می‌تواند یک روند خوب و ماندگار شود. البته برای هر انتخاباتی باید اصلاحات پشت سر هم صورت بپذیرد.

دانشجو: در انتخابات 96 انتقادات زیادی نسبت به سازوکار «جمنا» وجود داشت و بیشتر هم از جانب جبهه جوانان اصولگرا بود؛ می‌گفتند اگر آقای رئیسی به میدان می‌آمد و اگر این سازوکار هم نباشد، باز همه به جمع بندی ایشان می‌رسیدند. سوالشان این بود که این سازوکار حول چه چیزی شکل گرفته؟ یا در انتخابات مجلس شورای اسلامی می‌دیدیم که یک نفر موافق برجام بود و کسی دیگر مخالف برجام بود و تضادهایی در لیست اولیه دیده می‌شد. جواب شما برای منتقدان این نوع ائتلاف چیست؟

چمران: قاعدتا زمانی که آقای رئیسی  تشریف می‌آوردند، همین پیش می‌آمد؛ البته دیدیم که همه کنار نرفتند و آقای میرسلیم کنار نرفت و دستور حزبی هم بود که بماند. این در شرایطی بود که جامعه روحانیت مبارز و مدرسین از آقای رئیسی حمایت کردند. می‌خواهم بگویم این 1800 نفری که از شهرها و روستاهای مختلف آمدند و به آقای رئیسی رای بالایی را دادند، یک پشتوانه مردمی شد تا آقای رئیسی بداند که یک پشتوانه مردمی دارد. شاید یکی از دلایلی است که رای 16 میلیونی برای اولین بار برای کسی که انتخاب نشد، ثبت شده. ما می‌توانیم این کاری که انجام می‌دهیم را متوقف کنیم و از همان اول بگوییم، این 20 نفر بنشینند و انتخاب کنند؛ مثل همان کارهایی که قبلا می‌شد و یا دیگر احزاب انجام می‌دهند.

ما این روش را انجام می‌دهیم به چند دلیل؛ اولا به خاطر اینکه همین کلونی‌هایی که شکل می‌گیرد، برای دعوت به مشارکت بیشتر مردم حرکتی در همه مردم به وجود می‌آورد. بر این اساس مشارکت هوشمندانه‌تر می‌شود. اگر انتخاب هوشمندانه نباشد، نتیجه‌اش را میبینیم. این ساختارها مردم را جذب می‌کند. فکر می‌کنم این یک حرکت مویرگی در بین مردم است. با این ساختار مردم احساس می‌کنند هم در انتخاب رئیس جمهور و  هم در انتخاب شورای شهر موثر بودند. زمانی که کسی با انتخاب و حرکت مویرگی مردم انتخاب می‌شود، می‌بیند که یک پشتوانه‌ای دارد؛ همینطوری 15 نفر ننشستند و یک نفر را انتخاب کنند و فردا روز بگویند ما « پدرسالاران هستیم» و یا «روسای حزب هستیم».

ما گفتیم اینها انتخاب اقلا یک گروهی از قشرهای فعال انقلابی جامعه باشد و ثانیا خودشان را در انتخاب آن فردی که می‌خواهند انتخاب و معرفی کنند، شریک بدانند.

دانشجو: شما مهم‌ترین نقد به جمنا را چه می‌دانید؟

چمران: چون جمنا خیلی زود و سریع کار کرده بود، احزاب مجبور شدند افرادی را که می‌شناختند دعوت کنند؛ هر کسی که افراد بیشتری را می‌شناخت، دعوت می‌کرد. بنابراین می‌توان گفت که خیلی‌ها جا ماندند.

دانشجو: یعنی افراد استخوان دار استان‌ها جا ماندند؟

چمران: نمی‌شود گفت همه، ولی شاید در بعضی نقاط افرادی جا مانده باشند. به همین دلیل در حرکت بعدی این روند را اصلاح کردیم. در انتخابات مجلس شورای اسلامی مجمعی تشکیل شد تا کسی جا نمایند. در حال حاضر نیز زمانی که شورای مرکزی و هیئت موسس جمع می‌شوند، جمعیت‌شان حدودا به بیش از 20 نفر می‌رسد. ما سعی‌مان بر این بوده تا احزاب همسو، تشکل‌ها، جهادی‌ها، دانشجویان و اشخاص دیگر، یک نفر را در آنجا داشته باشند.

دانشجو: آقای مهندس بعد از انتخابات 96 و آن مسائلی که پیش آمد و جمنا به سمت شورای ائتلاف پیش رفت، یک گروه 13 نفری هم از افراد تقریبا مطرح جمنا و شورای ائتلاف ذیل یکی از مسئولین ارشد کشور درست شد و به انتخابات مجلس یازدهم رسید و حال به انتخابات ریاست جمهوری رسیده است. برخی می‌گویند شما هم جزو این گروه 13 نفره هستید.

{$sepehr_media_1330535_400_300}

چمران: کدام گروه 13 نفره؟

دانشجو: همان گروهی که افراد برجسته دیگری هم در آن هستند.

چمران: خب، این همان شورای ائتلاف است. ببینید در شورای ائتلاف قبل از انتخابات مجلس شورای اسلامی، جلسه‌ای برگزار شد که آقای قالیباف هم در آن بودند و آقای رئیسی هم در این جلسات حضور داشتند البته قبل از اینکه رئیس قوه قضائیه شوند. این گروه حدود 14 نفر بود که پس از رفتن آقای رئیسی به قوه قضائیه، از این گروه خارج شدند. این گروه بعدا به شورای ائتلاف تبدیل شد.

بیش از یکسال با آقای رئیسی می‌نشستیم و برنامه ریزی می‌کردیم و فقط بحث انتخابات نبود؛ حتی یک الی دو نامه به دولت نوشتند و گقتند: «ما آماده همکاری هستیم»، اما از جانب دولت پاسخی داده نشد. نامه برای رئیس جمهور بود و همه افراد این گروه آن نامه را امضا کردند و گفتند: « همه ما آماده‌ایم تا با نیروهای تخصصی خودمان کمک بدهیم». یک الی دو نامه دیگر هم در موارد مختلفی در آن زمان نوشتند و به دولت دادند.

دانشجو: نامه به صورت خصوصی بود؟

چمران: خیر، نامه را حتی برخی از سایت‌ها و خبرگزاری‌ها اعلام کردند. اعضای این گروه بعد از رفتن آقای رئیسی به اتفاق نشستند و انتخاب کردند که آقای حداد عادل، رئیس این مجموعه بشود. در آن زمان تصمیم گرفته شد که این مجموعه کامل شود؛ مثلا دانشجویان در آنجا نبودند، یا مثلا گروه‎های جهادی یا خانم‎ها نبودند. قرار بر این شد از این گروه‌‎ها به این مجموعه اضافه شود که نهایتا تعداد اعضا به 35 نفر رسید.

دانشجو: آیا در آخرین جلسه‌ای که این گروه گذاشت، درباره نامزدهای بالقوه ریاست جمهوری صحبت شده است؟

چمران: هنوز به مصداق نرسیدیم. هفته گذشته در همین گروه آخرین جلسه را برگزار کردیم و به مصداق نرسیدیم؛ ولی ساختار مطرح شده و همین بحث شوراها که قرار بود جدا شود، انتخاب شدند.

دانشجو: به نظر شما آقای رئیسی برای انتخابات 1400 شرکت می‌کند؟ آیا صحبتی با ایشان شده یا شخص شما با ایشان صحبتی کرده‌اید؟

چمران: خیر، بنده به شخصه با ایشان صحبتی نکردم. دوستان دیگر ممکن است صحبتی کرده باشند. هم آقای رئیسی و هم آقای قالیباف هیچ کدامشان جواب مشخصی ندادند.

دانشجو: یعنی نه مثبت بوده، نه منفی؟

چمران: بله تقریبا هیچی نمی‌دانیم. البته سخنگوی آقای رئیسی یا یکی از دیگران که به خاطر ندارم، از ایشان یک مسئله‌ای را عنوان کردند و گفتند: « من آمدم اینجا و دارم کار می‌کنم و فعلا به جای دیگری  فکر نمی‌کنم». به عقیده من این حرف نافی نیست؛ ولی اظهار صریحی در این حرف چه مثبت و چه منفی وجود ندارد.

دانشجو: تحلیل شما چیست؟ آیا آقای رئیسی شرکت می‌کند؟

چمران: والا نمی‌توانم بگویم.

دانشجو: درباره آقای قالیباف به چه صورت؟

چمران: پیش بینی من این است که اگر آقای رئیسی شرکت کند، آقای قالیباف شرکت نخواهند کرد. البته امکان دارد اوایل حضور پیدا کنند ولی نهایتا حاضر به شرکت نمی‌شود. این پیش بینی من است. البته اگر آقای رئیسی بیایند، امکان دارد خیلی‌های دیگر نیایند.

دانشجو: شما تماسی با این گزینه‌های بالقوه مثل آقای سعید محمد و یا آقای دهقان تماسی نداشتید؟

چمران: چرا تماسی داشتم ولی تماس‌ها دوستانه بوده و صحبت‌هایی کردیم.

دانشجو: یکی از موضوعات مهمی که وجود دارد، تشکیل شورایی به اسم شورای وحدت است. در رابطه با این شورا انتقاداتی هم وجود دارد؛ مثلا آقای حداد عادل صراحتا در جایی بیان کردند: « این شورای ائتلافی که از قبل بوده و هست. حالا چرا شورای وحدت را شکل دادید؟». این شورا بخشی از جامعه روحانیت مبارز، بخشی از راست سنتی که می‌توان گفت جبهه پیروان امام و رهبری هستند؛ کار را جداگانه به جلو می‌برند. این دوستان گفته‌اند که شورای ائتلاف مشکل داشته و ما از همه اقشار می‌آوریم. آیا با این دوستان صحبتی شده است؟  نظر شما درباره شورای وحدت چیست؟

چمران: اجازه بدهید که من نظر خاصی ندهم. من قاعدتا فکر می‌کنم نباید ما با دو جریان جلو برویم. این دو جریان وحدت نیست، بلکه انشقاق است. ان‌شاءالله به یک وحدت بینجامد و به سرانجام برسیم؛ و الا قطعا آسیب می‌بینیم. خود این کارها باعث می‌شود که گروه‌ها و دسته‌های دیگری هم شکل بگیرید؛ کماینکه این دسته جات مختلف شکل گرفته‌اند.

اسامی مختلف و جبهه‌های مختلف سبب گیج شدن و بلاتکلیفی مردم می‌شود. مردم زیاد اینها را نمی‌شناسند؛ البته شورای ائتلاف چون در مجلس شورای اسلامی آمد و در بین بچه‌های انقلابی شناخته شده است. مردم زیاد هم نمی‌توانند ببینند اینها ریشه‌شان در چیست و فرصت این کارها را ندارند و نباید هم داشته باشند. به خاطر این به گزینه‌هایی که انتخاب می‌شوند بیشتر فکر می‌کنند. ای کاش زودتر می‌آمدند و مثل انتخابات مجلس شورای اسلامی، 3 نفر را از جامعه روحانیت مبارز انتخاب می‌کردند و این جریان یکجا رو به جلو می‌رفت. انتظار ما این است که این کار صورت بپذیرد. صحبت‌هایی شده است و باز هم می‌شود و هنوز ادامه دارد.

دانشجو: تحلیل‌ها بر این است که شورای وحدت شکل گرفته تا به گزینه‌ای برسند. این گزینه هم شاید آقای لاریجانی باشد. شما کنش آقای لاریجانی درباره انتخابات را چگونه می‌بینید؟

چمران: من نمی‌دانم. خودشان گفتند که چنین چیزی نیست. بنابر این اجازه بدهید زمانی که می‌گویند چنین چیزی نیست، ما هم قبول کنیم. در رابطه با آقای لاریجانی هم چون چیزی اعلام نکردند، چیزی نمی‌دانم.

دانشجو: به نظر شما با توجه به تشکیل نهاد اجماع ساز اصلاح طلبان، گزینه اصلی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری 1400 چه کسی خواهد بود؟ آقای ظریف است، آقای جهانگیری است، آقای عارف است یا شخصی دیگر؟

چمران: کسی که بیشتر از همه بتواند در بین اصلاحات رای بیاورد، آقای ظریف است. خب آقای عارف هم می‌تواند تشریف بیاورد مثل دوره‌های قبل، ولی فکر می‌کنم آقای ظریف رای آوری بیشتری داشته باشد. البته گزینه‌‎های جوانی هم وجود دارند که هنوز اعلام نکردند و ممکن است اعلام کنند.

دانشجو: این موضوع که می‌گویند اگر گزینه ما تایید نشود یا اگر جلوی ما را بگیرند ما انتخابات را تحریم می‌کنیم؛ آیا نوعی فرار رو به جلو است یا اینکه می‌خواهند تنور را داغ کنند؟

چمران: این را همیشه در ارتباط با شورای نگهبان داشته‌اند. همین انتخابات گذشته آقایانی که تایید شدند از کسانی بودند که خیلی مشکل داشتند ولی تایید شدند. افرادی هم در جامعه انقلابی این طرف مثل آقای زاکانی یا ضرغامی تایید نشدند؛ ولی این افراد نگفتند که ما انتخابات را تحریم می‌کنیم. شورای نگهبان ممکن است بر اساس موازین خودش تصمیم بگیرد. حالا شاید عده‌ای به آن موازین انتقاد داشته باشند ولی آنها بر اساس آرا و موازین خودشان صلاحیت‌ها را اعلام می‌کنند.

دانشجو: آقای پیرهادی مصاحبه‌ای کرده بودند و گفته بودند: « اگر آقای رئیسی بیاید، آقای قالیباف در انتخابات شرکت نمی‌کند». تحلیل شما از این مصاحبه چیست؟ آیا می‌خواهد پالسی بدهد که اگر آقای رئیسی نیاید، من نفر اول هستم؟

چمران: ممکن است اگر آقای رئیسی نیاید، حضور آقای قالیباف خیلی محتمل شود.

دانشجو: اگر آقای رئیسی بیاید، آیا آقای قالیباف به نیامدن تن می‌دهد؟

چمران: آقای قالیباف دفعه گذشته هم بودند و نهایتا به نفع آقای رئیسی کنار رفتند. من فکر می‌کنم اگر آقای رئیسی باشند، آقای قالیباف شرکت نمی‌کند و یا اگر شرکت کند، همان کار دفعه قبل را تکرار می‌کند. این فکر من است و هیچگونه صحبتی در این زمینه نداشتیم.

دانشجو: به نظر شما گزینه‌ای که تبدیل به یک احمدی نژاد سال 84 شود، چه کسی است؟ چون همیشه گزینه‌هایی که ما اعلام می‌کنیم تا زمان انتخابات، یک موج دیگری ایجاد می‌شود.

چمران: آنجایی که موج ایجاد می‌شود، قایل پیش بنی نیست. فعلا نمیشود نظری داد. آقای رئیسی و آقای قالیباف جایگاه دیگری در جامعه دارند. برای سایر افراد باید به همین موج‌ها و حرکات باید نگریست؛ برخی که تازه وارد هستند، توانسته‌اند موج خوبی را ایجاد کنند. حال باید دید این موج تا چه اندازه جلو می‌آید و تا چه اندازه تاثیر می‌گذارد.

دانشجو: مهم‌ترین مسئله و دغدغه بین مردم  برای اینکه به یک فرد رای بدهند، در انتخابات ریاست جمهوری 1400 چه می‌تواند باشد؟

چمران: من فکر می‌کنم این دغدغه الان وجود ندارد. دغدغه‌ای که الان هست بحث معیشت و اقتصاد مردم است. الان به معیشت مردم آسیب رسیده است. من همین دیشب می‌خواندم که سازمان آمار اینگونه اعلام کرده است: « 60 میلیون نفر در ایران زیر خط فقر هستند». این خبر درست بود یا نه ولی من دیدم که اینطور زده بود. « یک میلیون نفر فقط با 45 هزار تومان یارانه‌ها زندگی می‌کنند»؛ یا « چند میلیون نفر با حقوق زیر 6 میلیون یا کمتر، زندگی می‌کنند». به هر حال این آمار جالب نیست. بنابراین در زندگی خودمان هم که با یک حقوق بازنشستگی می‌چرخد، فشارها را احساس می‌کنیم.

دانشجو: این عملکرد هشت ساله آقای روحانی تو این عدم مشارکت مجلس را چگونه می‌بینید؟

چمران: این شرایط مردم را زده و بی‌انگیزه کرده است. دیگر انگیزه و شادابی برای شرکت در انتخابات را ندارند و حالا به بعد ان‌شاءالله که ایجاد شود. ما تلاش‌مان این است که این انگیزه را ایجاد کنیم؛ با این تفکر که نتیجه انتخاب به اینجا می‌رسد. اگر شما می‌خواهید تغییر و تحولی به وجود بیاید و یا بهبودی در اقتصاد جامعه به وجود بیاید، با رای مردم هست که به وجود می‌آید.

با کنارگیری کردن مردم از انتخابات، اوضاع بدتر می‌شود و امکان دارد دو مرتبه گزینه‌های نامناسب سر کار بیایند. به عقیده من این برای مردم باید تبیین شود تا به یک دغدغه تبدیل شود. اصلاً مبنای تغییر و تحول کنار کشیدن نیست، زیرا نتیجه مطلوبی بر جای نمی‌گذارد.

مردم باید به میدان بیایند و انتخاب هوشمندانه انجام دهند، نه انتخاب هیجانی و احساسی. باید مراقب وعده‌ها باشیم؛ زیرا دادن وعده کار ساده ایست ولی بعدا پای وعده‌ها نایستادن، نوعی توهین به مردم و رای مردم است. باید برای مردم تببین شود که تغییر شرایط زندگی، بستگی به انتخاب آنها دارد.

انتهای پیام/