یکی از هواپیماربایان پرواز بندرعباس-اهواز پس از عفو:

حاتمی‌کیا برایمان وکیل گرفت/ در تمام جلسات دادگاه یا حاتمی‌کیا می‌آمد یا فرهادی

رسول حردانی، یکی از هواپیمارباهای پرواز بندرعباس-اهواز که فیلم «ارتفاع پست» بر اساس زندگی آنها ساخته شده و به تازگی با دستور رئیس قوه قضاییه عفو شده با روزنامه جام‌جم درباره این هواپیماربایی و روند محاکمه‌اش گفت.

کد خبر: ۹۲۵۲۶۳

شنبه - ۲۱ فروردين ۱۴۰۰ / April 10, 2021

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، رسول حردانی، یکی از هواپیمارباهای پرواز بندرعباس-اهواز که فیلم «ارتفاع پست» بر اساس زندگی آنها ساخته شده و به تازگی با دستور رئیس قوه قضاییه عفو شده در گفت‌وگو با روزنامه جام‌جم درباره این هواپیماربایی و روند محاکمه‌اش گفت:«بیست دقیقه از پرواز گذشته بود که خالد بلند شد و با اسلحه تهدید را شروع کرد. بعد با بلندگوی مهمانداران به مسافران ‌گفت می‌خواهم هواپیما را از کشور خارج‌ کنم. ما برای سوختگیری در دبی فرود می‌آییم. هر که دوست دارد با ما بیاید و هر که دوست ندارد، برگردد. یادم است وارد آسمان دبی ‌که شدیم، اجازه نشستن به هواپیمای ما را ندادند. خالد تهدیدشان کرد که ساختمان برج فرودگاه دبی را می‌زنیم ‌که قبول ‌کردند.»

«قبل از فرود بزن و برقص راه انداختیم و همین کار دستمان داد. یکی از خانم‌ها روسری‌اش را برداشت که برادرم سرش داد زد و گفت ما برای عیاشی این کار را نمی‌کنیم و برای حل مشکل‌مان می‌خواهیم به یک کشور دیگر برویم. در همین حال بودیم که دو گارد امنیت پرواز وارد درگیری با ما شدند. یکی از گلوله‌هایی‌که به سمت خالد شلیک شد، به یکی از سیستم‌های هواپیما اصابت‌ کرد و یکی از موتورهایش را از کار انداخت. شرایط طوری شد که خلبان فرود اضطراری ‌کرد و بعد هم دستگیر شدیم.»

«در تمام جلسات دادگاه، یا حاتمی‌کیا می‌آمد یا اصغر فرهادی. حاتمی‌کیا یک روز نزد من و برادرم آمد و گفت من فیلمسازم و می‌توانم با ساخت فیلم شما به پرونده‌تان کمک‌ کنم، برایتان وکیل بگیرم و کمک مالی‌کنم. همین ‌کار را هم‌ کرد و برایمان وکیلی به نام طباطبایی‌گرفت‌ که به پرونده ما رسیدگی‌ کرد. حتی وقتی آن‌ور آبی‌ها می‌خواستند از ماجرای ما بهره‌برداری سیاسی ‌کنند، وکیل‌مان مانع می‌شد. سال ۸۶ بود که ما چهار نفر متهم اصلی هواپیماربایی را برای اعدام بردند.
وقتی آیت‌‌الله شاهرودی به قم و جمکران رفته بود، حاتمی‌کیا و یکی از دوستانش به دیدن او رفتند و در مورد پرونده ما صحبت‌ کردند. البته خانواده من هم از این قضیه اطلاع داشتند و حتی مادرم با آیت‌‌الله شاهرودی صحبت‌ کرده بود. در نهایت، با توجه به نوع رفتار ما در زندان، آنجا توانستند حکم توقف اعدام را بگیرند. یک درجه عفو خوردم و ۲۲سال زندان برایم بریدند در نهایت امسال به‌واسطه تلاش‌های ابراهیم حاتمی‌کیا، کادوی عید و تولد چهل سالگی‌ام را با هم از او گرفتم و حالا به فکر ساختن آینده‌ام هستم.»