رئیس انجمن زرتشتیان تهران:

خود را ایرانی می‌دانیم نه اقلیت/ در انجام مناسک دینی آزادیم

رئیس انجمن زرتشتیان تهران می‌گوید: در چند دهه گذشته زرتشتیان همواره در برگزاری جشن‌ها، آئین‌ها و امور دینی خود آزاد بوده و در نیایشگاه‌ها و زیارتگاه‌های خود آزادانه به عبادت پرداخته اند.

کد خبر: ۹۲۵۴۷۰

يکشنبه - ۲۲ فروردين ۱۴۰۰ / April 11, 2021

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ستاد حقوق بشر، ایران الگوی عینی همبستگی و همدلی بین پیروان ادیان توحیدی است و مصداق بارز آن، خیابانی در قلب پایتخت که چهار عبادتگاه مسجد ابراهیم (ع)، کلیسای حضرت مریم (س)، آتشکده آدریان و کنیسه حییم را در خود جای داده است.

رفتار صمیمانه نظام جمهوری اسلامی ایران با پیروان ادیان توحیدی اگرچه الگوی مطلوبی از همزیستی مسالمت‌آمیز به جامعه بشری ارائه کرده، اما همچنان برای افکار عمومی جهان شناخته شده نیست. شاید بهترین سند برای این گفته، اظهارات رئیس انجمن زرتشتیان تهران باشد که تاکید می‌کند زرتشتیان حتی دوست ندارند خودشان را "اقلیت" بدانند و خود را ایرانی می‌دانند.

افشین نمیرانیان که در رشته فیزیک درس خوانده و عضو هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران نیز هست، اکید می‌کند زرتشتیان در انجام آئین‌ها و امور احوال شخصیه بر اساس دین خود آزادند. در ادامه متن این گفتگو را می‌خوانید.

*به عنوان یک ایرانی که به جامعه زرتشتیان ایران تعلق دارد، بفرمائید تجربه شما و هموطنان زرتشتی ما از زندگی در ایران چگونه است؟

-زرتشتیان به عنوان شهروندان ایران همواره در این کشور زیسته‌اند و در هر جای دنیا که زندگی کنند، ایران میهن زرتشتیان است. ما هیچ‌گاه خود را جدا از هم‌وطنان دیگر و به ویژه ایرانیان مسلمان ندانسته‌ایم. ما زرتشتیان در کنار عموزاده‌های خود که مسلمان هستند، با احترام متقابل به عقاید یکدیگر زندگی می‌کنیم و هیچگاه خود را جدا از سایر ایرانیان ندانسته‌ایم و نخواهیم دانست.

ایران میهن زرتشتیان است. ما هیچ‌گاه خود را جدا از هم‌وطنان دیگر و به ویژه ایرانیان مسلمان ندانسته‌ایم. ما زرتشتیان در کنار عموزاده‌های خود که مسلمان هستند، با احترام متقابل به عقاید یکدیگر زندگی می‌کنیم و هیچگاه خود را جدا از سایر ایرانیان ندانسته‌ایم و نخواهیم دانست

از این رو هم نه توقعی برای خاص و جداگانه دیده شدن داریم و نه تمایلی به این موضوع داریم، چون خود را ایرانی می‌دانیم. شاید اساساً بزرگترین مشکل ما داشتن حس تبعیض است که از خود تبعیض متفاوت است و شاید مهمترین خواسته ما زرتشتیان این است که از سوی دیگران شاهد رفتاری نباشیم که این حس تبعیض در میان ما تقویت شود.

*پس از پیروزی انقلاب اسلامی وضعیت پیروان ادیان الهی به ویژه هموطنان زرتشتی را چگونه تحلیل می‌فرمایید، چند نمونه از خدمات رفاهی و اجتماعی که به عنوان دستاورد در جهت رفاه حال شهروندان زرتشتی صورت گرفته را بفرمائید؟

-بدون تردید بزرگترین دستاورد انقلاب اسلامی، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است. در این قانون دین زرتشتی به رسمیت شناخته شده است و زرتشتیان دارای یک نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی شده‌اند و همچنین در اصلی دیگر، در انجام آئین‌ها و امور احوال شخصی بر اساس دین خود آزادی داده شده است.

در بیش از چهار دهه گذشته، ثمرات این اصول در زندگی اجتماعی زرتشتیان ایران جاری و ساری بوده است و از مزایای آن بهره برده‌ایم که بی‌تردید برای ما بسیار خوشایند و با ارزش است. در چند دهه‌ی گذشته زرتشتیان همواره در برگزاری جشن‌ها، آئین‌ها، گردهمایی‌ها و امور دینی خود آزاد بوده و در نیایشگاه‌ها و زیارتگاه‌های خود آزادانه به عبادت پرداخته‌اند.

احکام قضائی مرتبط با احوال شخصی همچون طلاق و تقسیم ارث و حضانت فرزندان و امثالهم نیز بر اساس احوال شخصی زرتشتیان صادر شده است و حتی شورا‌های حل اختلاف ویژه زرتشتیان برای رسیدگی به این امور در یزد و تهران توسط قوه قضائیه کشور تشکیل شده است.

*دشمنان ملت ایران گاه در خصوص شهروندان اقلیت‌های دینی در ایران سیاه‌نمایی می‌کنند، پاسخ شما به این ادعا‌ها چیست؟

-تاکید می‌کنم که ایرانیان به عنوان یک خانواده بزرگ، همیشه در غم و شادی هم شریک بوده‌اند و در زمان جنگ همراه هم جان فدای ایران کرده‌اند و در زمان صلح در کنار هم زیسته‌اند. از این رو تردیدی ندارم در بستر گفتگو و اعتماد متقابل، می‌توانیم به مفاهمه برای رفع مشکلات خود برسیم و از این نظر نیازمند بیگانگان نخواهیم بود.