پيام قرآن:

گردشگرى هدفدار كنيد

در آيات متعدد قرآن، مردم به گردش‏گرى و جهان‏گردى هدفمند و ديدن آثار باستانى فراخوانده شده‏اند، تا آثار طاغوت‏ها و ستمگران و نيكان را بنگرند و عبرت بياموزند و راه صحيح زندگى را پيدا كنند.

کد خبر: ۹۳۴۳۵

دوشنبه - ۱۹ مهر ۱۳۸۹ / October 11, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ قرآن كريم در آيات دهم و يازدهم سوره‏ى محمد صلى الله عليه و آله مردم را به جهان‏گردى هدفمند و ديدن فرجام كافران و مؤمنان و توجه به نقش ولايت الهى در اين مورد اشاره مى‏كند و مى‏فرمايد:

أَفَلَمْ يِسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا* ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَى‏ لَهُمْ»

و آيا در زمين گردش نكردند تا بنگرند چگونه بوده است فرجام كسانى كه پيش از آنان بودند؟ خدا آنان را در هم كوبيد؛ و براى كافران همانند آن است. اين به خاطر آن است كه خدا سرپرست كسانى است كه ايمان آوردند؛ و (به خاطر) اين‏كه كافران، هيچ سرپرستى براى آنان نيست.

نكته‏ها و اشاره‏ها

1. در آيات متعدد قرآن، مردم به گردش‏گرى و جهان‏گردى هدفمند و ديدن آثار باستانى فراخوانده شده‏اند، تا آثار طاغوت‏ها و ستمگران و نيكان را بنگرند و عبرت بياموزند و راه صحيح زندگى را پيدا كنند. «ر. ك: سوره‏ى آل عمران، ذيل آيه‏ى 137؛ سوره‏ى انعام، ذيل آيه‏ى 11؛ سوره‏ى روم، ذيل آيه‏ى 42 و ...»

بس بگرديد و بگردد روزگار                      دل به دنيا در نبند هوشيار ...

اين همه رفتند و ماى شوخ چشم           هيچ نگرفتيم از ايشان اعتبار

آنچه ديدى بر فراز خود نماند                   وين چه بينى هم نماند بر فراز

(سعدى)

2. قانون الهى در مورد كافران سركش و لجوج آن است كه خدا آنان را در هم مى‏كوبد و خود و خانواده و اموال آنان را نابود مى‏كند. «« دمّر» وقتى با« على» متعدى شود به معناى نابودى همه چيز، حتى خانواده و فرزندان واموال است( تفسير نمونه، ج 21، ص 429)» اين سنت خدا براى همه‏ى كافران در همه‏ى زمان‏هاست و فقط ممكن است زمان هلاكت دير يا زود شود.

3. ولايت الهى موجب سعادتمندى مؤمنان و نيز نبودن ولايت الهى موجب نابودى كافران مى‏شود؛ يعنى چون كافران پيوند خود را با خدا قطع كرده‏اند پس سرپرست و ياورى ندارند تا آنها را راه‏نمايى كند و به رشد و كمال برساند و در نتيجه به انحراف و سقوط و هلاكت مى‏رسند.

اما مؤمنان كه با خدا پيوند و ارتباط دارند، از هدايت او استفاده مى‏كنند و به كمال و سعادت مى‏رسند و اين ولايتى است كه همه‏ى مؤمنان در صحنه‏هاى مختلف زندگى خود، به ويژه در حوادث سخت احساس و شهود مى‏كنند.

4. «مولى» به معناى سرپرست و ياور است و خدا دو مقام ولايت دارد:

الف) ولايت عام كه همان خالقيت و تدبير مردم است كه همگان را در بر مى‏گيرد.

ب) ولايت خاص كه الطاف و عنايات و حمايت ويژه‏ى خداست كه تنها شامل حال مؤمنان مى‏شود.

در برخى آيات قرآن به ولايت نوع اول «سوره‏ى يونس، آيه‏ى 30» و در آيه‏ى فوق به نوع دوم اشاره شده است. «همان، ص 430»

آموزه‏ها و پيام‏ها:

1. به جهان‏گردى هدفمند بپردازيد.

2. هلاكت كافران، يك سنت و قانون مستمر الهى است.

3. راز سعادت مؤمنان را در ولايت، سرپرستى و يارى‏گرى خدا ببينيد.

4. راز انحراف و هلاكت كافران در نبود (ارتباط با خدا و) ولايت الهى براى آنان است./انتهاي پيام/