آيات قرآن و نشانه‏هاى ظهور

اگر به تفسير و يا تأويل و يا تطبيق آيات مراجعه كنيم خواهيم ديد كه بسيارى از آيات دلالت بر علائم ظهور حضرت مهدى (عج) دارد كه به بعضى از آنها در اين مختصر اشاره مي كنيم.

کد خبر: ۹۴۲۱۸

جمعه - ۲۳ مهر ۱۳۸۹ / October 15, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ در قرآن حدود 250 آيه بر مطالب و مباحث پيرامون حضرت مهدى تفسير و تاويل شده است كه بعضى از اين آيات اشاره به حوادث و وقايع قبل از ظهور دارد. البته لازم به ذكر است اين اشارات قرآنى و مقاصد ربانى به صورت صريح در آيات نسبت به علائم ظهور نيست بلكه از تفسير يا تأويل يا بطن آيات و يا تطبيق آيات بدست مى‏آيد كه مقتضاى زبان قرآن چنين است يعنى قرآن داراى ادبيات بيانى خاص به خود مى‏باشد كه فهم مقاصد آن از طريق تفسير و تطبيق و تأويل و غيره بدست مى‏آيد و در اين مجال اشاره به بعضى از آيات قرآن كه بر علائم ظهور حضرت مهدى دلالت دارد مى‏پردازيم.

در آيات قرآن مطالب بسيارى هست كه به لفظ عام بيان شده‏اند و در هر زمان بر عده‏اى مصداق مى‏يابد و گاهى هم، لفظ آيه خاص ولى معناى آن عام است و شامل كسان ديگرى كه مشابه آن عمل از آنان صدور يافته نيز مى‏شود. هر يك از اين موارد از تفسير و تأويل و بطن و تطبيق موارد بى‏شمارى از آيات قرآنى را شامل مى‏شود. من جمله آياتى كه تفسير و تأويل و تطبيق بر مباحث مهدويت و علائم آخرالزمان شده است كه مواردى از آن را بيان مى‏كنيم بعضى از آياتى كه اشاره به اين علائم دارد عبارتند از:

1. بقره/ 148. «... فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدِيرٌ»

2. بقره/ 155. «وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالَّثمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ»

3. انعام/ 65. «قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَاباً مِن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَ ...»

4. مريم/ 37. «فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ»

5. شعراء/ 4. «إِن نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِنَ السَّماءِ آيَهً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ»

6. سباء/ 52. «وَقَالُوا آمَنَّا بِهِ وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِن مَكَانٍ بَعِيدٍ»

7. فصلت/ 53. «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِى الْآفَاقِ وَفِى أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ...»

1. آيه 148 سوره بقره: «... پس در نيكى‏ها [بر يكديگر] پيشى گيريد. هر كجا كه باشيد، خدا همه شما را خواهد آورد، ...»

امام باقر (ع) ضمن حديثى طولانى فرمودند: خداى تعالى در آن حال سيصدوسيزده نفر كه اصحاب آن حضرتند به سر او جمع مى‏كند و ايشان را در غير موسم حج مانند ابرهاى وقت پائيز جمع مى‏كند يا جابر آيه‏اى كه خداوند تعالى در كتاب خود ذكر كرده مضمون آن همين است «اينما تكونوا يأت بكم الله جميعاً» يعنى هر كجا باشيد خداى تعالى همه شماها را به يك جا مى‏آورد ... و بعد از آن امام باقر (ع) فرمودند: آن سيصد و سيزده مرد كه (قرآن به آنها اشاره دارد) در بين ركن و مقام با او بيعت مى‏كنند. «غيبت نعمانى، ص 279، مهدى موعود، ج 2، ص 89»

روايات متعدد ديگرى هم كه در مضمون با اين حديث مطابقت دارد در منابع روائى به چشم مى‏خورد «نك: روضه كافى، ص 313 يا كتاب الغيبه، ص 241 و 279 و 312 و 313 يا كمال الدين و تمام النعمه، ج 2، ص 654 و يا تفسيرعياشى، ج 1، ص 65» پس از اين روايات متعدد كه يكى از آنها را نقل كرديم معلوم مى‏شود آيه 148 سوره بقره اشاره به يكى از علائم ظهور كه جمع شدن 313 نفر از ياران حضرت مهدى باشد در مكه‏ دلالت دارد كه تفسير آن از روايات معلوم مى‏شود.

2. آيه 155 سوره بقره: «و قطعاً [همه‏] شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و كاهشى در ثروت‏ها و جان‏ها و محصولات، آزمايش مى‏كنيم؛ و به شكيبايان مژده ده.»

در روايات تفسيرى ذيل آيه از معصوم (ع) حكايت شده كه فرمود آن است فرموده خداى عزوجل «وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَ ...»

كه [شما را مى‏آزمائيم‏] يعنى شما مومنين را و [خوف‏] يعنى ترس از پادشاهان فلان خاندان در اواخر سلطنتشان و [گرسنگى‏] به گرانى نرخ‏هايشان است و [كمبودى اموال‏] به فساد و تباهى تجارتها و كمى سود آنهاست و [جانها] مرگ زودرس است و [ثمرات‏] كمى رشد گياهان و كم شدن بركت ميوه‏ها است و اينكه فرموده [بشارت بده به صبرپيشگان‏] يعنى در آن هنگام به خروج قائم (ع) سپس فرمود: اى محمد بن مسلم اين است تأويل آن آيه كه خدا مى‏فرمايد «وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِى الْعِلْمِ ... «آل عمران/ 7»

در ذيل اين آيه روايات ديگرى نيز وجود دارد كه دلالت دارد بر اينكه تاويل اين آيه بر علائم ظهور حضرت مهدى (عج) است. « نك: كتاب الغيبه ص 132، دلائل الامامه ص 259، تفسير عياشى، ج 1، ص 68، مهدى موعود، ج 2، ص 38 و 26 ينابيع الموده، ج 3، ص 235، موعودنامه ص 558 كه طبق اين احاديث تأويل آيه 155 سوره بقره علائم آخرالزمان مى‏باشد»

3. آيه 65 سوره انعام: بگو او تواناست كه بر شما عذاب و بلائى از آسمان يا زمين فرستد يا شما را به اختلاف كلمه و پراكندگى و مخالفت با هم درافكند.

يعنى بعضى از شما بعض ديگر را بكشد. «تفسير على بن ابراهيم، ج 1، ص 204 و مهدى موعود، ج 2، ص 9»

4. آيه 37 سوره مريم: طوايف مردم از پيش خود اختلاف كردند واى بر اين مردم كافر هنگام حضور آن روز بزرگ. از امام باقر (ع) روايت شده است كه حضرت فرمودند همين آيه را از حضرت اميرالمومنين پرسيدند آن حضرت فرموده‏اند به مشاهده سه چيز منتظر باشيد در آن حال عرض كردم يا اميرالمومنين آنها چيستند؟ فرمود: اختلافى است كه در ميان اهل شام واقع شود (مربوط به خروج سفيانى است) و بيرقهاى سياهند كه از خراسان مى‏آيند (مربوط به خروج سيد خراسانى است) و اضطرابى است كه در ماه رمضان واقع مى‏شود (كه مربوط است به صيحه آسمانى كه از علائم حتميه آخرالزمان است) بعد حضرت پيرامون علامت سوم (صيحه آسمانى) آيه 4 سوره شعراء را فرمودند كه مگر نشنيده‏ايد كه‏ خداوند مى‏فرمايد اگر مى‏خواستيم از آسمان براى ايشان نشانه‏اى نازل مى‏كرديم كه همه گردن زير بار ايمان بياورند و آن نشانه و آيت صدائى است كه از آسمان (توسط جبرئيل) مى‏رسد آن چنان صدائى كه از شدت مهابتش دختر با عفّت را از پس پرده بيرون كشيده و خوابيده را بيدار و بيدار را مضطرب مى‏سازد. «غيبت نعمانى، ص 251، مهدى موعود، ج 2، ص 77»

5. آيه 53 سوره فصلت: ما آيات قدرت و حكمت خود را در آفاق جهان و نفوس بندگان كاملًا هويدا و روشن مى‏گردانيم تا ظاهر و آشكار شود كه او بر حق است و ...

در ذيل اين آيه روايت شده است از امام كاظم (ع) كه در اطراف زمين فتنه واقع مى‏شود و در دشمنان حق مسخ. و علامه مجلسى (ره) در ذيل اين روايت مى‏فرمايد يعنى آيت‏هاى الهى در اطراف عَلَم فتنه‏هايند كه واقع مى‏شود و آيتهايى كه در نفس ايشان است عبارت است از مسخ شدن ايشان. «ارشاد شيخ مفيد، ص 359، مهدى موعود، ج 2، ص 64»

نتيجه

اگر به تفسير و يا تأويل و يا تطبيق آيات مراجعه كنيم خواهيم ديد كه بسيارى از آيات دلالت بر علائم ظهور حضرت مهدى (عج) دارد كه به بعضى از آنها در اين مختصر اشاره شد./انتهاي پيام/