شهيد محراب، آيت‌الله مدني

کد خبر: ۹۴۲۲

سه‌شنبه - ۱۹ شهريور ۱۳۸۷ / September 09, 2008

آيت‏اللّه سيداسداللّه مدني در سال 1292 ش (1323ق) در روستايي در آذرشهر آذربايجان شرقي چشم به جهان گشود و در سنين جواني براي تحصيل علوم ديني به قم عزيمت كرد.

وي پس از گذراندن دروس مقدماتي و سطح، در حدود چهار سال به تحصيل دروس فقه و اصول در محضر حضرت امام خميني(ره) پرداخت؛ سپس راهي نجف اشرف شد و در جلسات درس حضرات آيات سيدابوالحسن اصفهاني، سيد عبدالهادي شيرازي، سيد محسن حكيم و سيد ابوالقاسم خويي شركت كرد.

آيت‏اللّه مدني سال‏ها پيش از ورود به عرصه مبارزات سياسي، در مقابل افكار ضدديني كسروي ايستاد و با شهيد نواب صفوي همكاري داشت.

با آغاز قيام مردمي ايران به رهبري حضرت امام خميني(ره) و تبعيد آن حضرت به نجف اشرف، آيت‏اللّه مدني در كنار استاد و رهبر خود قرار گرفت و در ايام سفر به ايران، ضمن نام بردن از حضرت امام، رسالت و وظايف مردم مسلمان را در برابر رژيم پهلوي بيان مي‏كرد.

آيت اللّه مدني در سال 1350 به فرمان امام جهت تدريس علوم ديني به خرم آباد رفت و در آنجا حوزه علميه تأسيس كرد.

چندي بعد بر اثر فعاليت‏هايي كه عليه رژيم ستم‏شاهي داشت به مدت بيش از سه سال به شهرهاي مختلف تبعيد شد و با اوج‏گيري انقلاب اسلامي، از تبعيد به قم بازگشت.

اين روحاني مبارز پس از پيروزي انقلاب به دعوت مردم همدان، راهي اين شهر شد و از طرف مردم اين استان به مجلس خبرگان قانون اساسي راه يافت.

آيت اللّه مدني پس از شهادت آيت‏اللّه قاضي طباطبايي، نخستين امام جمعه تبريز، از سوي امام خميني(ره) به عنوان نماينده ولي فقيه و امام جمعه تبريز انتخاب شد و در اين سنگر به پاسداري و حراست از آرمان‏هاي انقلاب اسلامي همت گماشت.

اين مجاهد نستوه سرانجام در بيستم شهريور 1360(ش) برابر دوازدهم ذيقعده 1401(ق) در 68 سالگي در همين سنگر پس از اقامه نماز در محراب نماز جمعه تبريز توسط منافقين به شهادت رسيد و پس از تشييعي باشكوه در تبريز و قم، در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاك سپرده شد.

پيام امام خمينى (ره) به مناسبت شهادت آيت الله مدنى، شهيد محراب

بسم الله الرحمن الرحيم

انالله و انااليه راجعون

با شهيد كردن يك تن ديگر از ذريه رسول الله و اولاد روحانى و جسمانى شهيد بزرگ اميرالمؤمنين (ع) سند جنايت منحرفان و منافقان به ثبت رسيد.

سيد بزرگوار و عالم عادل عاليقدر و معلم اخلاق و معنويات، حجت الاسلام و المسلمين، شهيد عظيم الشان مرحوم حاج سيد اسدالله مدنى رضوان الله عليه، همچون جد بزرگوارش در محراب عبادت به دست منافقى شقى به شهادت رسيد.

اگر با به شهادت رسيدن مولاى متقيان اسلام محو و مسلمانان نابود شدند، شهادت امثال فرزند عزيزش، شهيد مدنى نيز آرزوى منافقان را برآورده خواهد كرد.

اگر خوارج سياه بخت از شهادت ولى الله الاعظم طرفى بستند و به حكومت رسيدند، اين گروهك هاى خائن نيز به آمال خبيث خود كه سقوط حكومت اسلام و برقرارى حكومت آمريكايى است، مى رسند؛ آنان لعنت خدا و رسول و ننگ ابدى را براى خود، و اينان عذاب ابدى خدا و نفرت و لعنت قادر متعال و امت اسلام را براى خود و هم پيمانان و اربابان خونخوار خويش به بار آوردند.

ملت بزرگ و روحانيت معظم چون صفى مرصوص ايستاده اند تا هر پرچمى كه از دست تواناى سردارى بيفتد، سردار ديگرى آن را برداشته و به ميدان آيد و با قدرت بيشتر در حفظ پرچم اسلامى به كوشش برخيزد.

شهيد مدنى با شهادت مظلومانه خود ضد انقلاب و منافقين ضد اسلام را به كلى منزوى كرد؛ اين چهره نورانى اسلامى عمرى را در تهذيب نفس و خدمت به اسلام و تربيت مسلمانان و مجاهده در راه حق عليه باطل گذراند و از چهره هاى كم نظيرى بود كه به حد وافر از علم، عمل، تقوى، تعهد، زهد و خودسازى برخوردار بود.

به شهادت رساندن چنين شخصيتى به همراه تنى چند از فرزندان اسلام و ياران باوفاى انقلاب اسلامى در ميعادگاه نماز جمعه و در حضور جماعت مسلمين جز عناد با اسلام و كمر بستن به محو آثار شريعت و تعطيل جمعه و جماعت مسلمين توجيهى ندارد.

اگر تا امروز براى جنايت ها و شرارت هاى خود بهانه هايي بى پايه مى تراشيدند، در شهادت اين عالم متقى كه جز درباره خدمت به اسلام و مسلمانان نمى انديشيد بهانه اى جز انتقام از اسلام و ملت شريف نمى توانند، بتراشند؛ انتقام از اسلام كه آن را اساس سقوط دستگاه هاى جبار و شكست ابرقدرت ها در ايران و پس از آن در منطقه مى بينند و از ملت قدرتمند كه پشت بر آنان كرده و كاخ هاى آمال و آرزوى آنان را در هم كوبيده و تمامى آنان را تا ابد از صحنه بيرون رانده است، مى گيرند.

مردم رزمنده ايران و بخصوص مردم غيرتمند آذربايجان كه چنين روحانى متعهد و معلم عاليقدرى را از دست داده اند و حريف شكست خورده خود را مى شناسند، با عزمى جزم و اراده اى خلل ناپذير انتقام خود را از آنان مى گيرند.

اينجانب، شهادت اين مجاهد عزيز عظيم و ياران باوفايش را به پيشگاه اجداد طاهرينش، يخصوص بقية الله (ارواحناله الفدا) و به ملت مجاهد ايران و اهالى غيور و شجاع آذربايجان و به حوزه هاى علميه و به خاندان محترم اين شهيدان تبريك و تسليت مي گويم.

خط سرخ شهادت، خط آل محمد (ص) و على (ع) است و اين افتخار از خاندان نبوت و ولايت به ذريه طيبه آن بزرگواران و به پيروان خط آنان به ارث رسيده است.

درود خداوند و سلام امت اسلام بر اين خط سرخ شهادت و رحمت بى پايان حق تعالى بر شهيدان اين خط در طول تاريخ و افتخار و سرافرازى بر فرزندان پرتوان پيروزى آفرين اسلام و شهداى راه آن و ننگ و نفرت و لعنت ابدى بر وابستگان و پيروان شياطين شرق و غرب، بخصوص شيطان بزرگ، آمريكاى جنايتكار كه با نقشه هاى شيطانى شكست خورده خود گمان كرده ملتى را كه براى خداوند متعال و اسلام بزرگ قيام و هزاران شهيد و معلول تقديم كرده با اين دغل بازي ها مى تواند سست كند و يا از ميدان بدر برد.

اينان پيروان سيد شهيدانند كه در راه اسلام و قرآن كريم، از طفل شش ماهه تا پيرمرد هشتاد ساله را قرباني و اسلام عزيز را با خون پاك خود آبيارى و زنده كرد.

ارتش و سپاه و بسيج و ساير قواى مسلح نظامى و انتظامى و مردمى ما پيرو اوليايى هستند كه همه چيز خود را در راه هدف و عقيده فدا كرده و براى اسلام و پيروان معظم آن شرف و افتخار آفريدند.

از خداوند تعالى عظمت اسلام و مسلمين و رحمت براى شهيدان، خصوصاً شهداى اخيرمان و بالاخص شهيد عزيز مدنى معظم و سلامت كامل براى مجروحان اين حادثه و صبر و استقامت براى ملت بزرگ، خصوصاً آذربايجاني هاى عزيز و بازماندگان شهيدان خواهانم.

سلام و درود بر همگان
والسلام على عبادلله الصالحين، روح الله الموسوى الخمينى، 21 شهريور 1360

منبع: سايت مركز اسناد انقلاب اسلامي