فلسفه‏ى نماز در اوقات متعدّد

نمازهاى واجب در اوقات مختلف قرار داده شده، كه تازه به تازه خدا را ياد كنيم و آن ياد خدا، ما را از غرق شدن در دنيا و هوى و هوس‏ها نجات دهد و نيز در صورت آلودگى، اين ارتباط و ياد خدا، ما را شستشو دهد.

کد خبر: ۹۴۸۲۷

دوشنبه - ۲۶ مهر ۱۳۸۹ / October 18, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ چرا ممكن نيست نمازهاى پنج گانه‏ى روزانه را، در وقت معينى، يك مرتبه همه را به جا آوريم، و تا يك شبانه روز، ديگر تكليف به نماز نداشته باشيم؟

قرار گرفتن نمازها به اين كيفيت كه هر چه اوقات جديد مى‏شود، نمازى نو واجب مى‏گردد، فلسفه‏اش اين است كه چون غرض اصلى از نماز ذكر است و ذكر ملازم با ترك گناهان و انجام وظائف عبادى است.

از اين رو نمازهاى واجب در اوقات مختلف قرار داده شده، كه تازه به تازه خدا را ياد كنيم و آن ياد خدا، ما را از غرق شدن در دنيا و هوى و هوس‏ها نجات دهد. و نيز در صورت آلودگى، اين ارتباط و ياد خدا، ما را شستشو دهد.

صبحگاهان سر از خواب برداشته، قلب خود را به واسطه‏ى نماز متوجّه خدا مى‏نماييم، سپس وارد كارهاى مختلف دنيايى، مى‏شويم، خورده خورده ياد خدا از دل زائل، و شيطان و هوس‏هاى نفسانى متوجه ما مى‏شود.

ظهر مى‏شود، دوباره به وسيله‏ى نماز ظهر، ياد خدا تار و پود هواهاى نفسانى و شيطانى را به هم مى‏ريزد و آنها را از قلب خارج، و دل را خانه‏ى خدا مى‏نمايد. زيرا:

منظر دل نيست جاى صحبت اغيار             ديو چو بيرون رود فرشته درآيد

زمانى كه دلِ مؤمن، از ياد خدا خالى شد، شيطان وارد مى‏شود، وقتى متوجّه خدا شد سريع شيطان خارج مى‏گردد.
صبحگاهان به وسيله‏ى نماز رو به خدا مى‏آوريم، اول به وسيله‏ى وضو و طهارت، نشاط جسمى، و سپس با نماز، نشاط روحى به دست مى‏آوريم، وارد كار مى‏شويم و اين ذكر و ياد خدا باعث مى‏شود پيرامون حرام و تعدّى و اجحاف و كم فروشى و ربا و معاصى ديگر نگرديم!

و در وسط روز چون ممكن است كم كم پرده‏ى غفلت، روى اين حقيقت را بپوشاند، مجدداً نماز ظهر مى‏آيد و با «دست ذكر» آن «پرده‏ى غفلت» را عقب مى‏زند. و همين طور نماز عصر.

تا روز به آخر رسيد و موقع استراحت شد، اوّل با نماز مغرب دل را متوجه خدا و توبه از گناهان آن روز مى‏نماييم و پيش از خواب نماز عشاء واجب شد تا از طرفى اعمال طول روز را محاسبه، نفس نماييم و از طرفى كسب معنويت و نشاط كنيم براى ورود به عالم خواب تا ضمن رفع خستگى، از مواهب الهى خواب نيز بهره‏مند گرديم.

چنانچه از حضرت على (ع) حكايت شده: «زنوا أنفسكم من قبل أن توزنوا و حاسبوها من قبل أن تحاسبوا». «نهج البلاغه، خطبه‏ى 90»

حساب خودتان را در دنيا خودتان بكنيد قبل از آنكه در قيامت مورد محاسبه قرار گيريد./انتهاي پيام/