گزارش |

خزان بهاباد در نیمه تابستان / درختان باغ‌های کشاورزان منتظر بروکراسی اداری بمانند و خشک نشوند!

مسئولان جهاد کشاورزی خراسان رضوی از باغ‌های کشاورزی روستا‌های گناباد انتظار دارند برای حل مشکل آب و بازگشایی قنات‌های این روستاها، منتظر بروکراسی اداری بمانند و خشک نشوند.

کد خبر: ۹۴۹۸۴۰

دوشنبه - ۲۸ تير ۱۴۰۰ / July 19, 2021

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اعظم ذوالفقاری منظری؛ * باغات و اراضی کشاورزی در چند روستای گناباد در نیمه تابستان، از تشنگی خزان شده اند. سفره‌های آب زیرزمینی این روستا‌ها آب دارد، قنات هم دارند، اما به این آب دسترسی وجود ندارد.

ماجرا مربوط به اردیبهشت است که سیل در گناباد و روستا‌های اطراف آن جاری شد و راه‌های دسترسی به قنات‌های برخی روستا‌ها را مسدود یا کلا تخریب کرد. در آن سیل ۱۶ رشته قنات آسیب دیدند و ورودی ۵ رشته قنات هم مسدود شد.

در گزارشی که در سیزدهم تیرماه با عنوان «محصولات کشاورزی؛ قربانیان سیل سه ماه پیش در گناباد» در خبرگزاری دانشجو منتشر شد، به تشریح وضعیت کشاورزان از نبود آب پرداختیم.

در روز‌های ابتدایی تیرماه، استاندار خراسان رضوی به گناباد سفر می‌کند و به دیدار مردم چند روستا می‌رود که از قضا، روستا‌های نوغاب و بهاباد در فهرست سفر استاندار نبودند. اهالی گلایه مند می‌شوند و برای جبران، مدیرکل جهاد کشاورزی خراسان رضوی به همراه جمعی از مسئولان به بهاباد می‌رود و با مردم صحبت می‌کند. در همان روزها، محمدصفایی، نماینده مردم گناباد در مجلس به قنات این روستا‌ها سر می‌زند. در رفت و آمد این مسئولان وعده‌هایی برای تأمین مالی به مردم داده می‌شود، اما مشکل این است که روز‌های تابستان می‌گذرد و یک سال محصول باغات کشاورزی، از بین می‌رود.

باغ سوخته کشاورزان گنابادی در خزان بی‌آبی

یکی از اهالی روستای بهاباد در ویدئوی زیر به تشریح وضعیت باغات خود می‌پردازد:

{$sepehr_media_1440246_400_300}

قصه مصائب مردم بهاباد در صحن علنی مجلس

صفایی در جلسه علنی روز گذشته مجلس به مساله بحران روستا‌های گناباد اشاره می‌کند و می‌گوید: در اردیبهشت ماه با سیلی مواجه شدیم که خسارات جدی به گناباد وارد شد و دو قنات روستا‌های این شهرستان را مسدود کرد. مستندات آن را به سازمان مدیریت بحران ارسال شده و انتظار اقدام عاجل در این حوزه را داریم.

او البته از قرارگاه فرماندهی محرومیت زدایی سپاه و رئیس بنیاد مستضعفان برای ارسال ماشین آلات به روستا‌های گناباد، تقدیر کرد.

{$sepehr_media_1440268_400_300}

جعفر جوادی، مدیر آب و خاک و امور فنی مهندسی جهاد کشاورزی خراسان رضوی درگفتگو با خبرنگار ما می‌گوید: اعتباری متناسب با پروژه برای مردم این روستا‌ها اختصاص یافته است.

بودجه ۱۵۰ میلیون تومانی برای بازگشایی قنات بهاباد

او می‌گوید: اهالی روستا‌های نوغاب و بهاباد به تازگی تشکیل پرونده داده اند. از هر روستا یک نفر به عنوان نماینده معرفی شده و نامه واریز مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان به حساب نماینده نوغاب و ۱۵۰ میلیون تومان به حساب نماینده بهاباد، برای بازگشایی این قنات‌ها صادر شده است.

به گفته جوادی از اعتبار ۲۰ میلیارد تومانی که بنیاد مستضفعان وعده داده بود، برای روستا‌های گناباد و بجستان بوده که تاکنون از این مبلغ ۶۰۰ میلیون تومان محقق شده است.

مدیر آب و خاک و امور فنی مهندسی جهاد کشاورزی خراسان رضوی توضیح می‌دهد که نامه آزادسازی این ۳۵۰ میلیون تومان در ۲۳ تیر، یعنی پنج روز گذشته صادر شده است. با این حال اگر مشکل مردم باقی باشد، حاضریم برای حل مشکل به آنان کمک کنیم.

نماینده روستای بهاباد به خبرنگار ما می‌گوید که تاکنون ۴۰ میلیون تومان به حساب ما واریز شده و مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان دیگر هم قرار است به زودی واریز شود.

۱۵۰ میلیون تومان کافی نیست

اهالی روستا، اما معتقدند که این مبلغ برای بازسازی قنات‌ها و بازگشایی آن‌ها کافی نیست. یکی از اهالی در گفتگو با خبرنگار ما می‌گوید: این مبلغ واریز شده، اما درنظر بگیرید که حقوق مقنی‌ها روزی تقریبا ۱۰ میلیون تومان است. البته هزینه برق کشی را حساب نمی‌کنیم، چون علیرضا قلی زاده، یکی از خیرین روستا که در قنات سهمی هم ندارد، این مبلغ را پرداخت کرده است.

به گفته این کشاورزی اهل بهاباد، دستمزد مقنی‌ها برای هر نفر در روز ۳۵۰ هزار تومان است و علاوه براین‌ها هزینه پمپ آب و تأمین لوله آب هم باید محاسبه شود.

او از وضعیت روستا گلایه‌مند است و می‌گوید: از ۱۴ اردیبهشت که آب قنات‌ها بند آمده، حیوانات و دام‌های روستا هم از آب شرب، مصرف می‌کنند و همین باعث شده که از همان نیمه اردیبهشت، آب روستا جیره بندی شود.

آنچه مسلم است اینکه درختان منتظر اجرای روند بروکراسی اداری نمی‌مانند و در دمای ۴۰ درجه تابستان، اگر آب به آن‌ها نرسد، خشک می‌شوند. میوه روی درخت از میمیرد و همه این اتفاقا پیش چشم کشاورزی می‌افتد که یک سال برای به ثمر رسیدن باغ میوه اش صبوری کرده است. به نظر می‌رسد برای کمک به نجات محصولات باقیمانده این روستاها، اقدامات سریعتری از سوی مسئولان باید انجام شود.