با تلاش محققان؛

حلال تجدیدپذیر اثرات منفی زیست‌محیطی تولید نانوذرات را کاهش می‌دهد

یک شرکت نروژی از حلال جدیدی استفاده کرده است که می‌تواند تولید نانوذرات را تسریع کرده و اثرات منفی زیست‌محیطی فرآیند تولید را کم کند.

کد خبر: ۹۵۰۳۷۷

سه‌شنبه - ۲۹ تير ۱۴۰۰ / July 20, 2021

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، یافته‌های اخیر نشان داده است که دی هیدرولوگلوکوزنون موسوم به سیرن ممکن است جایگزین پایدارتر و ایمن‌تری برای حلال‌های فعلی باشد و منجر به کاهش زمان آماده‌سازی شود.

شرکت زیست‌فناوری سیرکا (Circa Group) اعلام کرد که مطالعات انجام شده آن‌ها با استفاده از حلال تجدیدپذیر سیرن نشان داده است که می‌توان با کمک این حلال نانوذرات با خلوص بالا تولید کرد. این نتایج فرصت را برای استفاده از این ماده به‌عنوان جایگزین پایدارتر و ایمن‌تر برای حلال‌های فعلی مورد استفاده در سیستم‌های انتقال دارو و ایمپلنت‌های پزشکی ایجاد کرده است.

این مطالعه که اواخر سال گذشته در مجله علوم دارویی Pharmaceutical Sciences منتشر شده است، از سیرن مبتنی بر مواد زیستی برای تولید نانوذرات پلی (لاکتیک-کو- گلیکولیک اسید) برای سیستم‌های انتقال دارو استفاده می‌کند.

مسئولان این شرکت می‌گویند که خود سیرن و نانوذرات زیست سازگار هستند، به این معنی که برای جایگزینی حلال‌های آلی مضر سمی که بیشتر در فرآیند سنتز استفاده می‌شود، مناسب است. علاوه‌بر این، سیرن نانوذرات با کیفیت تولید کرده و در مقایسه با حلال‌های استاندارد صنعت منجر به کاهش قابل توجهی در زمان آماده‌سازی می‌شود.

استفاده از سیرن در تولید نانوذرات باعث کاهش زمان آماده‌سازی در مقایسه با حلال‌های استاندارد صنعت می‌شود.

سیرن جایگزینی برای حلال‌های آپروتیک دو قطبی رایج است، که به دلیل سمیت احتمالی آن‌ها در حجم زیاد، بیش از یک میلیون تن در سال، و با اعمال مقررات شدید و سخت‌گیرانه استفاده می‌شود.

گروه سیرکا مستقر در نروژ در سال ۲۰۰۶ با هدف تبدیل زباله، زیست توده غیرغذایی به مواد شیمیایی پیشرفته با استفاده از فرآیند اختصاصی Furacell تاسیس شد. فرآیند Furacell این شرکت در مقایسه با حلال‌های مشابه پتروشیمی، عملکرد بسیار مثبتی داشته و اثر کربن سیرن را تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهد. به گفته مسئولان شرکت سیرکا، کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای با کمک این فناوری اتفاق می‌افتد.

پروفسور داگمار فیشر از دانشگاه فریدریش-الکساندر-ارلانگن-نورنبرگ، محقق ارشد این مطالعه، می‌گوید: «در مقایسه با روش‌های استاندارد مورد استفاده برای فرمولاسیون نانوذرات پلیمری حاوی دارو، با سیرن به‌طور جالب توجه می‌توان زمان انجام فرآیند را کاهش داد و مراحل و زمان تولید را تسریع کرد.»