چاپ نمایشنامه‌های ۲ زبانهچاپ نمایشنامه‌های ۲ زبانه

سیمین امیریان نویسنده و کارگردان تئاتر درباره تازه‌ترین فعالیت‌ها و چاپ نمایشنامه هایش به صورت ۲ زبانه توضیحاتی ارائه داد.

کد خبر: ۹۵۷۶۳۳

شنبه - ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ / August 21, 2021

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، سیمین امیریان نویسنده و کارگردان تئاتر درباره تازه‌ترین فعالیت‌هایش به خبرنگار مهر گفت: تعدادی از نمایشنامه‌هایی که پیش از این نوشته بودم به صورت ۲ زبانه منتشر شده‌اند. این آثار از نوشته‌های قدیمی‌تر من هستند و در همان زمان انتشار با ترجمه دوستان مترجمم که خارج از کشور هستند به زبان انگلیسی نیز ترجمه شدند. این اقدام در جهت آشنایی مخاطبان خارجی زبان با نمایشنامه‌های ایرانی صورت گرفته است و تعدادی از این آثار نیز در خارج از کشور اجرا شده‌اند.

وی ادامه داد: این نمایشنامه‌ها که جزو آثار بزرگسال من هستند «من و گربه پری»، «کهربا»، «سایه پنهان»، «خب دیگه چی می‌خوای؟»، «استقلال پشت پرده»، «سه گانه میتراس»، «دژاوو» و «صبح و بغض پرنده» هستند که قرار است به زودی مجدداً در انتشارات «مه پار» تجدید چاپ شوند.

امیریان درباره نگارش و چاپ نمایشنامه‌های کودک نیز توضیح داد: در کنار نمایشنامه‌های بزرگسال، نگارش نمایشنامه‌های کودک را هم در دست دارم که تعدادی از آن‌ها به چاپ رسیده است، اما به دلیل شرایط کرونا هنوز اقدام به پخششان نکرده‌ایم.

وی عنوان کرد: قبل از بحران کرونا نمایشنامه «گنجشک مجیک» را هم که نمایشنامه‌ای برای کودکان است نوشته‌ام که آن هم به صورت ۲ زبانه و با ترجمه مرجان مهدوی فر در نوبت چاپ قرار دارد. «نخودی و غول سرما» با ترجمه مینو قائمی، «مورچه و ملخ» با ترجمه مهتاب مهدوی فر و «بی بی کوچیکه» با ترجمه غزاله جهانبین از جمله آثاری هستند که همگی به صورت ۲ زبانه قرار است وارد بازار کتاب شوند.

این کارگردان و مدرس تئاتر درباره کتاب‌هایی که به تازگی خودش ترجمه کرده است، گفت: همچنین به تازگی ترجمه ۲ کتاب با عنوان‌های «قصه گویی با عروسک‌ها آسان می‌شود» و «قصه گویی با عروسک‌های خوردنی» را به اتمام رسانده‌ام که چاپ هم شدند، اما هنوز به بازار نیامده‌اند. این کتاب‌ها، آثار آموزشی بسیار خوبی هستند و به درد مربی مهدکودک‌ها و مدارس و خانواده‌ها می‌خورند که کودکانشان را آموزش دهند.

امیریان افزود: به عنوان نمونه در کتاب «قصه گویی با عروسک‌های خوردنی» بچه‌ها با کمک مربی شان با مواد خوراکی که با خود به مهدکودک یا مدرسه می‌آورند عروسک می‌سازند و بعد داستانی برای آن تعریف می‌کنند و در نهایت قهرمانی را که خودشان خلق کرده‌اند، می‌خورند. این کار احساس خوبی در بچه‌ها به وجود می‌آورد و با خوردن قهرمانی که خودشان خلق کرده‌اند حس قهرمانی به آن‌ها دست می‌دهد و در عین حال غذایشان را هم می‌خورند.

وی در پایان صحبت‌هایش یادآور شد: همچنین چندین سال قبل کتابی را با عنوان «بازی زندگی» نوشته فلورانس اسکاول شین ترجمه کرده بودم که همراه با زندگینامه این نویسنده به تازگی چاپ شده است که هنوز به دلیل شرایط نامناسبی که کرونا در بازار کتاب به وجود آورده، وارد بازار فروش نشده است.