«رأی الیوم» نوشت:

چرا ترور یحیی السنوار در رأس اولویت‌های تل‌آویو است؟ / عضو کنست: السنوار با اسرائیلی‌ها بازی می‌کند؛ ما باید او را ترور کنیم!

یک روزنامه عربی با انتشار یادداشتی به بررسی چرایی تمرکز تل‌آویو بر ترور رهبر حماس در غزه و هزینه‌های مادی، جانی و معنوی چنین تروری برای رژیم صهیونیستی پرداخت.

کد خبر: ۹۵۹۲۱۶

پنجشنبه - ۰۴ شهريور ۱۴۰۰ / August 26, 2021

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، «دیوید بیتان» عضو کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی) از حزب لیکود اخیرا گفته که به هر قیمتی که شده می‌بایست، «یحیی السنوار» رهبر جنبش مقاومت حماس در نوار غزه ترور شود.

در سرمقاله روزنامه عربی «رأی الیوم» آمده است که اظهارات بیتان به عنوان عضو کنست از حزب لیکود به ریاست «بنیامین نتانیاهو»، عجیب نبود. وی گفت: «یحیی السنوار با اسرائیلی‌ها بازی می‌کند.. ما باید او را ترور کنیم حتی اگر با این ترور به جنگ مجبور شویم.. هیچ گزینه دیگری نیست.. او دشمن سرسختی است که با بی‌رحمی با ما بازی می‌کند».

وی افزود: «بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در سیاست خود طی دوازده سال گذشته وعده داد که حماس را از بین ببرد هر چند که واضح است، نمی‌توان حماس را از بین برد. اما اگر نتانیاهو در قدرت بود به افزایش تنش‌ها از سوی نوار غزه به شکل مختلفی به دور از پیامدهای سیاسی پاسخ می‌داد و حساسیت هرگونه سفری به آمریکا را در نظر نمی‌گرفت و به زخمی شدن سرباز ما در مرز غزه پاسخ می‌داد. نباید به تظاهرات‌کنندگان اجازه داده می‌شد به نوار مرزی با غزه نزدیک شده و به تهدیدی علیه ارتش تبدیل شوند».

در این یادداشت آمده است: «این اظهارات بیتان برای ما عجیب و شوکه‌کننده نبود، زیرا بازتابی از میزان مشکلاتی است که آقای السنوار رهبر حماس در نوار غزه و همرزمان مبارزش در این جنبش یا سایر گروه‌ها ایجاد کرده‌اند، است. به ویژه پس از نبرد «سیف القدس» در می گذشته که موجب شکست نظامی و معنوی بی‌سابقه صفوف اشغالگران شد و به صورت غیرمستقیم موجب سقوط حزب لیکود و رئیس آن یعنی نتانیاهو از قدرت شد».

نویسنده تاکید می‌کند: «ما تردیدی نداریم که سرویس‌های امنیتی اسرائیل شبانه‌روز در حال جمع‌آوری اطلاعات درباره فرمانده السنوار و بزرگترین شریک وی در جنگ اخیر در غزه، مبارز «محمد الضیف» فرمانده "کتائب عز الدین القسام" هستند، اما آنها تاکنون هیچ یک از آنها را ترور نکرده‌اند، نه برای این‌که تسامحی در کار باشد، بلکه به این دلیل که در دسترسی به این دو فرمانده، ناکام مانده‌اند و فرماندهان امنیتی و نظامی اشغالگران به خوبی می‌دانند که پاسخ به چنین اقدامی، بسیار دردناک و ویرانگر خواهد بود».

نگارنده در ادامه با اشاره به هراس تل‌آویو از هرگونه انتقام‌جویی مقاومت نوشت: «شاید یادآوری این موضوع در شرایط کنونی مفید باشد که ترور شهید "یحیی عیاش" در سال ۱۹۹۶ ، یکی از قهرمانان کتائب القسام ، بیش از صد کشته و نزدیک به هزار زخمی برای اسرائیلی‌ها در پی چهار عملیات استشهادی همرزمان این شهید در قدس، الخضیره و تل‌آویو به همراه داشت. "سرایا القدس" شاخه نظامی جنبش جهاد اسلامی نیز بیش از ۴۰۰ موشک و راکت به سوی شهرها و شهرک‌های اطراف نوار غزه در انتقالم ترور شهید «بهاء ابوالعطا» یکی از فرماندهان میدانی این جنبش در ۱۲ نوابر ۲۰۱۹، شلیک کرد تاجایی که نتانیاهو مجبور شد مثل یک خرگوش به نزدیک‌ترین پناهگاه پناه ببرد. فهرست چنین عملیات‌های بسیار طویل است».

در ادامه این یادداشت آمده است که مقاومت مردمی که در نزدیکی مرزهای شمالی نوار غزه در اعتراض به محاصره و عدم پایبندی به توافق‌ آتش‌بس امضا شده با میانجیگری مصر و درخواست آمریکا آغاز شد، تاثیر خود را گذاشت و بار دیگر موضوع محاصره تحمیلی علیه نوار غزه را در مرکز توجه میانجیگران قرار داد؛ زمانی که بالن‌های آتش زا در شهرک‌های اطراف نوار غزه موجب آتش‌سوزی شدند و یک تک‌تیرانداز اسرائیلی به شدت زخمی شد.

بنا بر این گزارش، مقامات مصری گذرگاه رفح را به عنوان ابزاری برای فشار بر جنبش حماس برای بازگشت به آتش‌بس بستند و نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان در رام الله مجموعه بازداشت‌هایی را علیه صفوف معترضان به همدستی و خیانت آن با اشغالگران ترتیب دادند. برجسته‌ترین بازداشتی، شاعر "زکریا محمد" بود اما قهرمانان اردوگاه بلاطه در نابلس با نیروهای اسرائیلی که به این اردوگاه برای دستگیری شماری از مبارزان مقاومت حمله کردند، مقابله کردند. این به آن معناست که آتش مقاومت ملتهب‌تر و گسترده‌تر شده و کرانه‌ باختری و نوار غزه را فراگرفته است.

در ادامه سرمقاله این روزنامه آمده است: «اگر خدای ناکرده، آقای السنوار ترور شود، مقاومت متوقف نخواهد شد و احتمالا شعله جنگ «سیف القدس» دوم را برخواهد افروخت. جنگی که در مقایسه با نبرد پیشین، هزینه‌های مادی و جانی بسیار بیشتری را بر اشغالگران تحمیل خواهد کرد. لذا ما معتقدیم که سران اسرائیلی با توجه به شکست بزرگ آمریکا در افغانستان و وضعیت تنش شدید حاکم بر لبنان با نزدیک شدن ورود نفتکش‌های ایرانی به بنادر این کشور در چالشی قهرمانانه از سوی سید حسن نصرالله که با حمایت ایران همراه شد، به چنین قمار خطرناکی دست نخواهند زد».

نگارنده در پایان می‌نویسد: «مبارز السنوار یکی از برجسته‌ترین عوامل نگرانی، سردرگمی، ترس و شکست اسرائیلی‌ها است و با مدیریت آن در نوار غزه، ترس و وحشت را برای اسرائیلی‌ها مجسم ساخته و این به خودی خود، کافی است..و مقاومت همچنان ادامه دارد».

با وجود اظهارنظر‌های پراکنده برخی مقامات سیاسی و نظامی رژیم صهیونیستی در خصوص ضرورت آغاز جنگی جدید علیه نوار غزه در رسانه‌های مختلف و انتشار اخبار متعدد از وجود شبح جنگی جدید علیه نوار غزه، بسیاری از ناظران و تحلیل‌گران سیاسی می‌گویند که تجزیه و تحلیل‌ها و اخبار لو رفته از نهادهای امنیتی در تل آویو نشان می‌دهد که رژیم اشغالگر از چندین مشکل شدید در مواجهه با حماس رنج می برد و به همین دلیل نیز بعید است تا زمانی که راهی برای این مشکلات نیابد، به ماجراجویی جدید علیه نوار غزه دست بزند.

مشکل نخست و شاید مهمترین آن، اعتراف اسرائیل به عدم توانایی ارتش در حمله زمینی به نوار غزه است. زیرا تعداد سربازانی که در صورت هرگونه حمله زمینی به نوار غزه، کشته خواهند شد، زیاد خواهد بود و علاوه بر آن، شمار زخمی‌ها نیز زیاد خواهد بود.

مشکل دوم؛ تونل‌ها است. "آلون بن دیوید" تحلیلگر امور نظامی شبکه ۱۳ در تلویزیون اسرائیل، به نقل از منابع امنیتی و نظامی عالی‌رتبه می‌گوید که از زمان عملیات "الجرف الصامد" در سال ۲۰۱۴ علیه نوار غزه، حماس توانسته تعداد زیادی تونل را که به اراضی تحت اشغال اسرائیل می رسد، تکمیل کند و تعدادی دیگر را که به صورت جزئی تخریب شده بودند، ترمیم کند.

وی می‌گوید که حماس و اسرائیل به یک میزان، دقیقا می‌دانند که صدور فرمان آغاز چنین عملیاتی به چه معنا خواهد بود. دور دیگری از جنگ، بیش از عملیات الجرف الصامد به اسرائیل آسیب وارد خواهد کرد و در مقابل برای غزه نیز ویرانی‌هایی را به ارمغان خواهد آورد که بعید است بتواند آن‌ را بازسازی کند.

مشکل سومی که رژیم اشغالگر از آن می‌هراسد، مربوط به عمق اسرائیل است. زیرا در آخرین دور نبرد در ماه می گذشته ، مقاومت فلسطین در نوار غزه موفق شد در شمار موشک‌های شلیکی رکورد بزند. امری که رژیم اشغالگر را مجبور کرد تا تهدیدهای خود در حمله به نوار غزه را جمع کند. رویکردی که به اعتقاد تحلیلگران و کارشناسان به منزله شکست اسرائیل بود.