فيلمها و طنزها از نگاه شرع

تضييع اوقات مردم، در قالب فيلم، نمايشنامه، شعر خوانى و خاطره گويى از طريق برنامه‏هاى سرگرم كننده كم محتوى، و نمايشهاى سبك و بى مغز كار خوبى نيست، ولى اگر بدآموزى و خلاف شرع در آن باشد، حرام است.

کد خبر: ۹۷۲۳۸

يکشنبه - ۰۹ آبان ۱۳۸۹ / October 31, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ آيت الله مكارم شيرازي در مورد فيلمها و نظر به پرسشهايي در كتاب استفتائات جديد جلد سوم پاسخ دادند:

سؤال 1719- آيا مى‏توان از برنامه‏هاى طنز و شوخى و خنده و تفريح و سرگرمى، در جهت ارزشهاى اسلام و انقلاب و فقه اسلامى استفاده كرد؟

جواب: كاملًا امكان پذير است؛ مشروط بر اين كه در محتواى آن دقّت كافى شود.

سؤال 1720- آيا شرعاً مى‏توان مطالب جدّى و حقيقى را بالعاب نازك انديشى و نازك گويى، ظريف كارى و لطيف پردازى، همراه بافكاهى و مطايبه طنز، ارائه كرد؟

جواب: هرگاه خالى از سخن خلافى باشد، و اهداف سازنده‏اى حاصل گردد، اشكالى ندارد.

سؤال 1721- آيا در روايات طنز وجود دارد؟ آيا مى‏توان طنز را به طنز قرآنى و روايى تقسيم كرد؟

جواب: در تواريخ اسلامى، و سيره پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، يا ائمّه هدى عليهم السلام ديده مى‏شود.

سؤال 1722- طنز و نقد مذموم، از طنز و نقد و مزاح ممدوح، با چه معيارى جدا مى‏شود؟

جواب: معيار، رعايت موازين شرعى، و جدا كردن حلال از حرام است.

سؤال 1723- آيا تضييع اوقات مردم، در قالب فيلم، نمايشنامه، شعر خوانى و خاطره گويى از طريق برنامه‏هاى سرگرم كننده كم محتوى، و نمايشهاى سبك و بى مغز شرعاً جايز است؟

جواب: اگر صرفاً تضييع اوقات باشد، كار خوبى نيست، ولى اگر بدآموزى و خلاف شرع در آن باشد، حرام است.

سؤال 1724- به نظر شما ويژگى شرعىِ طنز دينى كدام است؟

جواب: طنر دينى آن است كه اوّلًا: هدف صحيحى را دنبال كند. و ثانياً: خالى از خلاف شرع باشد.

سؤال 1725- لطفاً به سؤالات زير پيرامون طنز جواب فرماييد:

الف) دروغهايى كه در برنامه‏هاى طنز و سرگرم كننده گفته مى‏شود، چه حكمى دارد؟

جواب: هرگاه قرينه‏اى بر جدّى نبودن وجود داشته باشد، اشكالى ندارد.

ب) استهزا و توهين به ديگران در برنامه‏هاى تفريحى طنز چه حكمى دارد؟

جواب: اگر واقعاً توهين باشد، جايز نيست.

ج) لطيفه‏هايى كه درباره اهالى برخى مناطق ايران گفته مى‏شود، در چه محدوده‏اى مجاز، و در چه صورت حرام مى‏باشد؟

جواب: در مواردى كه باعث هتك اهالى آن منطقه شود، جايز نيست.

د) اگر طنز به گونه‏اى در جامعه ترويج يابد كه ديگر هتك حرمت و توهين حساب نشود، يا به دليل وجود قرائن حاليّه يا مقاليّه، باعث اذيّت و ايذا نگردد، چه حكمى دارد؟

جواب: در چنين فرضى اشكالى ندارد.

سؤال 1726- لطيفه‏هايى كه درباره ملل غير مسلمان گفته مى‏شود، چه حكمى دارد؟ در مورد ملل مسلمان چطور؟

جواب: در هر دو مورد بايد ادب اسلامى رعايت شود، و هتك و توهينى به عمل نيايد. مگر ملّتهايى كه محارب با مسلمين هستند.

سؤال 1727- آيا مى‏توان براى جذب مخاطبين در صدا و سيما، و فيلم‏ها و سريالها و سينماها، با تمسّك به عناوين ثانوى و رعايت مصالح اهمّ، طنز را تجويز كرد؟

جواب: طنز به صورتى كه در بالا گفتيم، احتياج به عناوين ثانويّه ندارد. و با امكان استفاده از طنزهاى مشروع، نيازى به طنزهاى حرام نيست.

سؤال 1728- اگر نمايشهاى طنزآميز و خنده‏آور، بدآموزى داشته باشد، يا سبك و بى مغز و گمراه كننده باشد، چه حكمى دارد؟

جواب: در فرض بالا جايز نيست.

سؤال 1729- اگر در طنز قصد جدّى بر دروغ و توهين و استهزا نباشد، از نظر شرعى چه حكمى دارد؟

جواب: هرگاه قرينه‏اى همراه آن باشد، و مايه هتك و بى‏احترامى نشود، اشكالى ندارد.

سؤال 1730- آيا طنز در قرآن و سيره عملى اهل بيت عليهم السلام وجود دارد؟

جواب: آرى؛ طنز به معناى بالا در كتاب و سنّت وارد شده است.

سؤال 1731- آيا استفاده از صداى زنان، و رفتار و كردار آنان، در عرصه‏هاى هنرى، در قالب طنز و ايجاد خنده و شادى جايز است؟

جواب: زنان بايد در همه حال، وقار اسلامى خود را حفظ كنند.

سؤال 1732- آيا در برنامه‏هاى صدا و سيما و نمايش طنز، به مقتضاى فضاى شاد برنامه، خنديدن بازيگران و هنرمندان زن به صورت قهقهه، فرياد، آه و ناله جايز است؟ به عنوال ثانوى چطور؟

جواب: از جواب سابق معلوم شد.

سؤال 1733- اگر طنز و طنزپردازى به صورت شغل درآيد، يا حرفهاى بيهوده و لغو و سبك براى سرگرمى و ايجاد خنده در آن به كار رود، چه حكمى دارد؟

جواب: در چنين صورتى حرام است.

سؤال 1734- ماهيّت طنز و مطايبه، با رعايت موازين شرعى چيست؟

جواب: طنز و مطايبه شرعى همان سخنان نشاطانگيزى است كه مشتمل بر يكى از محرّمات مانند توهين، هتك، غيبت، و فساد جنسى نباشد.

سؤال 1735- آيا تمسخر افرادى كه متجاهر به فسق هستند، جايز است؟

جواب: در صورتى كه راه نهى از منكر، منحصر به اين كار باشد، جايز است./انتهاي پيام/