آیین‌نامه «شورای‌عالی سینما» تغییر می‌کند؟

با توجه به اینکه شورای‌عالی سینمای ایران قرار است بعد از گذشت ۶ سال دوباره فعالیت خود را از سرگیرد، بخشی از آیین‌نامه این شورا را که در سال ۱۳۸۹ نوشته شده است، بررسی می‌کنیم.

کد خبر: ۹۷۲۴۱۸

شنبه - ۰۱ آبان ۱۴۰۰ / October 23, 2021

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، آئین‌نامه شورای عالی سینما در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۹ در دومین جلسه برگزاری این شورا به تصویب اعضا رسید، شورایی که در ۲ دولت نهم و دهم به ریاست محمود احمدی نژاد و دولت یازدهم به ریاست حسن روحانی برگزار می‌شد.

البته تاکید می‌کنیم که شورای عالی سینما در دولت یازدهم بعد از گذشت مدتی از فعالیت خود با اعلام حجت‌اله ایوبی رئیس وقت سازمان سینمایی منحل شد.

لازم به یادآوری است که اعضای شورای عالی سینما در دولت محمود احمدی‌نژاد، داوود میرباقری، مسعود جعفری جوزانی، احمد نجفی، جمال شورجه، مسعود ده نمکی و محسن علی اکبری و در دولت یازدهم مسعود جعفری جوزانی، خسرو سینایی، پرویز پرستویی، منوچهر محمدی، احمدرضا درویش، سیدرضا میرکریمی و فرهاد توحیدی بودند.

این شورا در تاریخ ۲۸ فروردین ۹۵ و بعد از گذشت ۵ سال فعالیت، به کار خود پایان داد. حال بعد از گذشت ۱۱ سال از تصویب آئین نامه شورای عالی سینما، محمد خزاعی رئیس جدید سازمان سینمایی تصمیم به تشکیل دوباره این شورا دارد، اما هنوز مشخص نیست که شورای جدید با همان آئین‌نامه‌ای که ۱۱ سال پیش به تصویب رسیده است کار خود را شروع می‌کند و یا آئین نامه بازنگری شده و یا آئین نامه جدیدی از نو به تصویب می‌رسد.

نگاهی به اولین آئین‌نامه شواریعالی سینما

در همین راستا، نگاهی به اولین آئین نامه شورای عالی سینما خواهیم داشت تا ببینیم این آئین نامه بعد از گذشت سال‌ها از نگارش آن، تا چه اندازه می‌تواند برای سینمای امروز ایران مثمر ثمر باشد.

این آئین نامه در ۱۲ ماده نوشته شده که ۷ ماه بعد از تصویب شورای عالی یعنی در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۹۰ به تصویب محمود احمدی‌نژاد رئیس شورای عالی سینما و رئیس جمهور وقت رسید. این شورا بر اساس اولین ماده در آئین نامه مورد نظر، به عنوان عالی‌ترین مرجع سینمای کشور معرفی شده است.

در ماده ۲ آئین نامه شورای عالی سینما، اهدافی را برای این شورا در ۱۲ بند تعریف کرده است، اهدافی کلی برای سینمای ایران که سال‌ها است مدیران سینمایی کشور آن را شعار داده و سینماگران آن را مطالبه کرده‌اند که البته همیشه هم در همان سطح شعار و مطالبه باقی مانده است.

اعمال سیاست‌های واحد و متمرکز در حوزه سینمای ایران برای اجرا توسط تمامی دستگاه‌های اجرایی و مراجع ذی‌ربط در چهارچوب الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت و آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی، مدیریت واحد و متمرکز تمامی منابع و امکانات ملی در عرصه سینما، پیشرفت همه‌جانبه کمی و کیفی توانمندی‌های ملی در عرصه سینما، پیشرفت متوازن زیرساخت‌های سینمای ایران، تقویت مؤلفه‌های سینمای ملی به عنوان یکی از عناصر هویت اسلامی ایرانی، رونق اقتصاد سینما و توانمندسازی بخش غیردولتی فعال در حوزه سینما، حمایت و هدایت سینمای ایران در جهت تحقق اهداف فرهنگی انقلاب اسلامی، ارتقای حضور اثرگذار و مشارکت سینمای ایران در عرصه بین‌المللی، گسترش، تنظیم و ساماندهی بازار فیلم در راستای توسعه اقتصاد سینما و پاسخ‌گویی به نیازها و مطالبات مخاطبان، افزایش کمی و ارتقای کیفی تولیدات سینمای ایران با توجه به مضامین، موضوعات و سوژه‌های ارزشمند، تقویت و ساماندهی آموزش و پژوهش سینمایی در کشور متناسب با رویکردها و جهت‌گیری‌های پیشرفت سینما در ایران اسلامی، شناسایی و پرورش استعدادهای جدید و تربیت نیروهای متخصص و متعهد به ارزش‌های اسلامی ایرانی متناسب با گسترش و پیشرفت صنعت سینما در کشور از جمله اهداف شورا در این آئین نامه به شمار می‌رفت.

می‌توان گفت بیشترین تأکیدی که در جمیع اهداف بر آن شده است، مساله عدالت محوری و در دسترس قراردادن امکانات به صورت عادلانه برای سینمای ایران بود و البته اشاره کوتاهی نیز به تقویت بخش غیردولتی برای حضور در سینما داشته است. مسأله‌ای که این روزها پیش از هر چیز باید به آن توجه شود، چرا که به دلیل شرایط و مشکلات اقتصادی موجود در کشور و مشکلاتی که به دلیل شیوع ویروس کرونا طی ۲ سال گذشته در کشور به‌وجود آمده بخش خصوصی کمتر تمایل به سرمایه گذاری در سینما دارد.

در کنار اهدافی که برای شورای عالی سینما در نظر گرفته شده است، وظایفی نیز تعریف شده است، که یکی از این وظایف تصویب سیاست‌های کلان سینمای ایران است، اصطلاح «سیاست های کلان» یک اصطلاح کلی است و لازم است که حداقل یک بار برای همیشه تعریف درستی از سیاست‌های کلان سینمای ایران داشته باشیم که این سیاست‌ها هربار با روی کار آمدن دولت جدید، دستخوش تغییر نشود.

یکی از نکات جالبی که در این آئین نامه وجود دارد، دیگر اهدافی است که برای شورای عالی در نظر گرفته شده است، اهدافی که خود می‌تواند زیر مجموعه «سیاست های کلان سینمای ایران» باشد، اهدافی که شامل تعیین ساز و کارهای لازم برای اعمال مدیریت هماهنگ منابع و امکانات ملی در عرصه سینما، تصویب برنامه‌های حمایت از تولید آثار فاخر سینمایی، تصویب شیوه‌های حمایت از توسعه شهرک‌ها، پردیس‌ها و فضاهای سینمایی، ارائه تسهیلات و پشتیبانی مالی و اعتباری و حمایت از تأمین کالاها، خدمات و فعالیت‌های سینمایی، تصویب طرح‌های کلان و راهبردی سینمای ایران و اختصاص منابع لازم، پیشنهاد مقررات و لوایح مورد نیاز در حوزه سینما به مراجع ذی‌ربط، اتخاذ راه‌کارهای مناسب و اصلاح زیرساخت‌ها به منظور بهبود شیوه‌های آموزش و تربیت سینماگران متعهد و تصویب برنامه‌های حمایت از فعالیت‌های پژوهشی و دستیابی به فناوری‌های روز در حوزه صنعت سینما است.

محمد خزاعی رئیس سازمان سینمایی و اعضای شورای عالی سینما باید به این مساله توجه کنند که سینمای ایران این روزها با تغییرات چشمگیری در حوزه تولید و اکران مواجه شده است، در واقع اکران‌های آنلاین و محصولات شبکه نمایش خانگی و پلتفرم‌ها جای خود را به تماشای فیلم در سالن‌های سینمایی داده است. که توجه به این مسائل باید مورد توجه قرار گیرد.