یادداشت دانشجویی|

نسیم اتحاد و سعادت در هفته وحدت

اعتقاد به نبوت و ولایت رسول الله(ص) و ارادت و محبت به ایشان، یکی از همان فراوان اصول مشترک و بنیادین میان شیعه و سنی است که میتواند به عاملی برای هم افزایی بیشتر مسلمین تبدیل شود.

کد خبر: ۹۷۲۸۶۷

سه‌شنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۰ / October 26, 2021

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محمدسعید رحیم پور خطبه سرا؛

مفهوم وحدت اسلامی:

وحدت اسلامی عبارتاست از همدلی و همکاری پیروان مذاهب اسلامی بر اساس اصول مسلم و مشترک دین مبین اسلام در راستای شناخت یکدیگر، اتخاذ تدابیر لازم در برابر دشمن مشترک و حرکت به سوی اهداف عالیۀ امت اسلامی.

ضرورت وحدت اسلامی:

اسلام به عنوان آخرین و کاملترین دین به تمامی شئونات زندگی توجه نموده است و در اینمیان بر اتحاد و همدلی مسلمین نیز تاکید ویژه داشته است.

خداوند متعال در آیۀ ۱۰۳ سورۀمبارکۀ آلعمران، وحدت و دوری از تفرقه را وظیفه ای الهی دانسته «وَاعتَصِمُوا» که باید براساس دین خدا باشد «بِحَبلِ اللهِ» و همچنین اتحاد را نعمتی الهی قلمداد نموده «فَاَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ» و تفرقه و عداوت را بعنوان پرتگاه و گودال آتش معرفی کرده است «شَفا حُفرَةٍ مِنَ النّارِ». باتوجه به آیۀ فوق و همچنین اقدامات خصمانۀ جبهۀ باطل، ضرورت دارد که ملل مسلمان و حاکمان کشورهای اسلامی با کنارگذاشتن اختلافات جزئی و براساس اصول بنیادین و مشترک اسلامی، با تکیه بر توانمندیهای خود و به دور از وابستگی به قدرتهای فرعونی، اتحاد و همبستگی را سرلوحۀ کار خود قرار دهند.

ثمرات وحدت اسلامی:

دراینقسمت به کلامی از امام خامنه ای(حفظهالله) اکتفا میکنیم که به نظر، گویا و جامع است. ایشان میفرمایند: «این برای دستگاه استکبار و استعمار تهدید است؛ یکونیم میلیارد مسلمان، اینهمه کشورهای اسلامی با اینهمه منابع، ایننیروی انسانی فوق العاده، اگر این (مجموعه) متحد باشد و با وحدت به سمت اهداف اسلامی حرکت بکند، قدرتمندان دیگر نمیتوانند در دنیا کوس قدرت بزنند.» «بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس اسلامی،۲۷/۹/۱۳۹۵»

موانع وحدت اسلامی:

امروزه دسیسه ها و نقشه های دشمنان اسلام با صرف هزینههای هنگفت و در راستای ایجاد تفرقه بین مسلمین با جهالت و کج فهمی عدهای از افراد درون جوامع اسلامی همراه شده و در قالب ایجاد و سازماندهی گروه های خطرناک و افراطی، توهین به مقدسات سایر مذاهب اسلامی، راهاندازی شبکههای ماهوارهای و اقداماتی از این قبیل پدیدار شده است؛ اقداماتی که آندسته از افراد در جوامع اسلامی که صرفاً از احساسات و هیجانات زودگذر در امور دینی و اعتقادی پیروی میکنند و فاقد شناخت عمیق و دقیق از دین هستند را در دام اسلام آمریکایی و شیعۀ انگلیسی میاندازد که نوک پیکان حملاتشان به سوی وحدت اسلامی است.

سابقه تلاش جهت تحقق وحدت اسلامی:

تلاش برای اتحاد مسلمین، به لحاظ تاریخی دارای پیشینهای طولانی است. آیات هدایتگر قرآنکریم، سنت پیامبراکرم(ص) و سیرۀ ائمهمعصومین(ع) را میتوان به منزله اولین تلاشها برای تحقق وحدت اسلامی به شمارآورد که خود در طول تاریخ، الهامبخش متفکران و مصلحان مسلمان شده و میشود. در دوران متاخر نیز تلاشهای فراوانی توسط اندیشمندان مسلمان در جهت ایجاد وفاق و همدلی میان مسلمین صورت گرفتهاست که میتوان به مجاهدتهای اصلاحگرانۀ شیخ محمد عبده، سردادن ندای اتحاد اسلام در برابر غارتگری استعمار غرب توسط سیدجمالالدین اسدآبادی، اقدامات متعدد سید شرفالدین موسوی جبلعاملی از جمله تالیف کتب و تاسیس مدارس و ایستادگی دربرابر استعمار فرانسه و در نهایت گامهای موثر و چشمگیر حضرت آیت الله العظمی بروجردی(ره) و شیخ شلتوت در راستای وحدت بین مذاهب اسلامی و مبارزه با نفاق اشاره نمود.

هفتۀ وحدت:

اگرچه انقلاب اسلامی با اتکا به ذخایر معرفتی شیعی، فداکاری ملت ایران و رهبری امام خمینی(ره) به پیروزی رسیده بود، اما رسالت خود را به حل چالشهای جامعه ایران و جوامع شیعی محدود نکرد و اینچنین بود که در سال۱۳۶۰ و با پیشنهاد آیتالله منتظری و موافقت امام راحل، فاصلۀ بین ۱۲ ربیعالاول (میلاد پیامبر اکرم (ص) بنابر روایات اهل سنت) تا ۱۷ ربیع الاول (میلاد پیامبر اکرم(ص) بنابر روایات شیعه) به عنوان هفتۀ وحدت نامگذاری شد که میتوان ادعا نمود نقطۀ عطفی در راستای افزایش همگرایی و همبستگی کشورهای اسلامی محسوب میشود. یادآوری و عمل به اصل وحدت اسلامی، منحصر به هفته وحدت نیست اما این هفته که مقارن با ایام ولادت خاتم الانبیاء(ص) است، بهترین فرصت برای بازگویی ضرورت و ثمرات اتحاد مسلمین حول محور اصول مشترک فراوان و گوشزد نمودن عواقب شوم تفرقه و اختلاف با تمسک به آیات و روایات و تجربۀ تاریخی است.

اعتقاد به نبوت و ولایت رسول الله(ص) و ارادت و محبت به ایشان، یکی از همان فراوان اصول مشترک و بنیادین میان شیعه و سنی است که میتواند به عاملی برای هم افزایی بیشتر مسلمین تبدیل شود و موجبات ایجاد فضایی آرام و دوستانه و به دور از تنش در تعاملات و روابط مسلمین را فراهمآورد. همه ساله و در هفتۀ وحدت، نشست های مختلفی جهت گفتگو و تبادل نظر و نزدیکی هرچه بیشتر مسلمانان به یکدیگر باحضور علماء و اندیشمندان مسلمان برگزار میگردد که نمونه اعلای آن، کنفرانس بین المللی وحدت اسلامی است که در طول هفته وحدت و با اهدافی همچون اتخاذ راهکارهایی برای تعاملات وحدت آفرین در تهران برگزار میشود. در میان عموم مردم و در اقصی نقاط جهان اسلام نیز جشنها و مراسم مختلفی در بزرگداشت هفتۀ وحدت برگزار میگردد که یقیناً موجب اخوت و همدلی بیشتر مسلمانان میشود.

آری، اینچنین است که هفتۀ وحدت در دورانی که جبهۀ باطل با تمام توان خود در راستای ایجاد شکاف بین مسلمین میکوشد و عده ای جاهل و غافل و همچنین برخی از حاکمان نادان نیز با آن همراه شده است، میتواند نقشی تعیین کننده و تاثیرگذار در ارتقای سطح روابط کشورهای اسلامی و اتحاد آنها داشته باشد؛ اتحادی که با الگوگیری از پیامبراکرم(ص)، با «أَشِدّاءُ عَلَى الكُفّارِ رُحَماءُ بَينَهُم» بهپیش رود، «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» را در عمل رقم بزند و با انسجام و صفوفی به هم پیوسته در برابر دشمن مشترک و به مثابه ید واحده، «تُرۡهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ وَعَدُوَّكُمۡ» را تحقق ببخشد.

به امید آن روز که کشورهای اسلامی با وحدت و همدلی به سوی سعادت دنیوی و اخروی حرکت کنند. این نوشتار را با کلامی از امام خمینی(ره) در باب وحدت مسلمین که در قالب پیامی به مناسبت فرارسیدن ایام حج در سال ۱۳۵۹ صادر شد، به پایان می رسانیم: «ای مسلمانان جهان که به حقیقت اسلام ایمان دارید، بپا خیزید و در زیر پرچم توحید و در سایۀ تعلیمات اسلام، مجتمع شوید و دست خیانت ابرقدرتان را از ممالک خود و خزاین سرشار آن کوتاه کنید، و مجد اسلام را اعاده کنید، و دست از اختلافات و هواهای نفسانی بردارید که شما دارای همه چیز هستید. بر فرهنگ اسلام تکیه زنید و با غرب و غربزدگی مبارزه نمایید و روی پای خودتان بایستید و بر روشنفکران غربزده و شرقزده‌ بتازید و هویت خویش را دریابید و بدانید که روشنفکران اجیرشده بلایی بر سرملت و مملکتشان آورده‌اند که تا متحد نشوید و دقیقاً به اسلام راستین تکیه ننمایید، بر شما آن خواهد گذشت که تاکنون گذشته است...»

محمدسعید رحیم پور خطبه سرا - دانشجوی کارشناسی ارشد پیوسته علوم قضایی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.