کرسی‌های آزاداندیشی، نیاز امروز؛ حرف دیروز

کرسی‌های آزاداندیشی در مقام تعريف نه تنها جایی براي رشد علوم درسي مي‌باشد، بلکه مکاني امن براي رشد فرهنگ و بينش‌مندي تئوريک جامعه است.

کد خبر: ۹۷۶۸۲

سه‌شنبه - ۱۱ آبان ۱۳۸۹ / November 02, 2010

محمدامين نصيري پور - گروه انديشه؛  انسان راز بزرگ هستی است. انسان تنها يك اثرپذيرنده طبيعی و اثرگذار جبری در چرخه حيات به حساب نمی‌آيد، گاه او را در معاونت خالق در مقام جانشين وی در جهان نظاره‌گريم و در مواقعی وی را در مخالفت با خالق در مقام تابع شيطان.

در جهان امروزو در آفاق نگرش كمال‌گرای آدمی، واژه آزادانديشی از اهميت بسزایی برخورداراست، اما آزاداندیشی چیست؟ منظورمان از آزادی چیست؟

متعلق آزادی در اينجا انديشه است و به معنای رهايی از هر گونه تعلقی نيست؛ در واقع آزادی خود نوعی تعلق و وابستگی است به رستگاری روحی بشر از هر گونه تعلق و به عبارتی، آزادانديشی تلاش عقل آدمی در دريافت حقيقت، گسترش حقيقت و اعمال حقيقت است؛ با اين مختصات در می‌يابيم نقطه تشابه هويت شناسی آزادانديشي، تلاش در بازيافت و درك حقيقت است.

اما نظر بزرگان در خصوص مفهوم آزادی جای بسی تامل دارد.

برای نمونه امام خميني (ره) به عنوان بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی در دیدگاهی منبعث از احکام و معارف ناب اسلامی اعلام مي كنند: آزادي يك امانت الهي است كه خداوند نصيب ما كرد.

کرسی های آزاداندیشی در مقام تعريف نه تنها جایی براي رشد علوم درسي مي باشد، بلکه مکاني امن براي رشد فرهنگ و بينش مندي تئوريک جامعه است.

ضروری‌ترين كار دانشگاه‌های جهان در حال توسعه آن است كه به صورت مراكز تحقيق درآيند.

بايد آموزش به عنوان يك مقدمه ترديدناپذير و اولويت انكارناپذير در خدمت پژوهش به عنوان يك اولويت و متن ضروری و غير قابل كتمان قرار گيرد و الا موفق نخواهد شد كسانی را آماده سازد كه از عهده پژوهش‌های علمی و تصدی اموری كه لازمه نوسازی است، برآيد.

از همین رو مقام عظماي ولایت دستور به اجرایی شدن کرسی هاي آزادانديشي دادند و در دیدار سال پیش با نخبگان فرمودند: آزادانديشي واقعي با اقداماتي مانند ايجاد کرسي هاي آزاد فکري، سياسي و معرفتي در دانشگاه ها و بحث منطقي دانشجويان براي درک حق و حقيقت محقق مي شود، آزادانديشي مسير جايگزيني تدبير و احساس است.

آزادانديشي به معناي زير پاگذاشتن بنيان های اصیل نيست؛ آزاداندیشی و تضارب آرا، مادر پيشرفت و اقتدار يک جامعه است و نیازمند آن است که دانشگاه به یک تولیدگاه و مولد علمی تبدیل شود.

اما دانشگاه مولد، بيش از هر چيز به انسان‌های مولد نياز دارد و به موازات اين مهم، به زمينه‌های مناسب فعاليت و زمينه‌پروری‌های لازم برای فعاليت اين نيروهای مولد در ساخت‌های دوگانه نرم افزارانه و سخت افزارانه نيازمند است.

توليد فكر در گرو تعميق و گسترش فضای زندگی اصيل روشنفكری است و در حقیقت تشکیل کرسی های آزاداندیشی و نظریه پردازی نیاز امروز است؛ چرا كه برآورده کردن این نیاز، ضامن امنیت و اقتدار فردای ایران خواهد بود./انتهاي پيام/