تلاش پژوهشگران ایرانی برای ساخت تراشه کاهش اثرات پارکینسون

۴۰ فناور و پژوهشگر ایرانی در حوزه ایمپلنت‌های مغزی در حال فعالیت برای ساخت تراشه کاهش اثرات بیماری پارکینسون قابل کاشت در بدن هستند.

کد خبر: ۹۸۰۵۵۳

سه‌شنبه - ۰۹ آذر ۱۴۰۰ / November 30, 2021

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، تحریک هسته‌های عمقی مغز یکی از روش‌های مفید برای غلبه بر پارکینسون است که با توجه به ظرفیت های مهندسی و پزشکی موجود در کشور، امکان دسترسی به این فناوری فراهم شده، در تدوین طرح تحریک عمقی مغز سعی شده است که تمامی ابعاد طراحی یک سیستم تحریک عمقی مغز در نظر گرفته شود.

این طرح بزرگ ملی که با حمایت ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی در حال انجام بوده شامل زیرپروژه‌های اصلی همچون طراحی و پیاده‌سازی مدار‌های مجتمع آنالوگ و دیجیتال مورد نیاز، طراحی و ساخت یک بسته بندی هرمتیک برای سیستم تحریک، بهبود و توسعه الکترود فلزی و ایجاد مدل پارکینسون در میمون و آزمایش سیستم ساخته شده بر روی میمون پارکینسونی است.

هدف از انجام این طرح، ساخت قطعه ای است که با کاشت در داخل بدن انسان بتواند اثرات بیماری پارکینسون را کاهش دهد.

این طرح بزرگ ملی شامل ۲ بخش فنی و مهندسی و بخش پزشکی است. بخش فنی و مهندسی، امور مربوط به ساخت قطعه را دربرمیگیرد که شامل ساخت مدار مجتمع و بورد‌های الکترونیکی، ساخت الکترود فلزی و ساخت جعبه قابل کاشت در بدن موجود زنده است، این بخش با همکاری دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز و دو شرکت دانش بنیان انجام می شود.

بخش پزشکی، امور مربوط به کاشت قطعه در بدن موجود زنده (میمون) را دربرمی گیرد که شامل تهیه و نگهداری میمون ها، ایجاد حالت بیماری، جراحی جهت کاشت قطعه در بدن میمون، رسیدگی های پس از عمل، و ارزیابی عملکرد قطعه در بهبودی میمون است. این بخش با همکاری پژوهشگاه رویان، دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام می شود.

وسعت طرح و ماهیت بین رشته ای آن، همکاری نزدیک بین چندین موسسه بزرگ علمی و آکادمیک و همچنین دو شرکت دانش بنیان صنعتی کشور را می‌طلبد که در نوع خود منحصر به فرد است و می تواند الگوی خوبی برای پروژه های مشابه در سطح ملی باشد.

این طرح پیشران، پس از تخصیص بودجه لازم از ابتدای بهار ۱۳۹۸ آغاز به کار کرد و اولین جلسه رسمی و معارفه گروه ناظران به گروه مجری نیز در اردیبهشت آن سال برگزار شد، بر اساس گزارش‌های دریافت شده از گروه مجری، میزان پیشرفت طرح تا پایان سال ۱۳۹۹، ۷۵ درصد برآورد شد، انتظار می رود این طرح بزرگ ملی برای امسال به سرانجام برسد.

همچنین با توجه به انعقاد قرارداد بین ستاد توسعه علوم و فناوری های شناختی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و یکی از شرکت‌های فعال در حوزه میکروالکترونیک کشور جهت ساخت مدار‌های مجتمع طراحی شده در این پروژه و با توجه به برنامه ریزی انجام شده، اولین فاز ساخت مدار‌های مجتمع در اواسط پاییز ۱۳۹۸ آغاز شد و انتظار میرود در ابتدای زمستان امسال، نتایج آزمایش های مورد نظر بر روی تراشه‌های ساخته شده آماده انتشار شود.

در این طرح بزرگ ملی که هدف آن به کارگیری سیستم طراحی شده در میمون و در نهایت و در صورت امکان بر روی انسان است، ۴۰ محقق شامل ۱۵ عضو هیات علمی از هشت رشته دانشگاهی مشغول به فعالیت تحقیقاتی هستند.