یک منتقد و نویسنده مطرح کرد؛

رمان تشریف نشان می‌دهد دین می‌تواند راهکاری برای مدنیت داشته باشد

محمدرضا شرفی خبوشان گفت: در رمان «تشریف» علی اصغر عزتی پاک بدون اینکه نویسنده شعار بدهد از نماد‌هایی به اهل بیت (ع) می‌رسیم و متوجه می‌شویم که دین می‌تواند راهکاری برای مدنیت داشته باشد.

کد خبر: ۹۸۵۰۹۷

سه‌شنبه - ۳۰ آذر ۱۴۰۰ / December 21, 2021

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، یازدهمین جلسه پایگاه نقد کتابخانه مرکزی پارک شهر با بررسی کتاب «تشریف» برگزیده دومین دوره جایزه ادبی شهید اندرزگو با حضور علی اصغر عزتی پاک، نویسنده اثر و محمدرضا شرفی خبوشان، منتقد، با همکاری کتابخانه شهدای نیروی زمینی و با اجرای سمانه رحیمی، دبیر محفل ادبی جوانه‌های کتابخانه مرکزی پارک شهر در سالن جلسات کتابخانه مرکزی برگزار شد.

* تاکید بر عمق شکل گیری انقلاب اسلامی در رمان «تشریف»

در ابتدای این نشست علی اصغر عزتی پاک، نویسنده کتاب «تشریف» با بیان اینکه تاریخ معاصر ایران پر از وقایع شگفت انگیز است، اظهار داشت: من در این رمان از زاویه‌ای که کمتر به آن توجه شده به انقلاب نگاه کردم؛ چراکه نمی‌توانم بپذیرم که خیزش و خروش برای شکل گرفتن انقلاب اسلامی، صرفاً ماهیت مادی داشته است؛ لذا با این نگاه شروع به قصه سازی با محوریت شهر همدان سال ۱۳۵۷ کردم و با شخصیت‌های رمان به مسیری رفتم تا نمایانگر بخشی از اعماق این خیزش انقلاب باشد.

محمدرضا شرفی خبوشان، منتقد جلسه نیز ضمن تشکر از اداره کل کتابخانه‌های استان و کتابخانه پارک شهر برای برگزاری چنین نشست‌های ادبی، گفت: معتقدم که برگزاری چنین جلساتی موجب زنده شدن کتابخانه‌ها خواهد شد؛ به ویژه زمانی که نویسنده اثر نیز حضور دارد؛ این فعالیت‌ها حتماً قابل ستایش است.

وی ادامه داد: آقای عزتی پاک از جمله نویسنده‌هایی است که به عقیده بسیاری از دوستان، همواره تلاش کرده نویسندگان جوان‌تر را در عرصه نوشتن یاری کند و بی شک، تلاش ایشان در موسسه شهرستان ادب باعث شد تا بسیاری از قلم‌های جوان و با استعداد به سمت تولید آثار خوب و موفق تشویق شوند.

* شهر همدان در این رمان نشان از مدنیت و رفعت است

این نویسنده و منتقد ادبی با اشاره به رمان تشریف اضافه کرد: ما در این رمان با شهری به نام «همدان» روبه‌رو هستیم و همدان در این رمان فقط یک شهر نیست بلکه بُعد تمدنی پیدا می‌کند. شخصیت اصلی رمان به شهر رجعت می‌کند و در بلندی‌های این شهر است که شخصیت اصلی ما به معانی بالا تشرف پیدا می‌کند.

وی ادامه داد: «تشریف» رمانی است که در آن شهر به عنوان مکانی مطرح می‌شود که اشخاص با آن الفت دارند و در جا‌هایی از رمان، خودِ مکان تبدیل به شخصیت می‌شود که می‌تواند داستان را به پیش ببرد. همچنین مقوله‌هایی همچون «امید بخشی» و «اندیشه محوری» از ویژگی‌های آثار آقای عزتی پاک است و شهر و مکان هم به این امید کمک می‌کند. شهر همدان هم در این رمان، نماد ایران معرفی می‌شود، چون شهری زنده و کهن است و این نشان از تیزهوشی نویسنده است.

به گفته این منتقد ادبی در رمان «تشریف» شهر به مثابه پایگاهی برای نشان دادن تمدن است. این تمدن، معرف انسان ایرانی هم خواهد بود و مباحثی مثل تاریخ، دین، نگاه انسان به خویشتن، زمینه‌هایی از عرفان ایرانی و نگاه انسان ایرانی به دین در این رمان نمایانگر اندیشه نویسنده است.

وی با بیان اینکه هویت ایرانی در رمان تشریف به خوبی دیده می‌شود، افزود: در این رمان بدون اینکه نویسنده شعار بدهد از نماد‌هایی به اهل بیت (ع) می‌رسیم و متوجه می‌شویم که دین می‌تواند راهکاری برای مدنیت داشته باشد و این باور‌های دینی است که موجب رفعت همدان می‌شود.

شرفی ادامه داد: رمان «تشریف»، رمان جستجوگر است و شخصیت رمان هدفی را دنبال می‌کند تا به مقصد دست یابد. از سوی دیگر، شهریار، شخصیت اصلی رمان در انتها به خودشناسی می‌رسد و جای امن خود را ترک می‌کند تا به پاسخ‌های خود دست پیدا کند، به همین دلیل این رمان، رمان بالنده‌ای است.

* مخاطب با مطالعه این رمان، ایمانش راسخ‌تر و امیدش شعله‌ور می‌شود

این نویسنده و منتقد ادبی کشورمان افزود: این رمان به اخلاقیات و وظیفه انسان در برابر زیستن اشاره دارد و اصل انقلاب را در لابه‌لای داستان به مخاطب نشان می‌دهد و به دور از شعار به نقش امام خمینی (ره) اشاره می‌کند. این اثر، رمانی راهگشا است که شیوه تفکر را به مخاطب ارائه می‌دهد و خواننده با مطالعه آن اعتقاد و ایمانش راسخ‌تر و امید در دلش روشن‌تر می‌شود.

یگانه، مسئول کتابخانه پارک شهر نیز در ادامه ضمن تشکر از نویسنده و منتقد جلسه و با ستایش رمان «تشریف» گفت: مخاطب با خواندن این رمان به این نتیجه می‌رسد که برای رسیدن به حقیقت باید از زندگی راحت و بی تحرک خود فاصله بگیرد.

وی با بیان اینکه مساله تعلیق در ابتدای این رمان باعث جلب مخاطب برای ادامه داستان می‌شود، خطاب به نویسنده، گفت: با توجه به اینکه مخاطبان ما در فضا‌های اینستاگرامی و فضا‌های مجازی به مطالعه متن‌های کوتاه عادت کردند، اگر رمان قدری کوتاه‌تر نوشته می‌شد برای مخاطب بی حوصله امروزی ما شاید بهتر بود.