اولیایی: ایده بورسی کردن ورزش یک فریب اجتماعی است

کاظم اولیایی در رادیو گفت‌وگو اظهار کرد: به نظر می‌رسد ایده بورسی کردن ورزش یک فریب اجتماعی است که باشگاه‌ها را روز به روز بدهکارتر خواهد کرد.

کد خبر: ۹۸۷۳۹۲

يکشنبه - ۱۲ دی ۱۴۰۰ / January 02, 2022

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو سید محمدکاظم اولیایی، مدیرعامل سابق استقلال و پاس و سخنگوی کمیته استیناف صدور مجوز حرفه‌ای با حضور در برنامه « ورزش بدون ویرایش » درباره بحران امضاهای طلایی در فوتبال ایران گفتگو کرد.

محمدکاظم اولیایی در آغاز عنوان کرد: ورزش یک مقوله علمی است و دانش رو به پیشرفت است، از این رو نباید تنها به ورزش سنتی و پتانسیل‌های آن دل خوش باشیم و باید به دنبال ورزش نوین باشیم که هرروز حرفی برای گفتن دارد.

* نقش منفی دولت در ورزش کشور

وی با بیان این که نقش دولت در باشگاه‌های کشور منفی است، عنوان کرد: مداخله‌گری دولت در ورزش کشور باید اصلاح شود و دولت نباید افرادی را که با فضای ورزش آشنایی ندارند برای اداره امور انتخاب و با آنها مشورت کند.

مدیرعامل پیشین استقلال ادامه داد: تیم داری دولت هم به زیان وزارت ورزش و هم به ضرر بخش خصوصی است. بزرگترین مشکل این است که دولت شجاعت، درایت و دانش مبرا شدن از ورزش حرفه‌ای را ندارد، از این رو دخالت‌های بیجا در فوتبال کشور ادامه دارد.

* فرابورسی شدن سهام باشگاه‌ها سودی ندارد

به عقیده اولیایی، چالش حوزه ورزش، مدیریت است و رسوب تفکر دولتی مانع تجارت ورزش ایران در بازار آزاد شده است.

وی تاکید کرد: به نظر می‌رسد ایده بورسی کردن ورزش یک فریب اجتماعی است که باشگاه‌ها را روز به روز بدهکارتر خواهد کرد و طرح‌هایی مانند ورود باشگاه‌های فوتبال به فرابورس رفتن از چاله به چاه است.

* عملکرد نامناسب مجلس در قبال ورزش کشور

سخنگوی کمیته استیناف صدور مجوز حرفه‌ای از عملکرد مجلس شورای اسلامی در حوزه ورزش انتقاد کرد و گفت: مجلس چندین قانون برای ورزش تصویب کرده است که ضد هم هستند. به عنوان مثال نمایندگان در یک قانون، اعطای درصدی از درآمد وزارتخانه‌ها به ورزش کشور را تصویب کردند که با این کار پای دولت را به ورزش باز کردند، از سوی دیگر در برنامه ششم توسعه، وزارتخانه‌ها را از پرداخت هر گونه وجه به باشگاه‌ها نهی کردند.

وی در خاتمه مصاحبه خود با رادیو گفت‌وگو عنوان کرد: متاسفانه، 21سال است که فوتبال کشور حرفه‌ای شده است اما در این مدت حتی یک قانون برای ورزش حرفه‌ای نوشته نشده است. نمونه آن قانون جامع باشگاه داری است که سال‌ها در مجلس بلاتکلیف مانده است.