آمریکا بزرگترین ویرانگر جهانی؛ ۳۳۷ هزار حمله هوایی به کشور‌ها

ارتش ایالات متحده و نیرو‌های هوایی آن در ۲۰ سال گذشته بیش از ۳۳۷ هزار بمب و موشک بر روی کشور‌های دیگر ریخته یا شلیک کرده‌اند که به طور متوسط ۴۶ حمله هوایی در هر روز برای دو دهه است.

کد خبر: ۹۸۹۴۹۷

سه‌شنبه - ۲۱ دی ۱۴۰۰ / January 11, 2022

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، از تارنمای آمریکایی «کامن دریمز» (Common Dreams)، در گزارشی که میدیا بنجامین بنیانگذار گروه ضد جنگ کد پینک و نیکلاس دیویس پژوهشگر این گروه منتشر شده، آمده است:

پنتاگون سرانجام نخستین "خلاصه نیروی هوایی" خود را از زمان روی کار آمدن جو بایدن رئیس جمهوری آمریکا، منتشر کرد. این گزارش‌های ماهانه از سال ۲۰۰۷میلادی برای مستندسازی تعداد بمب‌ها و موشک‌های پرتاب شده توسط نیرو‌های هوایی تحت رهبری ایالات متحده در افغانستان، عراق و سوریه از سال ۲۰۰۴ منتشر شده است، اما ترامپ رئیس جمهوری سابق آمریکا، پس از فوریه ۲۰۲۰ انتشار آن‌ها را متوقف کرد و بر بمباران‌های مستمر ایالات متحده سرپوش گذاشت.

در طول ۲۰ سال گذشته، همانطور که در جدول زیر نشان داده شده است، نیرو‌های هوایی ایالات متحده و متحدانش بیش از ۳۳۷ هزار بمب و موشک بر روی سایر کشور‌ها ریخته یا شلیک کرده‌اند. یعنی به طور متوسط ۴۶ حمله در هر روز برای ۲۰ سال.

این بمباران بی پایان نه تنها برای قربانیانش مرگبار و ویرانگر بوده است، بلکه به طور گسترده به عنوان تضعیف جدی صلح و امنیت بین المللی شناخته شده است.

دولت و تشکیلات سیاسی ایالات متحده به طرز چشمگیری موفق بوده اند که افکار عمومی آمریکا را در مورد عواقب وحشتناک این کارزا‌های طولانی مدت کشتار جمعی، در تاریکی نگاه دارند و به آن‌ها اجازه می‌دهند توهم نظامی گری ایالات متحده به عنوان نیرویی برای خیر در جهان را به خاطر شعار‌های سیاسی داخلی خود حفظ کنند.

اکنون، حتی در مواجهه با تسلط طالبان در افغانستان، آن‌ها موفقیت خود را در فروش این روایت خلاف واقع به مردم آمریکا دو چندان می‌کنند تا جنگ سرد قدیمی خود با روسیه و چین را دوباره شعله ور سازند و به طور چشمگیری و پیش‌بینی‌پذیر، خطر جنگ هسته‌ای را افزایش می‌دهند.

داده‌های جدید "خلاصه نیروی هوایی" نشان می‌دهد که ایالات متحده از فوریه ۲۰۲۰، سه هزار و ۲۴۶ بمب و موشک دیگر بر روی افغانستان، عراق و سوریه انداخته است (دو هزار و ۶۸ بمب در زمان ترامپ و یکهزار و ۱۷۸ بمب هم در زمان بایدن)

خبر خوب این است که بمباران این ۳ کشور توسط ایالات متحده به میزان قابل توجهی از بیش از ۱۲ هزار بمب و موشکی که در سال ۲۰۱۹ به آنجا شلیک کرد، کاهش یافته است. در واقع، از زمان خروج نیرو‌های اشغالگر ایالات متحده از افغانستان در ماه اوت، ارتش آمریکا رسماً هیچ اقدامی برای حملات هوایی در آنجا انجام نداده است. در همین حال، ۱۳ بمب یا موشک بر روی عراق و سوریه شلیک شد، اگرچه این مانع از حملات گزارش نشده اضافی توسط نیرو‌های تحت فرمان یا کنترل سیا نمی‌شود.

ترامپ و بایدن روسای جمهور فعلی و سابق آمریکا، هر دو سزاوار این هستند که بدانند بمباران و اشغال بی پایان نمی‌تواند در افغانستان پیروز شود. سرعت به دست گرفتن قدرت توسط طالبان در افغانستان پس از خروج آمریکا از این کشور، تأیید کرد که چگونه ۲۰ سال اشغال نظامی خصمانه، بمباران هوایی و حمایت از دولت‌های فاسد، در نهایت فقط به حکومت طالبان کمک کرد.

تصمیم بی‌رحمانه بایدن برای دنبال کردن ۲۰ سال اشغال استعماری و بمباران هوایی در افغانستان با جنگ محاصره وحشیانه اقتصادی که آمریکا به کوبا، ایران، کره شمالی و ونزوئلا هم تحمیل کرده است، تنها می‌تواند بیش از پیش آمریکا را در چشم جهان بی‌اعتبار کند.

هیچ پاسخگویی در قبال این ۲۰ سال تخریب بی‌معنا، وجود نداشته است. حتی با انتشار "خلاصه نیروی هوایی"، واقعیت زشت بمباران‌های ایالات متحده و تلفات گسترده‌ای که وارد می‌کنند، تا حد زیادی از مردم آمریکا پنهان مانده است.

افشای پیامد‌های حملات هوایی آمریکا توسط نیویورک تایمز در دسامبر ۲۰۲۱ که نتیجه یک تحقیق پنج ساله بود، نه تنها به دلیل تلفات غیرنظامی زیاد و دروغ‌های نظامی که افشا کرد، خیره کننده بود، بلکه به این دلیل که نشان داد گزارش تحقیقاتی رسانه‌های آمریکایی در این دو دهه جنگ، چقدر کم است.

در جنگ‌های هوایی صنعتی شده و کنترل از راه دور آمریکا، حتی پرسنل نظامی ایالات متحده که مستقیماً و نزدیک‌ترین دخالت را دارند، از تماس با افرادی که زندگی آن‌ها را نابود می‌کنند، دورند و محافظت می‌شوند؛ در حالی که برای اکثر مردم آمریکا، گویی این صد‌ها هزار انفجار‌های مرگبار حتی هرگز اتفاق نیفتاده است.

عدم آگاهی عمومی از حملات هوایی آمریکا، نتیجه عدم نگرانی از کشتار جمعی که دولت ما به نام واشنگتن مرتکب می‌شود، نیست. در موارد نادری که متوجه می‌شویم، مانند حمله مرگبار هواپیما‌های بدون سرنشین در کابل در ماه اوت، مردم می‌خواهند بدانند، چه اتفاقی افتاده است و قویاً از پاسخگو شدن ایالات متحده در قبال مرگ غیرنظامیان حمایت می‌کنند؛ بنابراین ناآگاهی عمومی از ۹۹ درصد حملات هوایی آمریکا و پیامد‌های آن، ناشی از بی علاقگی عمومی نیست، بلکه نتیجه تصمیمات عمدی ارتش، سیاستمداران هر دو حزب و رسانه‌های شریک آن‌ها برای نگه داشتن افکار عمومی در تاریکی است.

اکنون که خلاصه جدید "نیروی هوایی" (Airpower Summery)، ارقام پنهان قبلی را برای سال‌های ۲۱-۲۰۲۰ پر کرده است، در اینجا کامل‌ترین داده‌های موجود در مورد ۲۰ سال حملات هوایی مرگبار و مخرب ایالات متحده و متحدان آمده است.»

در ادامه این گزارش افزوده شده است: «در این جدول چندین دسته از حملات هوایی ارتش آمریکا همچون حمله با بالگرد‌ها نیامده است که به معنای بسیار بیشتر بودن آمار واقعی حملات و تسلیحات شلیک شده علیه کشور‌های دیگر است.

ناکامی دولت، سیاستمداران و رسانه‌های وابسته آمریکا در اطلاع‌رسانی و آگاه سازی صادقانه مردم آمریکا در مورد کشتار جمعی نظام‌مند توسط نیرو‌های مسلح این کشور، باعث شده است که این کشتار تا حدود ۲۰ سال بدون کوچکترین اشاره و کنترلی ادامه یابد.

همچنین ما را در برابر احیای یک روایت متزلزل و مخدوش جنگ سرد که بروز فاجعه‌ای بزرگتر را تهدید می‌کند، آسیب پذیرتر کرده است. در این روایت وارونه، «از طریق خلاف انگاری»، کشوری که در واقع شهر‌ها را با بمباران به ویرانه تبدیل می‌کند و جنگ‌ها به راه می‌اندازد که میلیون‌ها نفر را می‌کشد، خود را به عنوان یک نیروی خیرخواه در جهان و سپس کشور‌هایی مانند چین، روسیه و ایران را که به طور قابل درک برای جلوگیری از حمله ایالات متحده به آنها، سامانه دفاعی خود را تقویت کرده اند، به عنوان تهدیدی برای مردم آمریکا و صلح جهانی معرفی می‌کند.

گفتگو‌های سطح بالا که در ۱۰ ژانویه در ژنو بین ایالات متحده و روسیه آغاز شد، فرصتی حیاتی و شاید آخرین فرصت برای مهار تشدید جنگ سرد کنونی قبل از این که این فروپاشی روابط شرق و غرب برگشت ناپذیر شود یا وارد درگیری نظامی شود، است.

اگر می‌خواهیم از این لایه‌های نظامی‌گری بیرون آییم و از خطر جنگ آخرالزمانی با روسیه یا چین اجتناب کنیم، افکار عمومی آمریکا باید روایت خلاف واقع جنگ سرد را که رهبران نظامی و غیرنظامی آمریکا برای توجیه سرمایه‌گذاری‌های فزاینده خود در تسلیحات هسته‌ای و ماشین جنگی آمریکا می‌فروشند، به چالش بکشند.»