در طول جنگ منطقهای، راهبرد انرژی ایران وارد فاز پشیمان کنندهای شد؛ فازی که از «چشم مقابل چشم» به «سر مقابل چشم» تعبیر شد و نشان داد پاسخها صرفاً نمادین نبوده، بلکه با تکیه بر زیرساختهای حیاتی طراحی و اجرا شدند.
در پی آغاز محاصره دریایی و افزایش ریسکهای مربوط به جنگ منطقهای، بازار جهانی نفت وارد فاز جدیدی از نوسانات شده و تحلیلگران از شکلگیری سناریوهای متفاوت قیمتی بر اساس شدت بحران خبر میدهند.
با عبور سالانه بیش از ۳۰ هزار کشتی از تنگه هرمز، برآوردهای اقتصادی نشان میدهد درآمدی در حدود ۷۰ میلیارد دلار در سال از تنگه هرمز قابل تصور خواهد بود؛ رقمی که معادل تولید ناخالص داخلی برخی از کشورهای جهان است.
در پی جنگ منطقهای و قدرتنمایی نیروهای مسلح ایران در دفاع از کشور و مردم در برابر دشمنان صهیونیستی و آمریکایی، که شب گذشته منجر به پذیرش طرح ۱۰ بندی جمهوری اسلامی توسط طرفهای متجاوز شد، تنگه هرمز همچنان بهعنوان اهرم نامتقارن و تعیینکننده ایران عمل میکند.