با یک نگاه بی‌طرفانه به جامعه می‌توان دریافت این تلقی از وحدت جامعه ایران که «همه با هر تفاوتی دور هم جمع شدند» که معمولا با کلیدواژه «انسجام اجتماعی» رخ می‌نماید، در توضیح آنچه رخ داده، به شدت ناکام است. فانتزی زده و غیرواقعی است. بیشتر از یک تحلیل نظرورزانه و متقن، یک پروژه سیاسی است. اینجا پرسشی شکل میگیرد مبنی بر اینکه «به هر طریق، ما واقعا حسی از وحدت پیدا کرده‌ایم. پس این را چطور می‌توان توضیح داد؟»

امروز، ایران در معرض شدیدترین جنگ ترکیبی قرار دارد. جنگی ترکیبی که تمامی ابزار‌های اقتصادی، امنیتی، اطلاعاتی، رسانه‌ای و روانی را علیه مردم این سرزمین به کار گرفته است. در چنین شرایطی، کمترین انتظار از نخبگان، شخصیت‌ها و چهره‌های سیاسی آن است که با درک واقعیت‌های میدان، مصالح کلان کشور را فدای اغراض شخصی و جناحی نکنند. اما در میان این هیاهوی تهدید و تحریم، باز هم نامی از گذشته سربرآورده است!

در شرایطی که اسرائیل و آمریکا همچون یک تیم متحد، چند ماهی دنیا را سر کار گذاشتند، شکاف ظاهری بین خود ایجاد کردند، بازی رسانه‌ای درآوردند و برخی را در ایران سرگرم رویای سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی کردند، ایران کجای بازی ایستاده بود و باید چه کار کند؟!

اینجا قرار است به جنگ از منظری متفاوت نگاه کنیم نه از زبان مورخان و نظامیان بلکه از زاویه دید افرادی که مستقیماً و بی واسطه آن را زیسته اند. آن ها که در دل جنگ تجربه ای ملموس و انضمامی داشته‌اند روایتگر خواهند بود.

شما در حاشیه تاریخ ایستاده‌اید، ما در متن مقاومت راه می‌رویم؛ و اگر روزی دوباره، جنگی رخ دهد، شما باز هم غافلگیر خواهید شد. نه، چون ما مخفی‌کاریم، بلکه، چون شما کورید.

معضل اعتماد به غرب‌گرایان در این برهه به وضوح آشکار شد؛ تکیه بر "زبان مذاکره" یا "زبان بدن" در برابر این وحوش، تنها گستاخی آن‌ها را افزایش می‌دهد. اعتماد به جریان‌های داخلی که نسخه‌های شکست‌خورده خارجی را تجویز می‌کردند، به جز آسیب به منافع ملی حاصلی ندارد.

نخبه در دنیای امروز مفهومی اشتباه و گمراه‌کننده یافته است. در حالی که انقلاب اسلامی تلاشی برای بازگرداندن انسان به جایگاه واقعی‌اش در جامعه و وطن بود، در سال‌های بعد از آن، مفاهیم مهمی مانند "نخبه" در گفتمان‌های علمی و اجتماعی به انحراف رفته‌اند. امروز بسیاری از کسانی که خود را نخبه می‌نامند، نه تنها از درک صحیح و عمیق از انقلاب اسلامی و جایگاه انسان در آن بی‌بهره‌اند، بلکه در بسیاری از موارد بی‌وطن و بی‌پایه‌اند.

پس از پایان دوره‌ی جنگ سرد بین دو بلوک جهانی شرق و غرب، استراتژیست‌های نظامی تحولی در شیوۀ جنگ و مبارزه به وجود آوردند. در این وضعیت جدید، جنگ دیگر صرفاً بعد نظامی نداشت؛ جنگ‌های ترکیبی به وجود آمدند.

آنچه می‌خوانید روایتی از آخرین شب عزاداری محرم در حسینیه امام خمینی(ره) است. وقتی شوق انتظار به ساحل حماسه حسینی رسید، جایی که دل‌ها در حسینیه همچون نگاهی مشتاق، به پرده حقیقت دوخته شدند و در نهایت این اشتیاق انتظار به خلق یک حماسه حیدری در آن شب عاشورایی تبدیل شد.

آنچه شهید دکتر سید امیرحسین فقهی را به قلب نسل ما پیوند می‌زند، صرفاً آمار و ارقام درخشان نیست؛ بلکه این حقیقت است که پشت این رزومه سنگین، مردی متواضع، خندان، صبور و دقیق ایستاده بود. کسی که می‌توانستی در راهرو‌های دانشکده بی‌تکلف با او سلام و احوالپرسی کنی، بی‌آن‌که بدانی در طراحی و ساخت سامانه پرتودهی کشور، در توسعه رادیوداروها، در شبیه‌سازی نوترونی راکتور‌ها و طراحی ابزار‌های عیب‌یابی صنعتی با پرتو‌های گاما، رد امضای او هست...