پرسش محوری آن است که آیا جهاد فی‌سبیل‌الله صرفاً کارکردی دفاعی دارد یا می‌تواند به منشأ وضع قواعد نوین در عرصه‌های منطقه‌ای و جهانی تبدیل شود.

ظهور «حسگر‌های کوانتومی» و تأثیر آن بر یکی از بنیادی‌ترین مفروضات بازدارندگی هسته‌ای، یعنی «ناشناخت‌پذیری». برخلاف تمرکز رایج بر توانایی‌های فنی این فناوری‌ها، مسئله اصلی نه آن چیزی است که امروز می‌توانند آشکار کنند، بلکه آن چیزی است که در سطح مفهومی و ساختاری زیر سؤال می‌برند.

ریزش مادهٔ قرمز رنگ بر رضا پهلوی، اعلام جنگ علیه روایت رسمی بود. ماجرای درگیری در تجمعات ایرانیان خارج از کشور که به چاقوکشی و تهدید به مرگ توسط حامیان پهلوی کشید، با رنگی شدن رضا پهلوی تکمیل شد. در واقع حادثه سس پاشی فارغ از تحقیر و تمسخر یک جریان متوهم، پیام محکمی داشت؛ ایرانیان خارج از کشور نیاز به بازتعریف دارند.

عبدالفتاح السیسی (رئیس‌جمهور مصر) اخیرا سفری دو مقصدی به ابوظبی و مسقط انجام داد که در نوع خود از نظر راهبردی بسیار حائز اهمیت بود. این سفر در حالی صورت گرفت که آتش‌بس شکننده‌ای میان واشنگتن و تهران برقرار است و تنش‌ها همچنان ادامه دارد.

تنگه هرمز همواره به عنوان "گلوگاه امنیت انرژی" شناخته شده است، اما در روز‌های جاری، مفهوم این امنیت در حال بازتعریف است. سیاست‌گذاری‌های انرژی در جهان امروز با دو جریان متضاد روبروست: نخست، تلاش برای کاهش وابستگی به مسیر‌های سنتی نفت در مناطق پر تنش؛ و دوم، استفاده از ظرفیت‌های استراتژیک این تنگه در قالب دیپلماسی انرژی.

برای پاسخ به این پرسش بنیادین که «اراده‌های مؤثر چگونه باید در جامعه خود را نمایش دهند؟»، نخست باید هندسه نظام اجتماعی و سیاسی جامعه اسلامی را به درستی درک کنیم.

جنگ رمضان اگرچه با آتش‌بس موقت متوقف شده، اما به هیچ وجه نمی‌توان آن را «پایان یافته» تلقی کرد؛ آنچه امروز با عنوان «پساجنگ» از آن یاد می‌شود؛ وعده‌گاه آرامش نیست، بلکه آستانۀ نبردی برای تثبیت وضعیت و نظمی جدید در غرب آسیاست.

اجلاس اخیر سران شورای همکاری خلیج‌فارس در جده را باید نقطه عطفی در معادلات امنیتی غرب آسیا تلقی کرد. اهمیت این نشست فراتر از یک گردهمایی دوره‌ای بود، زیرا اولین دیدار حضوری سران شش کشور عربی حاشیه خلیج‌فارس از زمان تبدیل‌شدن کشورشان به جبهه مستقیم جنگ با ایران محسوب می‌شد.

بمباران مدرسه و دانشگاه، سوزاندن کتاب و هدف قرار دادن علم، نه نشانه قدرت، که تکرار همان رسم کهنه و جاهلانه‌ای است که در طول تاریخ، همواره از سوی تاریکی‌طلبان تکرار شده است؛ اما در برابر این سیاهی، معلم ایستاده است—استوار، روشن و امیدوار—تا از دل ویرانی‌ها، بذر دانایی را دوباره بکارد و فردایی را بسازد که حتی خاکستر جنگ نیز نتواند آن را خاموش کند.

اما دانشجو که مدعی داشتن یک روحیه‌ی حقیقت‌جو، آینده‌ساز و مسئول است در این روزگار پر حادثه بیش از پیش باید به فردا بیاندیشد؛ به عصر پساجنگ!