یکی از چالش‌های جدی در فضای دانشگاهی، فاصله میان دانشجو و مدیران است. ارتباط ضعیف می‌تواند موجب سوءتفاهم، نارضایتی و کاهش مشارکت دانشجویی شود. در چنین فضایی، روابط‌عمومی باید پل ارتباطی مؤثر، صادق و شفاف میان دانشجو و مدیران باشد.

با بازگشت زمزمه‌های افزایش قیمت بنزین به فضای اقتصادی کشور، بار دیگر نگرانی‌ها از تکرار تجربه‌های پرهزینه گذشته شدت گرفته است؛ تصمیمی که اگرچه با هدف مقابله با قاچاق و کاهش مصرف مطرح می‌شود، اما می‌تواند تبعات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی گسترده‌ای به‌دنبال داشته باشد.

شفافیت، آرمان فراموش‌شده انقلاب اسلامی، پس از سال‌ها وعده و قانون‌گذاری همچنان در پیچ بوروکراسی و بی‌توجهی مسئولان گرفتار مانده و به مطالبه‌ای جدی برای بازگشت به جمهوریت و عدالت تبدیل شده است.

استکبارستیزی واژه‌ای نیست که به تازگی به زبان‌ها افتاده باشد؛ ریشه‌اش به کوچه‌ای در مدینه و جایی که حضرت فاطمه (س) با خون خود در برابر ظلم ایستاد، برمی‌گردد.

امروز، استکبار در قالب تانک و ناوگان نظامی حضور ندارد؛ بلکه در قالب الگوی توسعه وابسته، فشارهای اقتصادی برای تسلیم سیاسی، تضعیف تولید داخلی، و مهم‌تر از همه، مدیریت افکار و تخریب هویت ملی و علمی جوانان عمل می‌کند

آمریکا، این نماد و پیش‌قراول استکبار جهانی، سال‌هاست نشان داده که در دشمنی و تجاوز، هیچ مرز و محدودیتی نمی‌شناسد.

در تاریخ انقلاب اسلامی، نوجوانان ۱۳ آبان نه با شعارهای وارداتی، بلکه با فهمی اصیل از استقلال، عزت ملی و نفی سلطه به میدان آمدند.

طرح تبدیل مراکز تربیت معلم به ۳۱ دانشگاه ملی، به‌جای تقویت مأموریت تربیت معلم، خطر دور شدن از هویت حاکمیتی و اصالت مأموریت فرهنگی این دانشگاه را در پی دارد.

اقتصاد دانش‌بنیان، تنها یک تغییر در روش‌های اقتصادی نیست بلکه یک دگرگونی فلسفی در ساختار اقتصادی کشور است، این اقتصاد، به جای تمرکز بر دارایی‌های انحصاریِ محدود، بر دارایی‌های نامحدود که همان علم است تکیه می‌زند. این راه حل به معنای از بین رفتن انحصارگرایی نیست، اما قطعاً به معنای خلع سلاح آن خواهد بود.

در جهانی که نظم نوین آن میان سلطه‌گر و مستقل در کشاکش است، انتخاب ملت‌ها نه صرفاً میان بودن یا نبودن، که میان «بودنِ محترم» و «ماندنِ تحقیرآمیز» است. مسئله اصلی ایران امروز، مسئله «چگونگی زیست قدرت» است: زیست بر محور تسلیم یا زیست بر مدار اراده و عزت.