مقاومت و پایداری

آماده سازی مسیر اصلی ورود پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب در باب القبله توسط خدام حرم امام حسین (ع)؛ فضای کربلای معلی و نجف اشرف کاملا آماده تشییع و وداع با رهبر شهید انقلاب است.

شماره هشتادوششم ماهنامه فرهنگی، هنری «سرو» با عنوان «مردی برای خدا و مردم» و با محوریت ویژه‌نامه قائد شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای(قدس الله نفسه الزکیه) از سوی موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس منتشر شد؛ اثری جامع و پژوهشی که با گردآوری یادداشت‌های اختصاصی، گفت‌وگوهای منتشرنشده، مقالات تحلیلی، روایت‌های مستند، اسناد تاریخی و پرونده‌های موضوعی، تصویری متفاوت و چندوجهی از شخصیت، اندیشه و میراث ماندگار این رهبر فرزانه ارائه می‌دهد.

آیین تشییع رهبر شهید به‌عنوان بزرگ‌ترین رویداد مردمی پس از عاشورا ثبت ملی می‌شود.

نسخه عربی قطعه «باید برخاست» با صدای اشرف التمیمی، خواننده عراقی، منتشر شد.

همزمان با آیین باشکوه بدرقه و تشییع پیکر رهبر شهید، برج آزادی با اجرای برج‌نگاره (ویدئومپینگ)، صحنه روایت هنری از حماسه، ایستادگی و وحدت خواهد شد؛ روایتی که با شعار محوری «باید برخاست» بر پیکره این نماد ملی نقش می‌بندد.

مصلی تهران، قبله‌گاهِ دلدادگانی است که می‌خواهند آخرین وداع را به تأخیر بیندازند. خیابان‌های پیرامون، غرق در گل‌های سفید و آغوش‌های تسلیت‌بخش است و دل‌ها، در انتظارِ معجزه‌ای برای ماندنِ شهید. این، روایتِ ساعاتی است که تهران بغض‌های شکننده ای دارد.

در مراسم وداع با رهبر شهید، یکی از برجسته‌ترین حواشی، تبدیل بلوک‌های بزرگ سیمانی حائل بین بخش‌های آقایان و بانوان در صحن اصلی مصلی امام خمینی (ره) تهران به بستری برای ثبت دل‌نوشته‌ها و مطالبات مردمی است.

تهران امروز، شنبه‌ای متفاوت و بی‌نظیر را به چشم خود مشاهده می‌کند. خیابان‌های منتهی به مصلای بزرگ امام خمینی (ره) از نخستین ساعات پس از نماز صبح، شاهد خروش موج‌گونه‌ی مردمی است که پس از ۱۲۶ روز انتظار، برای وداع با پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و خاندان همراهش به پا خاستند. بغض‌های چندماهه‌ی یک ملت در آغوش مصلی شکست تا وداعی تاریخی رقم بخورد که بیشتر شبیه به یک تجدید عهد و قیام جمعی برای اراده‌ای بزرگ است.

پایان انتظار مردم مبعوث برای دیدن آقای شهید ایران؛ لحظه‌ای که بغض‌های چندین‌ماهه ملت ایران در مصلی تهران می‌شکند.

ساعت‌ها از پایان تشریفات رسمی می‌گذرد؛ ولی هنوز "درِ کوچک" به روی سیل جمعیتی که با گریه و شعار، تنفس را حبس کرده‌اند، باز نشده است. در این فاصله‌ی نفس‌گیر، خاطره‌ی روزهای دیرینِ انتظار در بیت و نجوای "منتظر تو هستیم" با طپشِ دل‌های امروز در هم آمیخته تا حماسه‌ی وداع، نقطه‌ی اوج خود را در انتظارِ گشایش این در پیدا کند.