سفارشاتی برای ازدواج در کلام رهبری

 

 

زندگي يك كاروان طولاني است كه منازل و مراحلي دارد، هدف انسان در زندگي بايد اين باشد كه از وجود خود و موجودات پيرامونش براي تكامل معنوي و نفساني استفاده نمايد.

 

اصلا ما براي اين به دنيا آمده ايم. ما در حالي وارد دنيا مي شويم كه از خود اختياري نداريم كودكيم و تحت تاثير هستيم اما تدريجا عقل ما رشد مي كند و قدرت اختيار و انتخاب پيدا مي كنيم. اين آنجايي است كه لازم است انسان درست بينديشد و درست انتخاب كند و براساس اين انتخاب حركت كند و جلو برود.

 

اگر انسان اين فرصت را مغتنم بشمرد و از اين چند صباحي كه در دنيا هست خوب استفاده كند و بتواند خودش را به كمال برساند و آن روزي كه از دنيا خارج مي شود مثل كسي است كه از زندان خارج شده و از اينجا زندگي حقيقي آغاز مي شود.

 

 ازدواج يك ارزش اسلامي

 

مطلب اصلي و اول، اين است كه اين ازدواجي كه خداي متعال سنت قرار داده وآفرينش هم آن را اقتضا مي كند،يكي از نعمت ها واسرار الهي ويكي از پديده هاي اجتناب ناپذير زندگي بشري است. مي شد كه خداوند در قوانين آسماني،اين موضوع را لازم،واجب وحتمي ويا مجاز كند ومردم را رها كند تا يكي يكي بروند وبا هم ازدواج كنند،اما اين كار را نكرده است.بلكه ازدواج را يك ارزش اسلامي قرار داده، يعني كسي كه ازدواج نمي كند خود را از اين ارزش محروم نموده است. 

 

 

خداي متعال از زن ومرد تنها خوشش نمي آيد،مخصوصا آنهايي كه جوان اند وبار اولشان است.مخصوص جوانها هم نيست.خداي متعال از زنمدگي مشترك ومردوج خوشش مي آيد.

 

آدم تنها ،مرد تنها وزن تنها كه همه عمر را به تنهايي مي گذرانند از ديد اسلام يك چيز مطلوبي نيست.مثل يك موجود بيگانه است در مجموعه پيكر انساني.اسلام اينطور خواسته كه خانواده،سلول حقيقي مجموعه پيكره ي جامعه باشد نه فرد تنها.

 

 

در شرع مقدس اسلام،آنچه كه معين شده است اين است كه دختر وپسر بايد كفو يكديگر باشند وعمده مساله در باب كفو عبارت است ايمان؛ يعني هردو مومن، هر دو داراي تقوا وپرهيزگاري وهردو معتقد به مباني الهي واسلامي وعامل به آنها باشند،اينكه تامين شد،بقيه چيزها اهميتي ندارد... وقتي تقوي وپاكدامني وطهارت دختر وپسر معلوم شد،ساير چيزها را خداي متعال تامين مي فرمايد.

 

در اسلام، ملاك اين همكاري كه اسمش زوجيت است،عبارت استاز دين وتقوي كه«المومن كفوالمومنه والمسلم كفو المسلمه».اين ملاك ديني است.

 

البته در اين زمينه هر كس در راه خداغ جلوتر،پيشقدمتر،فداكارتر،آگاه تر وبه درد بخورتر وبراي بندگان خدا نافعتر باشد،اين بالاتر وبهتر است؛ممكن است زن در آن حد نباشد،ايرادي ندارد.زن،خودش را به سمت او بكشاند.يا زن ممكن است بالا باشد،مرد به قدر او نباشد،پس مرد بايد خود را به سمت او بكشاند.

 

 

اگر چنانچه كسي به خاطر مال وجمال ازدواج كند .طبق روايت ممكن است خداي متعال مال وجمال را به او بدهد وممكن هم است كه ندهد.اما اگر چنانچه براي تقوا وعفاف قدم بگذارد وازدواج بكند،خداي متعال به او مال هم خواهد داد، جمال هم خواهد داد. ممكن است كسي بگويد جمال كه اعطا كردني نيست؛يك كسي يا جمال دارد يا ندارد!معنايش اين است كه چون جمال در چشم شما ودر دل شما ودر نگاه شماست، اگر انسان كسي را كه خيلي جميل هم نباشد دوست داشت او را جميل مي بيند.وقتي كسي را دوست نداشت هر چقدر هم جميل باشد به نظر او جميل نمي آيد.

ادامه دارد....

 

 

/انتهاي پيام/