ولايت؛ باطن توحيد

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ امام مثل اعلاي الهي است ومانند مثل اعلاي الهي كس ديگري نيست،كه فرموده است:ليس كمثله شيء (1)

.يعني اگر هر كس ديگري را شناختي،جاي امام را نخواهد گرفت واگر آنها را نشناختي،خدا را نيز به  درستي نمي شناسي وعبادت نمي كني كه فرموده اند:

وبنا عبدالله ولولانا ماعرف الله (2)

واگر آنها را نشناختي واز آنها روي گردان بودي در آخرت از لقاء الهي نيز محروم خواهي بود،كه خود فرمود:

ومن اعرض عن ذكري فان له معيشة ضنكا ونحشره يوم القيامة آعمي (3)

وفرموده اند:

نحن ذكرالله

اما چرال براي شناخت خدا بايد ائمه را شناخت؟

زيراكه:

خداي متعال ذاتش نامتناهي است،اسمائش هم نامتناهي است.اسماء الهي ظهور مي خواهد.خود خدا حد ندارد.مكان وزمان ندارد اما در دل هال تجلي دارد وظهور اتم واكملش خليفةالله است.پيغمبر وامام است.ظهور اين اسماءپيغمبر وامام است.شما اگر مي خواهيد وجه الله را ببينيد بايد علي(عليه السلام)را ببينيد همانطور كه در زيارت ششم امير المومنين (علبه السلام)مي خوانيم يا عين الله الناظره.پس تمام اسماء وصفات الهي ظهورش در اين هاست.توحيد تجلي اش در اين هاست.

ولايت آيينه ي است كه توحيد در آن نشان داده مي شود ومعصومين،چهارده آيينه كه خداوند در آنها تجلي پيدا مي كند وظهور تام دارد.اگر خدا را مي خواهي بايد از آنها شروع كني واز آنها هم بخواهي چرا كه:

من اراد الله بدا بكم (4)

وخلاصه آنكه بدون امام نمي توان به خدا رسيد.

ولايت، باطن توحيد وبلكه مندرك در آن است. همانطور كه آقاي قاضي نظرش اين بود كه اگر كسي به غيره از اين راه بود به توحيدي كه ما مي گوييم نخواهد رسيد.

واين چنين است كه ذكر علي عبادت مي شود ومعناي گفتار پيامبر(ص) روشن مي شود كه فرمود:

ذكر علي بن ابيطالب ذكري وذكري ذكر الله(5)

عهد ما با لب شيرين دهنان بست خداي

ما همه بنده واين قوم خداوند انند

وآيت الله كشميري طريقه اش همين است.هرچه دارد از حضرت علي(عليه اسلام)از حضرت صديقه(س) از امام حسين(عليه السلام)از امام زمان (عج) وبقيه معصومين دارد.مي داند كه بدون كمك ومدد آنها به جايي نخواهد رسيد،اين را،توسلاتش به ائمه وزيارتش وعشق وعلاقه اش به معصومين در سراسر ايام زندگي نشان مي دهد.او ديگران نيز در مشكلات مادي ومعنوي به توسل مي خواند.

امام واسطه بين آسمان وزمين ومعدن ورحمت الهي است، كرم، عادت اوست.اگر خير دنيا وآخرت مد نظر است بايد از آنها خواست، كه آنها اول خير واصل ومعدن ومنتهاي آنها هستند وبلكه آنها مطلق خيرند.

بقية الله خير لكم(6)

خلاصه كه بايد تمام امور خود را به دست آنها سپرد وگفت:

مفوض في ذلك كله اليكم(7)

چرا كه از آنها نزديك تر به خدا كسي نيست، تا شفاعت كننده قرار بگيرد.

اما از آنها كه با آيت الله كشميري بوده اند مي پرسيم حال كه بدون امام نمي شود به خدا رسيد ما چگونه وبه كدام امام توسل كنيم، مي گويند:

«ايشان يك مطلبي را فرمود كه اين به درد شما مي خورد در مورد اينكه كه بايد چه كنيم.مثلا شما به حضرت زهر(س) خيلي علاقه داريد.البته آدم بايد به همه آنها علاقه داشته باشد چون آنها نور واحدند، اما با اين وجود يك موقع بيني كه انسان به يكي از انها انس خاصي دارد مثلا به امام رضا (عليه السلام)انس خاصي دارد .از ايشان پرسيدم آقا ما چه كار كنيم؟ نزديك ترين راه براي توسل كدام است؟ايشان فرمود:به دلت نگاه كن ببين با كدام از آنها انس بيبشتري دارد.دلت بيشتر پيش كدام يك از اينها مي رود.فرمايش او اين بود كه مي گفت:رفيق شو.حالا شما هم برويد ببينيد دلتان پيش كدام يك از آنهاست ضمن اينكه نبايد سر سوزني خداي نكرده علاقه ات نست به يكي از آنها كم باشد.

آنها همه شان سر جايشان هستند»(8)

ومي گويند:

«معمولا ايشان در امور معنوي بيشتر به امير المومنين(عليه السلام)وحضرت ابا عبدالله الحسين(عليه السلام) سفارش مي كرد. مي گفت قرآن بخوانيد يا فلان ذكر را بگوييد وبه آنها هديه كنيد، در امور مادي هم به امام جاد(عليه السلام ارجاع مي دادند»(9)

 

پي نوشت:

1)سوره شوري ايه 11

2)بحر المعارف ج2، ص 420

3)سوره طه آيه 124

4)مفاتيح الجنان،زيارت جامعه كبير

5)حديثه شيعه، ص 595

6)سوره هود،آيه 86

7)مفاتيح الجنان، زيارت جامعه كبيره

8)به نقل از حجت الاسلام والمسلمين آقاي قائمي

9)به نقل از حجت الاسلام والمسلمين آقاي صداقت

منبع:در تجليل از عارف شيدا، آيت الله سيد عبدالكريم كشميري