«خواب»گاه‌های دانشجویی و گمشده ای به نام «نظارت»

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ وضعیت خوابگاه های دانشجویی خوب نیست. این را تقریبا همه می گویند؛ از دانشجو گرفته تا مسئول خوابگاه و مسئولان فرهنگی و مسئولان انتظامی. کاش «همه» آنقدر که برای مشکلات سخت افزاری خوابگاه‌ها دل می سوزاندند! کمی هم به معضلات فرهنگی و اخلاقی خوابگاه های دانشجویی بها می دادند. شاید آنوقت کمی اوضاع بهتر از این می شد.

 

 اینجا اولين جايي است كه برای «ورود»ٰ، هيچ مانعی وجود نداردٰ! به تبع برای خروج هم نباید اشکالی وجود داشته باشد. همه آزادند هر وقت که خواستند با هر کسی که خواستند بیایند و تا هر وقت که خواستند بمانند و هر وقت که خواستند بروند! اصولا اینجا نظارت معنایی ندارد. ساعت مشخصی هم براي رفت و آمد تعريف نشدهٰ است؛ بعضی ها به اینجا می گویند: «جزیره آزادی»

 

بعضی از مسئولان البته نگرانند. آنها می گویند: «وضعيت خوابگاه هاي دانشجويي «قدري» نگران كننده شده است به  طوري كه برخي از دانشجويان احساس امنيت خود را از دست داده اند...»

آمارهای وحشتناکی که برخی نهادهای نظارتی از وضعیت خوابگاهها ارائه کرده اند، به حدی است که شاید اگر به گوش خوانواده ها برسدٰ، آنها حاضر شوند فرزندانشان در پارک ها بخوابند و لحظه ای را در خوابگاه سپری نکنند.

 

 

كم نيستند دختراني كه عليرغم داشتن امكانات مالي، زندگي در اين "خواب"گاه های دانشجويي را ترجيح مي دهند، تنها به يك دليل؛ امنيت! امنيتي كه به دلگرمي آن، همه دشواری های زندگی خوابگاهی تحمل پذیر مي شود.

 

اما طبق گفته بسياري از دانشجويان ساكن خوابگاه هاي دانشجويي، نه تنها بر رفت و آمد دانشجويان به داخل خوابگاه ها هيچ گونه نظارتي وجود ندارد، بلكه ورود افراد متفرقه بدون هيچ گونه محدوديتي انجام مي شود و این یعنی اینجا بی در و پیکر است و امنیت در جای بی در و پیکر وجود ندارد.

 

به گفته «س.م» دانشجوي ساكن يكي از خوابگاه هاي دانشگاه هاي تهران، دانشجويان در طول شبانه روز  هر ساعتي كه بخواهند از خوابگاه خارج مي شوند و تا نيمه شب به خوابگاه ها برنمي گردد.

 

وي همچنين مي گويد: بسياري از دانشجويان شب ها به خوابگاه برنمي گردند، اما كسي نيست كه اين مسائل را پيگيري كند و نظارتي بر رفت و آمد دانشجويان به خوابگاه ها داشته باشد.

 

 

با وجود این توصیفات، امنيت در خوابگاه ها  مختل شده و دانشجوياني كه به قصد تحصيل خانه و خانواده را ترك کرده تا در محیطی آرام و امن چیزی یاد بگیرند، عطای تحصیل را به لقایش می بخشند. اینان انگيزه اي براي ماندن در خوابگاه ها ندارند و چه بسا بسياري از دانشجوياني كه در اين محيط ها قرار مي گيرند، انگيزه خود را از دست داده و ترك تحصيل مي كنند.

 

 

در قوانين خوابگاه ها تصریح شده است که ملاقات كنندگان مرد يا بايد يكي از بستگان بوده  یا اینکه تنها با ارائه كارت شناسايي معتبر اين ملاقات ميسر مي شود و گر نه حتما بايد نامش در ليستي كه پدر دانشجو تهيه كرده، موجود باشد اما اين گونه كه مشخص شده اين قوانين هم مانند ساير قوانين تدوين شده فقط روي كاغذ امده است و هيچ گونه ضمانت اجرايي ندارد.

 

چندي پيش شنيده شد كه در خوابگاه دخترانه يكي از دانشگاه هاي تهران در نيمه های شب مردي وارد خوابگاه شده كه باعث ترس و وحشت دانشجويان شده بود كه اين حادثه نيز حكايت از عدم نظارت دقيق بر خوابگاه هاي دانشجويي است، كه براساس گفته دانشجويان ساكن برخي از خوابگاه ها اين گونه حوادث بسيار اتفاق افتاده است .

 در بيشتر موارد عدم نظارت برخوابگاه ها سبب شده كه خود دانشجويان خوابگاه را براي هم اتاقي يا تمام افراد خوابگاه نا امن ساخته اند.

 

همه مشکلات و معضلات مطرح شده که تنها قطره از دریای مشکلات می باشد، در حالیست که هم اکنون مدیریت خو ابگاههای دانشجویی به عهده دانشگاه است. بر اساس طرحی، قرار است خوابگاه های دانشجویی به بخش خصوصی واگذار شود؛ تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!/انتهاي پيام/